سپرده

هنگامی که دختر رئیس‌جمهور ایالات متحده ناپدید می‌شود، مأمور سرویس مخفی اسکات (وال کیلمر) به تحقیق در این مورد فراخوانده می‌شود. سرعت در رأس اولویت‌ها قرار دارد. بعد از آن، محرمانه بودن موضوع اهمیت دارد. ملاحظاتی مانند حفاظت‌های قانونی و نکشتن افرادی که ممکن است بی‌گناه باشند در اولویت‌های پایین‌تری قرار دارند. اسکات و کارآموز توانای خود کرتیس (درک لوک) فکر می‌کنند که به یافتن دختر نزدیک می‌شوند، اما خبر می‌رسد که او و یک استاد دانشگاه در پی یک سانحه قایق‌سواری کشته شده‌اند و به آنها دستور داده می‌شود که تحقیق را متوقف کنند. اما دقیقاً در همین زمان است که اسکات، که همیشه مرد «چگونه» بوده، نه «چرا»، متوجه می‌شود که نمی‌تواند به راحتی که فکر می‌کرد، سفر کند. نه اینکه او بخواهد بداند که آدم‌های بد چه کسانی هستند، او فقط می‌خواهد دختر را برگرداند. حتی اگر او نخواهد یا لیاقت بازگشت به خانه را نداشته باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد مصالحه‌هایی که شخصیت‌های این فیلم انجام می‌دهند صحبت کنند، از جمله تمایل به نقض حقوق مظنونین برای به دست آوردن سریع اطلاعات و همچنین تمایل به معامله با وفاداری‌ها و به خطر انداختن جان افراد برای پیروزی در یک انتخابات. چگونه اولویت‌های خود را تعیین می‌کنند؟ تفاوت نگاه اسکات به دستوراتش در ابتدای فیلم و انتهای آن چیست و چرا؟ وقتی می‌گویند "ما فقط دو مرد سبزپوش هستیم" چه معنایی دارد؟ یا وقتی می‌گویند "تو برای مدت طولانی این مبارزه را با خودت به رختخواب خواهی برد، لازم نیست همه‌اش را همین حالا انجام دهی" چه مفهومی را می‌رسانند؟

والدین باید بدانند که این فیلم پر از صحنه‌های خطرناک و خشونت گرافیکی و آشکار است که شامل چاقو و اسلحه می‌شود و بسیاری از شخصیت‌ها کشته می‌شوند. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند، الکل می‌نوشند و همچنین به مواد مخدر اشاره می‌کنند. همچنین به برده‌داری جنسی اشاره می‌شود و یک صحنه جنسی ملایم و غیر صریح وجود دارد. یکی از شخصیت‌ها خودکشی می‌کند (اگرچه بعدا این موضوع مورد تردید قرار می‌گیرد). همانند اکثر فیلم‌های مامت، شخصیت‌ها از الفاظ بسیار رکیک استفاده می‌کنند.

این دیالوگ‌ها یادآور سبک دیوید مامت است، اما فاقد روندهای درخشانی است که فیلمنامه‌های او را پرانرژی می‌کند. در جدیدترین اثر نویسنده/کارگردان، سه داستان متفاوت وجود دارد که تنها یکی از آنها خوب است: ماموریتی برای نجات دختر ربوده‌شده رئیس‌جمهور. داستان دوم قابل‌قبول است، اگرچه ممکن است برای مخاطب آشنا به نظر برسد: داستان مردی که در حال گسترش حس ارزش‌های خود است. و داستان سوم درباره فساد دولتی و دستکاری رسانه‌ها است که به‌خوبی پرداخته نشده است. در یک‌سوم پایانی فیلم، این داستان سوم بر فیلم چیره می‌شود و فیلم از هم می‌پاشد.مامِت در ایجاد کشش، رویارویی و نگرش سختگیرانه تبحر دارد، اما به‌عنوان کارگردان، ایده‌اش از سکانس‌های اکشن این است که شخصیت‌ها به‌طور ناگهانی مورد اصابت گلوله قرار بگیرند. او با افزودن لایه‌های پارانویایی مضحک و متعدد که خسته‌کننده و کسل‌کننده هستند، لحن فیلم را خراب می‌کند و دقیقاً همان گناهی را مرتکب می‌شود که شخصیت‌هایش هرگز اجازه نمی‌دهند اتفاق بیفتد: کنترل اوضاع را از دست می‌دهد.