دوچرخه پکن

گوی (چویی لین)، پسر روستایی فقیری در حومه پکن امروزی، سخت کار می‌کند تا بتواند دوچرخه‌ای که برای کار پیک‌رسانی‌اش سوار می‌شود، بخرد. درست زمانی که به هدفش نزدیک می‌شود، دوچرخه‌اش دزدیده می‌شود. گوی خسته‌ناپذیر در کل شهر به دنبال آن می‌گردد. در طرف دیگر شهر، جیان (لی بین)، نوجوانی هم‌سن و سال گوی، دوچرخه‌ای جدید دارد که به او کمک می‌کند تا محبت شیاو (گائو یوآنیوان) را جلب کند. در همین حال، گوی سرانجام دوچرخه گمشده‌اش را پیدا می‌کند و سعی می‌کند آن را از رک دوچرخه برگرداند، اما نگهبانی او را متوقف می‌کند. گوی به‌طور نامشخصی دوچرخه را به جیان ردیابی می‌کند و آن را تصاحب می‌کند. جیان به دنبال او می‌رود و در پی آن، سری از حوادث رخ می‌دهد که در آن گوی و جیان به نوبت دوچرخه را از یکدیگر می‌دزدند، و گوی تحت ضربات وحشیانه مداوم جیان و گروهش قرار می‌گیرد. در نهایت، پس از تلاش‌های بی‌پایان، پسران موافقت می‌کنند که دوچرخه را به اشتراک بگذارند، اما پیچیدگی‌های بیشتری پیش می‌آید.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایلی که گویی و جیان بدون دوچرخه نمی‌توانند زندگی کنند، صحبت کنند و اینکه چرا وسواس‌هایشان آنها را در معرض خطر قرار می‌دهد و باعث می‌شود کارهایی انجام دهند که معمولاً انجام نمی‌دهند. چرا رئیس گویی او را «موتور کوچکی که می‌تواند» می‌نامد؟ چرا جیان باور دارد که دوچرخه به درستی متعلق به اوست؟ چرا گویی باور دارد که دوچرخه به درستی متعلق به اوست؟ چرا جیان در نهایت از دوچرخه دست می‌کشد؟ در فرهنگ آمریکایی، معادل دوچرخه برای گویی و جیان چیست؟ چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی در نحوه زندگی مردم در پکن و نحوه زندگی مردم در شهرهای بزرگ ایالات متحده وجود دارد؟ آیا جیان و گویی شباهت دیگری به جز وسواسشان به دوچرخه دارند؟

والدین باید بدانند که این فیلم شامل مبارزات خشن متعددی است که ممکن است کودکان خردسال را بترساند. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند و یکی از شخصیت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهند تا سیگار امتحان کند. تم اصلی داستان، استقامت در برابر سختی‌هاست. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

بازیگران اصلی این فیلم واقعاً عالی و قانع‌کننده بودند؛ اما مشکل اینجاست که احتمالاً نمادگرایی فیلم در فرهنگ‌های مختلف قابل درک نیست. تماشاگران آمریکایی که به اتومبیل به عنوان وسیله اصلی حمل و نقل عادت دارند، احتمالاً احساسی که جیان یا گویی نسبت به دوچرخه دارند را درک نخواهند کرد. تماشاگران با گویی همدردی خواهند کرد، چون بازیگر چویی او را به عنوان فردی سخت‌کوش و در کل خوب به تصویر می‌کشد. لی بین به عنوان جیان نابالغ، خودخواه و دروغگو واقعاً باورپذیر بود.برای مخاطبان آمریکایی، فیلم دوچرخه پکن ممکن است مانند نزاع‌های بی‌هدف و دست و پا زدن‌های بی‌فایده بر سر یک شیء معمولی و قابل تعویض به نظر برسد. برای درک معنای عمیق‌تر دوچرخه، بینندگان باید بدانند که در چین، مالکیت یک دوچرخه (یا حداقل در گذشته) نشانه‌ای از رفاه و زرنگی بوده و یکی از روش‌های کلیدی حمل و نقل است. برای شخصیت‌های فیلم، دوچرخه معادل عشق اول بود. این دوچرخه آرزوها و نیازهای آنها را برآورده می‌کرد و باعث می‌شد که احساس بلوغ و کنترل بیشتری کنند.