توماهاک استخوانی

وقتی دو خلافکار (سید هیگ و دیوید آرکت) یک گورستان مقدس را مختل می‌کنند، قبیله‌ای از مردم ابتدایی و مرموز به شهر همسایه حمله می‌کنند، تماشاچیان را می‌کشند و دکتر سامانتا اُدایر (لیلی سیمونز) را می‌ربایند. علی‌رغم پایش که مجروح شده، شوهر سامانتا، آرتور (پاتریک ویلسون) مصمم است او را نجات دهد. او به همراه شریف هانت (کرت راسل)، معاون دستیار چیکوری (ریچارد جنکینز) و تفنگدار خوش‌صحبت جان برودر (متیو فاکس) به دنبال قبیله می‌روند. پای آرتور در طول مسیر برای مردان دردسرساز است، به‌خصوص بعد از اینکه راهزنان اسب‌هایشان را می‌دزدند. اما وقتی مشخص می‌شود که وحشی‌ها بسیار عجیب‌تر و خطرناک‌تر از آن هستند که هر کسی فکرش را می‌کرد، نجات روز به آرتور بستگی دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم Bone Tomahawk صحبت کنند. این خشونت چه حسی در شما ایجاد کرد؟ کدام بخش‌ها شدیدتر بودند؟ چگونه با شخصیت‌ها ارتباط برقرار می‌کردند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• چه چیزی این فیلم را به یک وسترن تبدیل می‌کند؟ چگونه با وسترن‌های دیگری که دیده‌اید مقایسه می‌شود؟ آیا فکر می‌کنید طرفداران وسترن‌های سنتی از آن لذت خواهند برد؟
• سامانتا شخصیتی قوی دارد؟ آیا الگوی مناسبی است؟

والدین باید بدانند که بون تاماهاک یک وسترن غیرمعمول با برخی صحنه‌های دلخراش است. خشونت شدید و خونین شامل بریدن، کندن زخم‌ها، قطع اندام‌ها و اعضای بدن، شلیک با اسلحه و تیر و کمان، اجساد و صحنه‌های وحشتناک دیگر است. زنی ربوده می‌شود و شخصیت‌ها شکنجه می‌شوند (یکی از صحنه‌های شکنجه شامل برهنگی جزئی مردانه است). همچنین صحنه‌ای از رابطه جنسی با برهنگی جزئی زنانه و برخی کنایه‌های کوتاه وجود دارد. الفاظی مانند "son of a bitch" و "goddamn" در فیلم به کار رفته است. شخصیت‌ها در صحنه‌ای در بار نوشیدنی الکلی مصرف می‌کنند و افیون مایع بخشی از داستان است. این فیلم فقط برای کسانی است که به دنبال چیز متفاوتی هستند، اگرچه تماشاگران ماجراجو ممکن است یک فیلم محبوب فرقه‌ای جدید پیدا کنند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم بلند اولی از اس. کریگ زاهلر، این فیلم حس یک فیلم کالت بالقوه را دارد؛ عجیب و ناراحت‌کننده اما همچنین خلاقانه و شگفت‌انگیز است. این فیلم میزان نادری از صبر و حوصله را به نمایش می‌گذارد. اگرچه ۱۳۲ دقیقه زمان طولانی‌ای است، اما ریتم و ضرباهنگ فیلم بزرگترین قوت آن است. هیچ لحظه‌ای هدر رفته به نظر نمی‌رسد، و هر لحظه فرصتی است برای غنای بیشتر شخصیت‌ها، یا تأمل در مورد درست و غلط بودن موقعیت. دیالوگ‌های بازی‌گوشانه اغلب از این فرصت استفاده می‌کنند (به یک مونولوگ در مورد سیرک پشه‌ها گوش کنید!).زاهلر استعداد زیادی در خلق لحظات غیرمنتظره دارد و توانسته پیچش‌های ناگهانی زیادی را در فیلم بگنجاند. اما از لحظات دردناک و رنج‌آور نیز دوری نمی‌کند؛ به‌خصوص آسیب پای آرتور باعث ایجاد صحنه‌های دردناکی می‌شود. همچنین بومیان شرور به‌عنوان هیولاهایی ترسیم شده‌اند که فرصتی برای نشان دادن انسانیت خود ندارند؛ این نگاه سفیدپوستان غربی به "دیگری" است. استخوان‌های تبرزین قطعاً برای طرفداران جریان اصلی نیست، اما برای کسانی که به دنبال ماجراجویی هستند، ارزش دیدن دارد.