پودر

پودر" لقب جرمی (با بازی شان پاتریک فلانری) است، نوجوانی گوشه‌گیر با پوست سفید، حساس به نور و بدون مو، که تا کنون به مدرسه نرفته و دوستی نداشته است. پدربزرگ و مادربزرگی که او را بزرگ کرده‌اند، از لمس کردن او می‌ترسند، زیرا جریان الکتریکی مرگباری از بدنش عبور می‌کند. جرمی در انزوا، هزاران کتاب را می‌خواند و حفظ می‌کند، ابزارهای مکانیکی اختراع می‌کند و افکار عمیقی در سر دارد. وقتی پدربزرگش به مرگ طبیعی می‌میرد، پلیس او را پیدا می‌کند، کسی که همسایه‌ها به دلیل عادت جرمی به دور ماندن از نور روز، او را "شبح" می‌نامند. یک روانشناس دلسوز (مری استینبورگن) که در مدرسه دولتی محلی پسران کار می‌کند، او را به مدرسه می‌برد، جایی که بلافاصله مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. او در برابر تهدیدها سکوت می‌کند و با انجام ترفندهای ترسناکی مثل حرکت دادن ظروف نقره‌ای و جذب مقادیر کشنده‌ای از برق، از خود دفاع می‌کند. او با مشاهده مردی که به‌خاطر لذت، یک گوزن بی‌گناه را می‌کشد، درمی‌یابد که انسان‌ها تا چه حد می‌توانند وحشی باشند. او با لمس همزمان گوزن و گرفتن بازوی مرد، او را تنبیه می‌کند، فرایندی که باعث می‌شود مرد درد مرگ گوزن را احساس کند و او را متقاعد می‌کند که برای همیشه شکار را کنار بگذارد. او به زنی که در حال مرگ است و نمی‌تواند صحبت کند، کمک می‌کند تا به همسرش بگوید که فقط می‌تواند بمیرد اگر شوهرش قول آشتی با پسرشان را بدهد. او به معلم علوم (جف گلدبلوم) امید می‌دهد و دوستی خود را به او پیشنهاد می‌کند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که چرا بسیاری از ما از افرادی که ظاهر یا رفتاری متفاوت دارند، می‌ترسیم. به نظر شما چرا تفاوت‌ها برای مردم تهدیدآمیز است؟»
• «شخصیت اصلی در برابر قلدرها که او را تهدید می‌کنند، به ندرت مقابله به مثل می‌کند و در واقع "گونه دیگر را برمی‌گرداند"، همانطور که آموزه‌های مسیحی توصیه می‌کنند. چه تشابهات دیگری در فیلم "پودر" وجود دارد که آن را به یک تمثیل مسیحایی تبدیل می‌کند؟»
• «شما چه کاری انجام می‌دهید تا به فردی که به‌اندازه شخصیت اصلی این داستان تنها و غمگین است، کمک کنید؟»

والدین باید بدانند که «پودر» فیلمی علمی-تخیلی و معنوی محصول سال ۱۹۹۵ است که درباره نوجوانی آلبینیست جادویی است که از دنیا پنهان شده بود تا اینکه مرگ سرپرستانش او را به توجه مقامات دولتی جلب کرد. این فیلم در ابتدا داستانی احساسی درباره فردی با تفاوت‌های آشکار است، اما به یک داستان ماورایی درباره فردی با هدایای فراطبیعی، ضریب هوشی بسیار بالا، قدرت‌های الکترومغناطیسی که به او اجازه می‌دهد اشیا را بدون لمس کردن آنها حرکت دهد، و توانایی کمک به افراد برای برقراری ارتباط غیرکلامی تبدیل می‌شود. شباهت‌های این داستان با داستان مسیح، از جمله فداکاری در برابر درد و خیانت، آشکار است. قلدرها به این پسر صلح‌طلب حمله می‌کنند، در حالی که اهالی شهر او را طرد می‌کنند. افرادی توسط صاعقه زده می‌شوند و با اسلحه تهدید می‌شوند. یک گوزن شکار می‌شود. زنی پس از یک بیماری طولانی می‌میرد. دو نوجوان یکدیگر را می‌بوسند. الفاظی مانند "خراب شده"، "جهنم"، "فاحشه"، "احمق" و "لعنتی" در فیلم به کار رفته است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

در حالی که بازی‌های خوب اغلب تأثیرگذار و جذاب هستند، این فیلم نمی‌تواند واقعاً تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد علمی-تخیلی یا درام، تمثیلی یا واقع‌گرا باشد. کاوش‌های صمیمی احساسات جهانی اغلب برخی از ضعف‌های فیلم را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند. فیلم به یک فرمول آشنا خلاصه می‌شود: یک غریبه در سرزمینی عجیب یا یک بیگانه فضایی گمشده در زمین که تلاش می‌کند راه خود را پیدا کند. به فیلم‌های «استارمن» یا «برادر از سیاره‌ای دیگر» فکر کنید. اعم از اینکه این فیلم علمی-تخیلی باشد، استعاره‌ای از شخصیتی شبیه به مسیح باشد که به سادگی خیلی خوب و محترم است تا زندگی کند، یا روایت واقع‌گرایانه‌ای درباره‌ی این موضوع که مردم چقدر می‌توانند نسبت به کسانی که متفاوت هستند، بی‌رحم باشند، بازی‌های هنریسن، فلانری و گلدبلوم به‌شدت تأثیرگذار هستند و به قلب بینندگان نفوذ می‌کنند.گاهی اوقات فیلم تمام احساسات را به‌درستی به تصویر می‌کشد و مخاطبان را عمیقاً تحت تأثیر قرار می‌دهد. در برخی موارد، جدی گرفتن بیش از حد خود، بر فیلمنامه چیره می‌شود و تقریباً حال و هوای فیلم را خراب می‌کند. طنزآمیزترین دیالوگ فیلم به‌طور تصادفی توسط یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش دولتی بیان می‌شود، زمانی که با نمرات آزمون بسیار بالا مواجه می‌شود: «تو پیشرفته‌ترین هوش در تاریخ بشریت را داری»، بازیگر این جمله را به فردی با رنگ بدن سفید و خط چشم می‌گوید. بیشتر اوقات، فلانری، با وجود جذابیت در نقش شخصیت اصلی، بیشتر شبیه یک هنرمند خیابانی است تا پسری با چالش‌های ژنتیکی. علاوه بر این، اگر او بدون مو است، چگونه مژه دارد؟ فقط می‌پرسم.