او بازی را برد

جیسس شاتلزوورث (ستاره ان بی ای ری آلن) انتخاب اول بسکتبال کالج است. فیلم HE GOT GAME بر هفته‌ای تمرکز دارد که قبل از اعلام تصمیم ستاره دبیرستانی بروکلین در مورد انتخاب کدام کالج با بورسیه کامل است. زندگی دست سرنوشت سختی به او داده است، چرا که پدرش جیک (دنزل واشنگتن) به خاطر کشتن مادرش (لونته مک‌کی) در زندان است. جیسس مجبور بوده خواهر کوچکترش را بزرگ کند. عمه و عمویش نقشی در زندگی او داشته‌اند، اما با آمدن پیشنهادهای زیرمیزی از کالج‌ها و عوامل ورزشی، عمویش (بیل نان) به‌طور آشکار بازپرداخت کمک‌هایش را طلب می‌کند. دوست‌دختر جیسس لالا (روساریو داوسون) هم می‌خواهد سهمش را بگیرد و اصرار دارد که جیسس به‌طور غیرقانونی با یک عامل ورزشی ملاقات کند. وقتی پدرش که مرخصی از زندان گرفته سر می‌رسد و از پسرش می‌خواهد که با بیگ استیت، دانشگاه محل تحصیل فرماندار تخیلی نیویورک، قرارداد ببندد، جیسس واقعا درگیر است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که آیا ابراز پشیمانی از رفتارهای بد تفاوتی ایجاد می‌کند اگر این رفتارهای بد ادامه داشته باشد. آیا فکر می‌کنید عیسی ممکن بود پیشنهاد پدرش را بپذیرد اگر پدرش ثابت می‌کرد که تغییر کرده است؟ چرا یا چرا نه؟
• چطور او در برنامه تلویزیونی نشان داد که بسیاری از مردم ترکیبی از خوبی و بدی هستند؟ آیا فکر می‌کنید پدر عیسی نیت خوبی داشت، حتی زمانی که با پسرش بدرفتاری می‌کرد؟
• آیا فکر می‌کنید بخشش مهم است؟ آیا برخی اعمال شایسته بخشش نیستند؟ توضیح دهید.
• چگونه زنان در این فیلم به تصویر کشیده شده‌اند؟

والدین باید بدانند که فیلم «او بازی را برد» محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی اسپایک لی، به بررسی فشارهایی می‌پردازد که بر یک بازیکن خیالی بسکتبال دبیرستانی تحمیل می‌شود، در حالی که دانشگاه‌ها و مربیان NBA برای ارائه پیشنهادهای اغواکننده از قبیل پول، زنان و اتومبیل‌های لوکس، در صف ایستاده‌اند. پدری با مشکلات کنترل تکانه تلاش می‌کند تا بار دیگر به زندگی پسر مستعد خود بازگردد، کسی که سال‌ها پیش او را طرد کرده بود. فساد در ورزش‌های دبیرستانی و دانشگاهی به تصویر کشیده می‌شود، و همچنین صحنه‌های جنسی صریح با نمایش سینه‌های برهنه، مصرف مواد مخدر، خشونت و قتل غیرعمد. زنان عمدتاً به عنوان روسپی، ابزار جنسی یا خائنان به تصویر کشیده شده‌اند. استفاده از کاندوم، سقط جنین و بیماری‌های مقاربتی مطرح می‌شود و روسپیگری نقش بزرگی در فیلم ایفا می‌کند. زیرمتن غالب، بهره‌کشی از ورزشکاران سیاه‌پوست است، و همچنین شرایطی که اغلب از آن سرچشمه می‌گیرند - محله‌ها و مدارس محروم، خانواده‌های از هم پاشیده - در برخی موارد ناشی از نژادپرستی. الفاظ زشتی مانند "ف-ک"، "س-ت"، "اس"، "پ-سی"، "د-ک"، "N"، "ف-گت"، "اسکام‌بگ"، "هو"، "بیچ"، "بالز" و "پونتانگ" در فیلم به کار رفته است. مصرف مواد مخدر مانند کوکائین، کراک و متامفتامین کریستالی در فیلم بحث می‌شود و در یک مونتاژ به تصویر کشیده می‌شود. مردی به طور تصادفی در حال مستی، فردی را به قتل می‌رساند. دنزل واشنگتن در این فیلم نقش‌آفرینی می‌کند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم جنبه‌های قابل تحسینی دارد، اما به هیچ وجه از بهترین آثار کارگردان بزرگ اسپایک لی نیست. آلن در اولین نقش خود و واشینگتن هر دو خوب هستند، اما مهم‌تر از آن، عشق لی به بسکتبال آشکار است، همان‌طور که تحسین او از کسانی که خود را وقف تسلط بر این بازی می‌کنند. و چشم‌های لی به بهره‌کشی از بازیکنان بااستعداد، به‌ویژه آن‌هایی که از خانواده‌های کم‌درآمد هستند و به ورزش به عنوان راهی برای رهایی از فقر نگاه می‌کنند، باز است. بسیاری از بینش‌ها درست و قدرتمند هستند، اما صحنه‌ها خیلی طولانی می‌شوند، با برخی زیرداستان‌ها کاملاً غیرضروری، و شخصیت‌ها به طرز دردناکی انتخاب‌های بدی می‌کنند به طوری که به هیچ وجه داستان را پیش نمی‌برند.در مورد ریشه‌دار کردن او در واقع‌گرایی، عیسی حتی لحظه‌ای را صرف بررسی مزایا و معایب هر کالج خاص نمی‌کند، اگرچه هنوز چند روز قبل از موعد تصمیم‌گیری، تصمیم خود را نگرفته است. این اشتباهات باعث می‌شود که فیلم در بعضی مواقع تماشای آن دشوار و حتی آزاردهنده باشد، اما شروع آن بی‌نقص است -- توالی تنظیم شده با موسیقی آرون کوپلند، طیفی از بازیکنان جوان را نشان می‌دهد که در محله‌های خوب و بد در حال عرق‌ریزان در زمین‌های بسکتبال هستند و مهارت‌های خود را می‌سنجند، ادای احترام به خلوص بازی. آن سادگی خلاقانه و اقتصادی در بقیه فیلم وجود ندارد. چند برش هوشمندانه می‌توانست این فیلم را بسیار تأثیرگذارتر و مؤثرتر کند.