رئیس

در فیلم رئیس، ملیسا مک‌کارتی در نقش میشل دارنل، یک کارشناس مالی (و نویسنده پرفروش و شخصیت تلویزیونی) بازی می‌کند که به معامله اطلاعات محرمانه شرکت‌ها اعتراف می‌کند و به زندان می‌افتد. وقتی دوران محکومیتش به پایان می‌رسد، میشل متوجه می‌شود که به جز حمایت دستیارش کلر (کریستن بل)، چیز زیادی برایش باقی نمانده است. کلر به میشل پیشنهاد می‌دهد تا زمانی که دوباره روی پای خودش می‌ایستد، روی مبلش بخوابد و بعداً ایده‌ای تجاری به او می‌دهد که می‌تواند میشل را دوباره به اوج برساند. اما دوستی‌های صمیمی نقطه قوت میشل نیستند و این موضوع هم کمکی نمی‌کند که او نمی‌تواند رابطه‌اش را با دوست‌پسر سابقش رنو (پیتر دینکلیج)، یک تاجر قدرتمند که تشنه انتقام است، به پایان برساند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد محتوای بالغانه فیلم «رئیس» صحبت کنند. چگونه استفاده از مواد مخدر، خشونت و روابط جنسی را به تصویر می‌کشد؟ آیا این موضوع تاثیر آن را تغییر می‌دهد که همه این موارد برای ایجاد طنز به کار گرفته شده‌اند؟
• فیلم چه پیامی در مورد موفقیت، چه در زمینه مالی و چه در زمینه شخصی، به ما می‌دهد؟ آیا موفقیت مالی فقط با فداکردن موفقیت شخصی به دست می‌آید؟
• درباره اینکه فیلم‌هایی مثل این چگونه از شوخی‌های تند و حتی توهین‌آمیز استفاده می‌کنند صحبت کنید. این سبک کمدی برای جلب نظر چه کسانی طراحی شده است؟ حضور کودکان در داستان چگونه بر تاثیر شوخی‌ها تاثیر می‌گذارد؟

والدین باید بدانند که رئیس یک کمدی گاهی خشن در مورد یک گورو مالی (ملیسا مک‌کارتی) با گذشته‌ای سخت است که به زندان انداخته می‌شود و بعد از آزادی، زمان سختی را برای بازگشت به موفقیت سپری می‌کند. میشل دارنل شخصیتی بی‌پروا است: او در حضور بچه‌ها فحش می‌دهد، آزادانه توصیه‌های جنسی می‌کند و نمی‌تواند از دشمن گاهی خشن خود دور بماند. او همچنین در تجارت رویکردی بی‌رحم دارد. به همین دلیل، بیشتر محتوای فیلم - از جمله اشاره‌های جنسی مکرر، فحاشی زیاد (از جمله "اف")، مصرف کوکائین و یک دعوای تمام‌عیار که در آن مادران و بچه‌ها موهای یکدیگر را می‌کشند، هل می‌دهند و به هم پرتاب می‌کنند و به طور کلی همدیگر را کتک می‌زنند - برای نوجوانان بزرگتر و بزرگسالان مناسب‌تر است. با این حال، در زیر این آشوب، پیام‌هایی در مورد رستگاری، دوستی و اینکه پول خوشبختی نمی‌آورد وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

اگر ممکن است همزمان از یک فیلم ناامید و شگفت‌زده شوید، پس رئیس این کار را می‌کند. این فیلم از شوخ‌طبعی ثبت‌شده مک‌کارتی استفاده می‌کند اما در نهایت به دلیل الف) رقیق کردن قدرت کمدی او با داستان‌سرایی سطحی و ریتم عجیب و ب) ترکیب لحظات تازگی‌بخش با جوک‌های قدیمی و خسته‌کننده، در ارائه آن شکست می‌خورد. اول، نکات مثبت: مک‌کارتی به سادگی تماشایی است و تقریباً باعث می‌شود فراموش کنید که داستان تا چه حد نازک است، زیرا در کمدی خود بسیار راحت است. (او حتی موفق می‌شود خنده‌ای واقعی از یک قطعه مبل تختخواب‌شو احمقانه بگیرد که وقتی بعداً تکرار می‌شود، نشان می‌دهد که جوک در واقع چقدر معمولی است.) و او شیمی آسانی با بل دارد که او نیز در یک نقش نپخته ارائه می‌دهد.اما نکات منفی: شخصیت‌ها به‌خوبی پردازش نشده‌اند و به‌اندازه کافی به آن‌ها پرداخته نشده است؛ یک زیرداستان زندان که امیدوارکننده به نظر می‌رسد، به هیچ‌جا نمی‌رسد (و به‌طور عجیبی از نظر کمدی کاوش نشده است)؛ و در خط داستانی باقیمانده، حفره‌های زیادی وجود دارد که شما را وادار می‌کند تا در مورد اتفاقاتی که در روند فیلمبرداری رخ داده است، فکر کنید. برای دیدن مک‌کارتی، رئیس را تماشا کنید. بقیه را می‌توانید بدون آن‌ها زندگی کنید.