فقط خداحافظی کن

جسی پترسون 6 ساله در فیلم فقط خداحافظی کن، مادرش را مرده در رختخواب پیدا می‌کند، تختخواب او پر از بطری‌های قرص خالی است. ده سال بعد از آن روز ویرانگر، جسی (مکس مکنزی) به نوجوانی گوشه‌گیر و هنری تبدیل شده که با پدرش (ویلیام گالاتیس) که الکلی و عصبانی است زندگی می‌کند و در مدرسه توسط چیس (جسی والترز) که از خانواده مرفهی است مورد آزار قرار می‌گیرد. تنها تسلی جسی دوستی او با سارا (کاترینا آیشنبرگر) است. سارا متوجه می‌شود که مشکلی وجود دارد و جسی به او اعتراف می‌کند که قصد خودکشی دارد. او با اعتراف به افکارش احساس راحتی زیادی می‌کند، اما سارا از این ایده آزار می‌بیند و به‌طور فشرده سعی می‌کند او را از انجام آن منصرف کند. درست زمانی که اوضاع به بدترین حالت خود می‌رسد، جسی تماسی دریافت می‌کند که ممکن است مدرسه‌ای هنری در نیویورک به او بورس تحصیلی بدهد، به شرطی که بتواند پرونده‌ای از آثارش را آماده کند. آیا امیدی برای جسی وجود دارد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه‌ی پردازش موضوع خودکشی توسط فیلم فقط خداحافظ بگویند صحبت کنند. فیلم احساسات و تصمیم جسی را چگونه به تصویر می‌کشد؟ پیامدهای آن چیست؟ چه زمانی مهم است در مورد سلامت روان صحبت کنیم، به‌ویژه اگر نگران یک دوست یا عضو خانواده باشید؟
• چگونه قلدری به تصویر کشیده می‌شود؟ نوجوانان: آیا شاهد یا تجربه‌کننده قلدری سایبری یا انواع سنتی‌تر آن بوده‌اید؟ این رفتار در روزگار ما چه اشکال مختلفی می‌تواند داشته باشد؟ چه دفاعی می‌توان در برابر آن داشت؟
• چگونه نوشیدن الکل به تصویر کشیده شده است؟ چرا این شخصیت الکل می‌نوشد؟ آیا این کار جذاب جلوه داده شده است؟ آیا عواقبی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• در این فیلم روابط والدین و نوجوانان چگونه است؟ آیا واقع‌گرایانه است؟ آیا ارتباطی وجود دارد؟ چگونه می‌توان این روابط را بهبود بخشید؟

والدین باید بدانند که فیلم «فقط خداحافظی کن» یک درام مستقل در مورد قلدری و خودکشی نوجوانان است. گاهی اوقات کمی نامناسب است (مانند یک برنامه ویژه بعد از مدرسه)، اما شخصیت‌ها و احساسات به صورت صادقانه و صمیمی به تصویر کشیده شده‌اند. همچنین از نظر نحوه نمایش تاثیر خودکشی بر عزیزان، پیچیده است. انتظار قلدری‌های شدید را داشته باشید: سر یکی از شخصیت‌ها به قفل کمد برخورد می‌کند، و قربانی هم کتک می‌خورد و تقریبا در دریاچه غرق می‌شود. یک فرد الکلی پسرش را تهدید می‌کند و با عصا به او ضربه می‌زند، و گردن یک زن را می‌گیرد و تهدید به کتک زدن او می‌کند. یک اسلحه نشان داده می‌شود و صدای شلیک گلوله شنیده می‌شود. اجساد نشان داده می‌شوند، از جمله مادر یک کودک کوچک (او کسی است که مادرش را پیدا می‌کند). زبان فیلم شامل استفاده از کلمات «لعنتی»، «خر»، «کلمه‌ای برای توصیف اندام تناسلی زنان» و موارد دیگر است. نوجوانان یکدیگر را می‌بوسند و صحبت‌هایی در مورد رابطه جنسی وجود دارد. شخصیت الکلی در چند صحنه مست نشان داده می‌شود، در یک بار نشسته است، و بطری‌های خالی آبجو در خانه‌اش پراکنده شده‌اند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت نام کنید.

اگرچه در ابتدا به نظر می‌رسد که یک درام مستقل با بودجه کم است، اما به سرعت نشان می‌دهد که از صمیم قلب، به احساسات شخصیت‌هایش اهمیت می‌دهد. قطعاً فیلم «Just Say Goodbye» لحظات دست و پا چلفتی و قابل پیش‌بینی دارد، به ویژه در ابتدای فیلم، زمانی که موضوع الکلیسم، قلدری در مدرسه و خودکشی را مطرح می‌کند - با تمام تصاویر و ایده‌های مورد انتظار. اما طولی نمی‌کشد که بازی‌های واقعی مکنزی و ایکنبرگر شروع به تاثیرگذاری می‌کنند. آنها و فیلم، جریان ارگانیک شخصیت را دنبال می‌کنند.سارا در یک صحنه تلاش می‌کند جسی را اغوا کند تا با او بخوابد اگر قول بدهد که نقشه‌هایش را عملی نکند. این حیله به سرعت شکست می‌خورد، اما نوجوانان به اندازه کافی خردمند هستند تا احساساتشان را در مورد این وضعیت کاوش کنند. به جای یک نقطه عطف بزرگ در داستان، این اتفاق فقط به عنوان یک مشکل کوچک در دوستی‌شان به نظر می‌رسد، یک لحظه عالی برای شکل‌گیری شخصیت. فیلم فقط وقتی بیشتر لنگ می‌زند که واقعاً از پیچش‌های داستانی سنتی مدرسه فیلم‌نامه‌نویسی استفاده می‌کند، اما نه به اندازه‌ای که فیلم را غرق کند. پایان فیلم ممکن است شگفت‌انگیز باشد و به عهده والدین است که تصمیم بگیرند آیا پیام درستی به نوجوانان می‌دهد یا خیر.