تنها نمیر

در NEVER DIE ALONE، «کینگ» دیوید (ستاره رپ DMX) یک فروشنده مواد مخدر است که به نیویورک بازمی‌گردد تا با رئیس سابقش، مون (کلیفتون پاول) آشتی کند. دیوید مواد مون را به کالیفرنیا برد و تجارت مواد مخدر خودش را راه‌اندازی کرد. او به مون پیشنهاد می‌دهد هرچه بخواهد به او بدهد تا جبران خسارت کند، اما معامله داغ می‌شود و دیوید به شدت زخمی می‌شود. پل (دیوید آرکت) دیوید را پیدا می‌کند و او را به بیمارستان می‌رساند. دیوید از پل می‌خواهد پسرش را پیدا کند و به او بگوید «پدرش یک جنگجو بود» و ماشینش را به پل می‌دهد. در ماشین، پل نوارهایی را در یک انجیل توخالی پیدا می‌کند – دفترچه خاطرات صوتی دیوید. پل یک نویسنده است که به دنبال راهی برای روایت داستان خیابان‌ها است و از «نجیب‌زادگی» دیوید شگفت‌زده شده است. در حالی که پل به نوارها گوش می‌دهد، ما داستان دیوید را از زمان ورودش به لس‌آنجلس دنبال می‌کنیم، جایی که با یک ستاره کوچک آشنا می‌شود که به او در راه‌اندازی تجارت کمک می‌کند. دیوید با زنی ملاقات می‌کند که واقعاً به او اهمیت می‌دهد چون او «زیبا، باهوش و دست‌نخورده» است. سپس او را فاسد و نابود می‌کند، چون اهمیت دادن به او باعث ضعفش شده بود. آزار او باعث می‌شد احساس «عشق و قدردانی» کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اینکه شخصیت‌ها چگونه تصمیم می‌گیرند چه چیزی برایشان مهم است صحبت کنند. الگوی آنها چه کسانی هستند؟ چرا؟ منظور از این عبارت که «ما آنچه را که می‌کاریم درو می‌کنیم» چیست؟

والدین باید بدانند که این فیلم در مورد افرادی است که درگیر جرایم و فساد هستند. خشونت مداوم و شدیدی در آن وجود دارد، از جمله قتل‌های تصویری متعدد. شخصیت‌های اصلی قاچاقچی مواد مخدر هستند و فیلم شامل مصرف مواد مخدر (هروئین و کوکائین) و اوردوز است، از جمله مادری که اوردوز او توسط فرزندانش کشف می‌شود. شخصیت‌ها از الفاظ بسیار تند و خصمانه استفاده می‌کنند و با یکدیگر رفتاری عاطفی و فیزیکی خشن دارند. به علاوه، در فیلم به صراحت به مسائل جنسی اشاره شده و صحنه‌های جنسی تصویری و همچنین صحنه‌ای با حضور دوقلوها وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

قوت و ضعف بزرگ این فیلم یک چیز است: می‌خواهد فراتر از یک فیلم معمولی درباره‌ی قاچاقچیان مواد مخدر باشد. این فیلم به خاطر جاه‌طلبی‌هایش شایسته‌ی تحسین است. اما همین جاه‌طلبی‌ها آن را به ملودرامی پرمدعا تبدیل می‌کند که فقط نشان می‌دهد چقدر از اهدافش دور افتاده است.دی‌ام‌ایکس به دیوید قدرت و شأن می‌دهد. اما شخصیت او آنقدر فاسد و تهی است که پیدا کردن «نجیب‌زادگی» که پل در او می‌بیند، غیرممکن است. دیوید نه چیزی یاد می‌گیرد و نه رشد می‌کند و نه تغییر می‌کند، بهتر یا بدتر نمی‌شود، و بنابراین حس سفری که داستان را به پیش ببرد، وجود ندارد. صحنه‌های بیش از حد ملودرام و تصاویر بیش از حد نمادین نیز ما را از شخصیت‌ها جدا می‌کنند. تابوتی به شعله‌های کوره‌ی آدم‌سوزی هل داده می‌شود در حالی که خودرویی به تونلی وارد می‌شود. نویسنده‌ای که به جای لپ‌تاپ روی ماشین تحریر می‌کوبد و خواننده‌ی جذاب یک کلوپ شبانه یادآور فیلم‌های گانگستری دهه‌ی ۱۹۳۰ هستند. و رابطه‌ای که در لحظه‌ای بحرانی آشکار می‌شود، قرار است همه چیز را به نقطه‌ی آغاز بازگرداند، اما فقط دستکاری‌شده به نظر می‌رسد.