صدای خود را بلند کنید

هیلاری داف در فیلم بلند شو و فریاد بزن در نقش تری ۱۶ ساله ظاهر می‌شود، دختری خوب که برادر بزرگترش پل (جیسون ریتر) می‌خواهد از او در برابر پدرش محافظت کند (دیوید کیت) که اجازه نمی‌دهد او در برنامه موسیقی تابستانی مورد علاقه‌اش شرکت کند. پل به خاطر رفتارش تنبیه می‌شود، اما او و تری مخفیانه به کنسرت راک می‌روند. در راه برگشت، ماشینشان با راننده‌ای مست تصادف می‌کند و پل کشته می‌شود. پدر تری سختگیرتر می‌شود. وقتی او در برنامه پذیرفته می‌شود، مادرش (ریتا ویلسون) و عمه‌اش (ربکا د مورنی) توطئه می‌کنند تا راهی برای ثبت نام او پیدا کنند. پدرش فکر می‌کند او به دیدن عمه‌اش رفته است. این برنامه چالش‌برانگیزتر از آن چیزی است که تری تصور می‌کرد، پر از بچه‌های با استعداد و متمرکز. اما او دوستانی پیدا می‌کند، به خصوص یک آهنگساز جذاب (الیور جیمز) و هم اتاقی نوازنده ویولن او، دنیز (دنا دیویس). این گروه رقابتی است، به خصوص وقتی نوبت به انتخاب خواننده سولو در اجرای بزرگ کرال و برنده شدن آن بورسیه ۱۰۰۰۰ دلاری در پایان تابستان می‌رسد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که چرا پدر تری اینقدر سختگیر است. چرا برای پل راحت‌تر بود که حرف بزند تا تری؟ تری در زمانی که مادر و عمه‌اش به او گفتند به پدرش در مورد محل حضورش دروغ بگوید، چه کاری باید انجام می‌داد؟ تری چه چیزی را در مورد برنامه موسیقی بیشتر از همه دوست داشت؟ چطور برادر و معلمش به او فرصت دادند تا چیزهایی را در درون خودش ببیند که قبلا ندیده بود؟ چرا جِی دیگر رابین را دوست نداشت؟

والدین باید بدانند که این فیلم شامل مرگ یکی از شخصیت‌های اصلی در یک تصادف رانندگی در حالت مستی است. این صحنه به‌طور قدرتمندی اما بدون جزئیات تصویری نشان داده می‌شود، اما ممکن است فیلم را برای کودکان زیر ۱۰ سال و حتی برخی از کودکان حساس زیر ۱۲ سال خیلی سنگین کند. یک شخصیت بزرگسال در پاسخ به یک موقعیت استرس‌زا می‌گوید: «من به نوشیدنی احتیاج دارم»، و یک شخصیت زیر سن قانونی در هنگام ناراحتی از یک سوءتفاهم، مست می‌شود. برخی از کلمات فیلم در سطح PG (مخصوص کودکان) است. فیلم به‌طور واضح نشان می‌دهد که تری با دقت در مورد آمادگی خود برای بوسیدن یک پسر فکر می‌کند، حتی اگر کسی باشد که واقعاً به او اهمیت می‌دهد. دختر دیگری اشاره می‌کند که برای جلب توجه پسری که دوست دارد، «بد» رفتار می‌کند، اما موفق نمی‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

هیلاری داف، ستاره‌ای که هیچ لکه‌ای در کارنامه‌اش وجود ندارد، در آخرین فیلمش، ترکیبی از یک موزیک ویدئوی دیزنی‌وار و فیلمنامه‌ای که توسط دختران در حال بازی با عروسک‌های باربی نوشته شده را به نمایش می‌گذارد. بنابراین، این فیلم مخاطب هدف خود، دختران نوجوان، را راضی خواهد کرد، در حالی که والدین را، اگر سرگرم نشوند، دست‌کم آسوده‌خاطر می‌کند. داف مدل‌های مو بیشتری نسبت به حالات صورت دارد، اما فیلم حول همان یک حالت چهره‌ای که او به خوبی آن را اجرا می‌کند، طراحی شده است؛ نوعی حالت شیرین و کمی شرمگین، شبیه به این که «لعنتی، آیا واقعا می‌توانم این کار را انجام دهم؟ ببینید چقدر دوست‌داشتنی است که من نمی‌دانم دوست‌داشتنی هستم.»وقتی او تلاش می‌کند فراتر از توانایی‌هایش عمل کند، نتیجه خوبی نمی‌گیرد، مثلاً وقتی باید خبر مرگ برادرش را بشنود یا با کسی که فکر می‌کند به او خیانت کرده روبرو شود، و به‌خصوص در یک لحظه دردناک که تلاش می‌کند خود را به‌عنوان یک دختر خیابانی نشان دهد. به همین ترتیب، موسیقی متن فیلم هم حول صدای پاپ ظریف اما شیرین او طراحی شده است. اگر دوبله تقویت‌شده در استودیو در صحنه‌های کلاس درس کمی بیش از حد آشکار است، با حال و هوای شاد و بامزه آهنگ‌ها هماهنگ است.