آغاز هانیبال

هانیبال ریسینگ سرآغاز قاتل سریالی هانیبال لکتر را به تصویر می‌کشد. در سال ۱۹۴۴ در لیتوانی، هانیبال شاهد مرگ والدینش در جریان نبرد تانک‌های روسی و هواپیماهای آلمانی است. هانیبال کوچک و خواهر کوچکترش میشا (هلنا لیا تاشوفسکا) توسط سربازان گرسنه آلمانی محاصره می‌شوند، که در نهایت میشا را می‌خورند. این خاطره ذهن هانیبال را آشفته می‌کند و در نهایت او را به انتقام از این مردان که جنایتکاران جنگی محسوب می‌شدند، سوق می‌دهد. پس از فرار از یتیم‌خانه شوروی، هانیبال (گاسپارد اولیل) عمه‌اش را که همسرش در جنگ ژاپن جان سالم به در برده، بانو موراساکی (گونگ لی) را در فرانسه پیدا می‌کند. موراساکی هانیبال را در هنرهای رزمی آموزش می‌دهد. هنگامی که هانیبال قصابی را برای دفاع از ناموسش می‌کشد، موراساکی کمی نگران می‌شود اما به او کمک می‌کند تا جرم را از بازرس پاپیل (دومینیک وست) پنهان کند. هانیبال مصمم به انتقام از پایان وحشتناک خواهرش، به دنبال مردانی می‌رود که او را خورده بودند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تاثیرات تروما بر کودکان صحبت کنند. چگونه هیولایی که هانیبال به آن تبدیل می‌شود، از دیدن خواهرش در حال خورده شدن توسط دیگران شکل می‌گیرد؟ چگونه هانیبال به عنوان یک کودک همدردی‌برانگیز است؟ چرا نمی‌تواند میل خود را برای انتقام خونین ارضا کند؟ این فیلم چگونه داستان هانیبال آدم‌خوار را که تا به حال می‌دانستید، توضیح می‌دهد یا تغییر می‌دهد؟ آیا هانیبال به عنوان یک شخصیت، زمانی که توسط آنتونی هاپکینز بازی نمی‌شود، به همان اندازه موثر است؟ آیا این فیلم را یک فیلم ترسناک یا مهیج در نظر می‌گیرید؟ چرا؟

والدین باید بدانند که این پیش‌درآمد پرخون‌ریزی سکوت بره‌ها برای کودکان مناسب نیست. با توجه به اینکه این فیلم درباره «تولد» شخصیت شرور معروف هانیبال آدم‌خوار است، جای تعجب نیست که تمام آن درباره خشونت (معمولا شامل شمشیر و چاقو) و آدم‌خواری است. صحنه‌های خشونت‌آمیز دیگر شامل تیراندازی و انفجار در زمان جنگ، خنجرزدن، سربریدن (سرها به‌طور برجسته نمایش داده می‌شوند و خونی هستند) و غرق شدن (مردی در یک مخزن جسد در بیمارستان محبوس است) است. شخصیت‌های شرور همچنین الکل می‌نوشند، سیگار می‌کشند و زنان را مورد آزار قرار می‌دهند (کبودی روی یکی از قربانیان). چند مورد استفاده از کلمه «لعنتی» و همچنین اصطلاحات جنسی بی‌ادبانه در فیلم وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

مرگ‌ها وحشتناک و خون‌آلود هستند، اما فیلم هانیبال پیچیدگی فرهنگی را که شخصیت هانیبال بعدها به دست می‌آورد، نشان نمی‌دهد. (اگر فیلم سکوت بره‌ها را دیده باشید، متوجه می‌شوید.) در اینجا، او مردی تلخ و مضطرب است، یک دانشجوی پزشکی که جسد آماده می‌کند تا دانشجویان دیگر کالبدشکافی کنند و در این حین نه تنها لذت خود را در این فعالیت‌ها، بلکه استعداد خود را نیز کشف می‌کند. او یک قاتل خودشیفته و متکبر است. وقتی که در نهایت موراساکی از او می‌خواهد که دست از قتل بردارد، نمی‌تواند. دلیل او همیشه این است: «آن‌ها خواهرم را خوردند.» این یک تکرار وحشتناک است و به یک روان‌پریشی منزجرکننده منجر می‌شود. نمی‌توانید حس نکنید که آنتونی هاپکینز را از دست داده‌اید، کسی که با هوش و ذکاوت خود حداقل از برخی از خشونت‌های هانیبال کاست.