تازه شروع کردم.

فقط شروع شده" داستان دوک دیور (مورگان فریمن) را دنبال می‌کند، که به‌طور غیررسمی به عنوان "شهردار" ویلا کاپری، یک مجتمع تفریحی لوکس بازنشستگی در پالم اسپرینگز، کالیفرنیا شناخته می‌شود. زندگی ایده‌آل دوک را رهبری می‌کند: او یک بازی گلف عالی دارد، سه دوست‌دختر شصت‌وچندساله دارد و گروهی از پیروان مبهوت دارد. اما موقعیت او با ورود لئو (تامی لی جونز)، یک مرد رنسانس ثروتمند و خودخواه، تهدید می‌شود. مشکل دیگری که برای دوک پیش می‌آید این است که مدیران شرکت مجتمع تفریحی، سوزی (رنه روسو) را که حسابرس قانون‌گرایی است، فرستاده‌اند تا بررسی کند که آیا باید دوک را به دلیل رفتارهای ناشایست اخراج کرد یا خیر. بدتر از آن، کسی سعی دارد دوک را بکشد که به نوعی با همسر یک گانگستر از نیوجرسی (جین سیمور) ارتباط دارد که ظاهراً به دلیل لو دادن همسرش، که یک گانگستر زندانی است، قصد کشتن او را دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در "همین اول کار" صحبت کنند. آیا این خشونت قابل باور یا خنده‌دار بود؟ آیا خشونت در فیلم‌های کمدی تاثیر کمتری نسبت به درام‌ها دارد؟ چرا فکر می‌کنید این‌گونه است؟
• دوک و لئو چه چیزی در مورد کار گروهی یاد گرفتند؟ چرا این ویژگی شخصیتی مهم است؟
• چگونه این فیلم نوشیدن الکل و کشیدن سیگار را به تصویر می‌کشد؟ آیا پیامدهایی هم دارد؟ چرا این موضوع اهمیت دارد؟
• این فیلم به نظرتان برای چه گروه سنی‌ای مناسب است؟ چرا؟ آیا بینندگان جوان‌تر می‌توانند فیلم‌هایی با شخصیت‌های مسن‌تر را درک کنند و از آن لذت ببرند؟

والدین باید بدانند که "فقط شروع شده" یک کمدی اکشن سبک است که بازیگرانی بالای 60 سال از جمله برندگان جایزه آکادمی، مورگان فریمن و تامی لی جونز، و همچنین رنه روسو، جو پانتولیانو و مرحوم گلن هدلی در آن بازی می‌کنند. با توجه به اینکه داستان فیلم در مورد سالمندان فعال (و روابط جنسی فعال) است، بعید است که برای نوجوانان جذاب باشد، اما خانواده‌ها باید توجه داشته باشند که این بازنشستگان مثل نیستند. نوه‌های دوست‌داشتنی: آنها الکل می‌نوشند (و سیگار می‌کشند/ویپ می‌کنند)، قمار می‌کنند و زیاد با هم قرار ملاقات می‌گذارند. (در ابتدای فیلم، شخصیت فریمن به وضوح با سه زن رابطه دارد که در رختخواب، حمام و غیره منتظر او هستند.) آنها همچنین فحش می‌دهند (بیشتر "شیط--ت" اما یک بار هم در فیلم از "فحش مادر" استفاده می‌شود). انتظار برخی خشونت اکشن را داشته باشید، زیرا یک شخصیت هدف قرار گرفته است. انفجارهایی وجود دارد و چند صحنه خشونت با اسلحه، و یک نفر گروگان گرفته می‌شود. مردم به سمت یکدیگر شلیک می‌کنند، اما فقط یک آسیب جدی وجود دارد.

فریمن و جونز با در اختیار داشتن دو جایزه آکادمی و تعداد زیادی نمایش فوق‌العاده، بسیار بااستعدادتر از این هستند که در این کمدی/ماجراجویی وحشتناک و خسته‌کننده بازی کنند. اگرچه می‌توان درک کرد که چرا بسیاری از بازیگران مسن‌تر هر نقش بزرگ صفحه‌ای را قبول می‌کنند، اما فکر می‌کنید اسطوره‌های هالیوودی مثل این دو ستاره مجبور به ارائه نمایش‌های تلفنی در فیلم‌هایی که به‌طور سهل‌انگارانه‌ای نوشته شده‌اند، نیستند. اگر دو نفر از بهترین بازیگران نسل خود مجبور باشند سال‌های طلایی خود را در هذیان‌گویی مثل این بگذرانند، چه امیدی در هالیوود وجود دارد؟ چرا فیلمسازان از فیلم‌های قوی با گروه بازیگران مسن مانند Cocoon، Red، On Golden Pond و Grumpy Old Men که هنوز هم تاثیرگذار، خنده‌دار و حتی پر از اکشن هستند، پیروی نمی‌کنند؟رون شلتون، کارگردان کهنه‌کار، که آخرین فیلمش (قتل در هالیوود) بیش از یک دهه قبل از "فقط شروع شده‌ام" اکران شد، به نظر نمی‌رسد که بداند چه نوع فیلمی می‌خواهد بسازد: یک فیلم هیجان‌انگیز، یک کمدی عاشقانه مثلثی، یا یک کمدی/ماجراجویی دوستانه. هیچکدام از اینها با هم جور درنمی‌آیند، حتی با وجود شخصیت‌های مکمل شناخته‌شده و تحسین‌شده‌ای مانند جو پانتولیانو، کمدین جرج والاس، گراهام بکل، الیزابت اشلی و مرحوم گلن هدلی، در آخرین حضور تصویری خود. بخش‌های کمدی فیلم خنده‌دار نیستند (مانند زمانی که شترهای زنده در یک تولد زنده فرار می‌کنند، یا وقتی فریمن و خانم‌ها به طور آشکارا با هم کنایه صحبت می‌کنند) و بخش‌های اکشن فیلم نیز هیجان‌انگیز نیستند. اساساً، بسیار کم اتفاق غیرمنتظره‌ای در داستان رخ می‌دهد که بتواند آن را نجات دهد. از طرف دیگر، بازیگران ظاهراً از بیابان آفتابی که فیلم در آنجا فیلمبرداری شده بود، لذت برده‌اند. با این حال، واقعاً هیچ دلیلی برای توصیه کردن این کمدی وجود ندارد، به جز بازیگران آن.