کد ۴۶

فیلم "قانون 46" در آینده‌ای رخ می‌دهد که قانونی وجود دارد که تولید مثل را ممنوع می‌کند، مگر اینکه زوجین بتوانند اثبات کنند از نظر ژنتیکی به هم مرتبط نیستند. این فرهنگ به اندازه دی‌ان‌ای یکنواخت شده است. همه شهرها همان یکسانی جهانی را دارند. و سفر تنها برای کسانی که بتوانند پاسپورت رسمی به نام "پاپلس" را دریافت کنند، امکان‌پذیر است. ویلیام (تیم رابینز) یک محقق است که از "ویروس همدلی" برای افزایش توانایی ذاتی خود در تشخیص دروغ استفاده می‌کند. او در حال تحقیق درباره ناپدید شدن پاسپورت‌ها از تولیدکننده آنهاست. او با یکی از مظنونان رابطه برقرار می‌کند و آن زن باردار می‌شود. اما این یک نقض قانون 46 است، بنابراین او باید برای سقط جنین و پاک کردن حافظه برده شود. ویلیام دوباره او را پیدا می‌کند، اما زن هیچ خاطره‌ای از او ندارد. ویلیام او را با خود می‌برد، شاید برای لحظه‌ای آزادی برای هر دوی آن‌ها، اما موانع قانونی، عملی، شیمیایی و فرهنگی آنقدر زیاد هستند که ممکن است این آزادی میسر نشود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که چه چیزی در جامعه امروزی، این ایده از آینده را الهام گرفته است.

والدین باید بدانند که این فیلم دارای اشاره‌ها و صحنه‌های بسیار صریح جنسی، از جمله بندبازی است. شخصیت‌ها الکل می‌نوشند، سیگار می‌کشند، از مواد مخدر استفاده می‌کنند و الفاظ رکیک به کار می‌برند. صحنه‌های پرتنشی از خطر و برخی خشونت‌های جزئی نیز در فیلم وجود دارد.

مایکل وینترباتم، کارگردان، جهانی خلق می‌کند که بسیار جذاب‌تر از داستان یا شخصیت‌های فیلم است. آنچه در لبه‌های قاب اتفاق می‌افتد، در اینجا اهمیت دارد. فضای فیلم غنی و پرمفهوم است، در حالی که داستان به‌شدت ساده و سطحی است، تقریباً مانند یک فکر پس‌زمینه. ارتباط بین ویلیام و ماریا که قرار است بسیار قدرتمند باشد، به‌ندرت ثبت می‌شود. بین رابینز و مورتون اصلاً هیچ شیمی وجود ندارد و هر دو ناراحت و دستپاچه به نظر می‌رسند. نگاه‌های کوتاه و وسوسه‌انگیزی از آینده‌ای که به‌طور کامل تصور شده بود، نشان‌دهندهٔ ناکامی از چیزی است که فیلم می‌توانست باشد.