قبایل پالوس وردس

بر اساس رمان بلوغ نویسنده جوی نیکلسون در سال 1997، فیلم قبایل پالوس وردس بر روی مدینا میسون (مایکا مونرو)، نوجوانی درونگرا متمرکز است که خانواده‌اش از میشیگان به یک محله ساحلی مجلل در جنوب کالیفرنیا نقل مکان می‌کنند. پدر مدینا، فیل (جاستین کرک)، یک متخصص قلب است که از این‌که پزشک قلب ستارگان باشد هیجان‌زده است، اما مادر بدخلق او، سندی (جنیفر گارنر)، نمی‌تواند تحمل کند که همه در محله جدیدشان چقدر «مصنوعی» و «نمايشی» هستند. در حالی که مدینا شادی موج‌سواری را کشف می‌کند، در مدرسه ساکت می‌ماند، در حالی که برادر دوقلوی او، جیم (کودی فرن)، به سرعت به گروه محبوب می‌پیوندد. اوضاع به‌شدت بد می‌شود وقتی فیل خانواده را ترک می‌کند و سندی دچار فروپاشی می‌شود و به جیم به‌عنوان تکیه‌گاه عاطفی خود متکی می‌شود. در همین حال، مدینا فقط می‌خواهد به موج‌سواری بپردازد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد وجود الگوهایی در قبایل پالوس وردس صحبت کنند. اگر این‌طور است، چه ویژگی‌های شخصیتی مثبتی را نشان می‌دهند یا باید نشان دهند؟
• چگونه مصرف/سوءمصرف مواد در فیلم به تصویر کشیده شده است؟ پیامدها در فیلم چیست؟
• کدام روابط به تصویر کشیده شده در فیلم سالم هستند و کدام ناسالم؟ چرا؟
• فیلم چگونه بیماری روانی احتمالی را به تصویر می‌کشد؟ آیا به نظر واقعی می‌رسد؟ همدلانه است؟

والدین باید بدانند که فیلم قبایل پالوس وردس بر اساس رمان تحسین‌شده‌ی جوی نیکلسون در سال ۱۹۹۷ درباره‌ی دوقلوهای نوجوانی است که به یک جامعه‌ی ساحلی مجلل در جنوب کالیفرنیا نقل مکان می‌کنند. با بازی جنیفر گارنر و مایکا مونرو، این فیلم ممکن است برای نوجوانانی که از درام‌های خانوادگی لذت می‌برند جذاب باشد، اما این نوع مطالعه‌ی شخصیت غم‌انگیز است که طیف وسیعی از موضوعات سنگین را شامل می‌شود، از جمله اعتیاد، زنای محصنه، افسردگی، طلاق و تجاوز جنسی. در این فیلم از زبان بسیار تند (مثل کلمات فحش و ناسزا) استفاده شده است، همچنین مصرف مواد مخدر (از مواد مخدر تفریحی تا مواد مخدر اعتیادآور) و همچنین صحنه‌های جنسی و یک صحنه‌ی بوسیدن که به سرعت از رضایت‌آمیز به غیررضایت‌آمیز تبدیل می‌شود اما به تجاوز جنسی ختم نمی‌شود. (هشدار اسپویلر: یک شخصیت کلیدی می‌میرد.) برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این اقتباس آمیخته با فضای بلوغ، مضامین دشواری را بررسی می‌کند و شامل اجراها و نمایش‌های قابل توجهی است، اما کمی از انتظارات کوتاه می‌آید. مونرو به خوبی و باورپذیر مدینا را بازی می‌کند، به طریقی که یادآور کریستن استوارت جوان‌تر است. فرن نیز به عنوان جیم، دوقلوی مدینا، نمایشی ظریف و دقیق ارائه می‌دهد، که بین حمایت از مادرش که از نظر احساسی شکننده و از نظر روانی بیمار است و فقط خواستن یک نوجوانی معمولی که با دوستانش وقت می‌گذراند، احساس دوگانگی می‌کند. و گارنر، برای یک بار، نقش یک مادر شیرین و سخت‌گیر را بازی نمی‌کند. این نمایشی شگفت‌انگیز، پر از خشم و ناامیدی است. هرگز کلمه "دوقطبی" گفته نمی‌شود، اما واضح است که سندی بین شیدایی‌های مانیا و افسردگی‌های ناتوان‌کننده در نوسان است.در نهایت، این داستان مدینا است که با فروپاشی خانواده‌اش مواجه می‌شود، به یک علاقه جدید (سورفینگ) روی می‌آورد، اولین عشق را تجربه می‌کند و برای اولین بار در زندگی‌اش احساس دوری از برادر دوقلویش می‌کند. در اینجا داستان چندان پیچیده نیست؛ به نوعی، این داستان بیشتر شبیه مجموعه‌ای از تصاویر شخصیت‌هاست - هر فرد در خانواده میسون داستانی متفاوت دارد که پس از نقل مکان به محله ظاهراً ایده‌آل پالوس وردس، آنها را به‌طور غیرقابل برگشتی تغییر می‌دهد. این فیلم سرگرم‌کننده نیست، اما تماشاگران سینما که از درام‌های خانوادگی خوب لذت می‌برند، آن را تحسین خواهند کرد.