انسان بی‌نام و نشان

این فیلم با داستان پسری از یک محلهٔ سخت آغاز می‌شود که چگونه بزرگ می‌شود و به قهرمان داستان تبدیل می‌گردد. مادربزرگ (لین تیگپن) به برادر بزرگ‌تر کِوین می‌گوید که با برادر کوچک‌تر و عجیب‌وغریب‌اش مهربان باشد، و مهربانی به‌روشنی اصل راهنمای زندگی پسران است. وقتی داریل (دامون وینز) و کوین (دیوید آلن گرییر) بزرگ می‌شوند، از فعالیت‌های سیاسی مادربزرگ خود که برای یک نامزد پیشرو کار می‌کند، الهام می‌گیرند و وقتی رئیس مافیای سازمان‌یافته، مینلی (جان پولیتو)، او را به قتل می‌رساند تا پیامی بفرستد، ویران می‌شوند. بلنکمن که لباس‌های خواب آغشته به یک محلول ضدگلولهٔ دست‌ساز و ماسکی از جوراب می‌پوشد، شروع به نجات کسانی می‌کند که به کمک نیاز دارند. او به بانکی که در حال دزدی از سوی مینلی است یورش می‌برد، و به‌زحمت از انفجاری که شهردار جدید (کریستوفر لافورد) را می‌کشد، فرار می‌کند. آیا بلنکمن می‌تواند روز را نجات دهد؟

• خانواده‌ها می‌توانند درباره موضوع فیلم بلنکمن که 'یک نفر می‌تواند تفاوت ایجاد کند' صحبت کنند. آیا شما معتقدید که می‌توانیم با انجام کارهای کوچک و مستقل، تغییری مثبت ایجاد کنیم؟ کودکان چگونه می‌توانند به جامعه خود کمک کنند؟
• داریل غریزه کمک به افراد نیازمند را دارد. چگونه فکر می‌کنید والدین و مدارس می‌توانند این میل را در کودکان پرورش دهند؟
• چگونه فیلم ثابت می‌کند که شخصیت‌های منفی کارتونی هستند؟ چه نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد علی‌رغم داشتن اسلحه و بمب و چاقو، قرار نیست ترسناک باشند؟

والدین باید بدانند که بلنکمن یک کمدی است که نمایش‌های تلویزیونی کمیک بتمن در دهه 1960 را تقلید می‌کند، همانطور که دو برادر که اکنون بزرگسال هستند و با جرم و جنایت در محله خود مبارزه می‌کنند، به یاد می‌آورند. کلمات و عباراتی مانند "s--t" و "bitch" در فیلم استفاده شده است. خشونت معمولا بدون خونریزی است و برای خنداندن تماشاگر طراحی شده است. مانند یک قسمت از سریال تلویزیونی کمیک بتمن دهه 1960، مبارزات با کارتون‌هایی که کلماتی مانند "بلام" و "تاد!" را نمایش می‌دهند، نقطه‌گذاری می‌شوند. یک مرد، یک مرد باکره، و یک زن یکدیگر را می‌بوسند، اما جدا از آن، تمام اشاره‌های جنسی در دسته‌بندی شیطنت‌های دبیرستانی قرار می‌گیرند، مانند اشاره به "بیضه" و "بیضه" و نمایش یک نقاشی خط‌کشی رورشاخ از سینه‌های یک زن. زنی که درد زایمان دارد، آلت تناسلی مردی را در حالی که فکر می‌کرد انگشت او را فشار می‌دهد، می‌فشارد. همچنین به ابرقهرمانان جدیدی مانند "میدجت‌من" و "گای‌من" اشاره می‌شود.

احساسات غالب در این فیلم، شیرینی و وقار است که به‌خوبی در بازیگران اصلی، دیمون وینز و دیوید آلن گریر، دو استعداد برجسته کمدی که به‌روشنی درام را درک می‌کنند، تجسم یافته است. کمدی در «بلنکمن» احمقانه و کودکانه است، اما زیرمتن آن ما را یادآوری می‌کند که احترام به خانواده مهم است، هر کدام از ما به جامعه خود متعهدیم تا اوضاع را بهتر کنیم و حتی عجیب‌ترین و ضعیف‌ترین افراد نیز می‌توانند شجاعت لازم برای ایجاد تغییر را به دست آورند. این اهداف والا، نه‌تنها شوخی‌های زشت را کنار نمی‌گذارد، بلکه در واقع تعادل بخش لحظاتی است که وینز، یکی از نویسندگان فیلم‌نامه، پا را فراتر از حد معمول گذاشته است. ممکن است وقتی که آب از یک مخزن بزرگ خارج می‌شود و گویی دو مرد محبوس در آن در حال ادرار کردن هستند، چشمانمان را برگردانیم، اما پیام اصلی همچنان باقی می‌ماند که حتی غیرمحتمل‌ترین افراد نیز می‌توانند قهرمان باشند. کودکان ممکن است کنایه‌های جنسی را نادیده بگیرند، اما از احمقانه بودن آن لذت خواهند برد.