شما بعد از این

پس از کشته شدن زوجی در جاده، تو بعدی هستی که به خانه بعدی می‌روی، جایی که پل (راب موران) و آبری دیویسون (باربارا کرامپتون) سی و پنجمین سالگرد ازدواجشان را با فرزندان بزرگسالشان و شریک زندگی‌شان جشن می‌گیرند. کریسپیان (ای جی بوون) با دوست‌دختر استرالیایی‌اش، ارین (شارنی وینسون) می‌آید. دو برادر و یک خواهر دیگر به همراه شریک‌هایشان نیز می‌رسند و تعداد مهمانان به ده نفر می‌رسد. خانواده برای شام می‌نشینند، شروع به بحث می‌کنند و بحثشان با ورود مهاجمان نقاب‌دار حیوانی قطع می‌شود. آنها شروع به کشتن اعضای خانواده یکی یکی می‌کنند، اما بعد از آن یک زن شروع به مبارزه می‌کند و نقشه‌هایشان را به هم می‌ریزد. بعد از کشتار خونین، چه کسی باقی می‌ماند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت‌های شدید فیلم «نِکست» صحبت کنند. چه میزان خشونت در فیلم نمایش داده می‌شود؟ آیا این خشونت اغراق‌آمیز است؟ آیا این صحنه‌ها تاثیرگذار هستند؟ آیا فیلم می‌توانست با نمایش کمتر خشونت هم موثر باشد؟
• فیلم ترسناک است؟ چه چیزی باعث می‌شود یک فیلم ترسناک خوب باشد؟ چه چیزی باعث جذابیت ژانر ترسناک به‌طور کلی می‌شود؟ چرا این فیلم‌سازان طرفدار این ژانر هستند؟
• آیا شخصیت اصلی الگوی مناسبی است؟ نقاط قوت او چیست؟ نقاط ضعف؟ آیا او فردی است که می‌خواهید از او الگوبرداری کنید؟

والدین باید بدانند که «تو بعدی هستی» یک فیلم ترسناک مستقل و پر سروصدا از نوع «ورود به خانه» است، اما با نوعی پیچش. خشونت در آن بسیار شدید و خونین است و شامل حملات و قتل‌های متعددی با سلاح‌های مختلف از جمله چاقو، تبر، داس، سیم و حتی مخلوط‌کن می‌شود. در فیلم، برهنگی سینه زنان وجود دارد و سکس هم به طور ضمنی و هم به طور مستقیم مطرح می‌شود (یک بار به شیوه‌ای بسیار زننده و آزاردهنده). زبان فیلم ثابت نیست اما شامل استفاده‌های متعدد از کلمه فحش است. همچنین مصرف الکل در جمع و مصرف قرص ویکودین توسط یکی از شخصیت‌ها نشان داده می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

واضح است که روایت داستان تمرکز اصلی وینگارد نیست؛ شاید فیلم قرار بوده طنز باشد، اما او عادت دارد دوربین را تکان دهد و ظاهر آماتوری فیلم، فهم آن را دشوار می‌کند. همچنین، داستان‌های گمراه‌کننده فیلم اندکی بیش از حد مشخص هستند و توجه را به خود جلب می‌کنند. در نهایت، بسیاری از ایده‌های فیلم منطقی به نظر نمی‌رسند. تنها نقطه قوت فیلم وینسون است که تقریباً همه چیز را جبران می‌کند.دلیل ایجاد این همه هیاهو در مورد فیلم شما بعدی این است که کارگردان آدام وینگارد به وضوح یک طرفدار است، که همیشه در این ژانر که اغلب الهام‌بخش کپی‌های تنبل و تحقیرآمیز است، اینطور نیست. بسیاری از بازیگران یا فیلمسازان ژانر (لری فسندن، جو سوانبرگ، تی وست) یا آیکون‌های ترسناک (کرامپتون، از فیلم احیاگر) هستند. اما خارج از این جمع همفکران، ایده‌های زیادی ایجاد نمی‌شود، به جز مفهومی از جنگجوی زن؛ اغلب، زنان در فیلم‌های "ورود به خانه" مانند این مورد قربانی می‌شوند.