خطای موقت

در شهر کوچک یورانا، استرالیا، نوعی اختلال کیهانی باعث شده است که افراد متعددی خود را از قبرها بیرون بکشند و به زندگی بازگردند - حداقل برای مدتی. در این بازسازی مجموعه فرانسوی Les Revenants (که در ایالات متحده با عنوان The Returned بازسازی شده است)، مرده‌های سابق شامل افراد سرشناسی از قرن نوزدهم مانند پاتریک "پدی" فیتزجرالد (با بازی ند دنهی)، چارلی 21 ساله (با بازی شان کینان)، ماریا (با بازی دانیلا فاریناسی) که مادر داغدار است، کریستی (با بازی هانا مانسون) که دختری بددهن و از طبقه پایین جامعه است، و کیت ویلیس (با بازی اما بوث) که قربانی سرطان است، می‌شوند. این آخرین مورد برای سرجوخه جیمز هیز (با بازی پاتریک برامال)، افسر پلیسی که با مرده‌های بازگشته مواجه شده است، بزرگترین شگفتی بود، زیرا کیت ویلیس دو سال قبل از مرگش، همسر سرجوخه هیز بود. کسی نمی‌داند چرا این افراد بازگشته‌اند. اما با عمیق‌تر شدن رازها، آن‌هایی که بازگشته‌اند متوجه می‌شوند که مرگ تنها چیزی نیست که باید از آن بترسند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پیش‌فرض داستان صحبت کنند. آیا این موضوع شما را می‌ترساند؟ اگر یکی از عزیزان مرده‌تان ناگهان بازمی‌گشت، چه اتفاقی می‌افتاد؟ خوشحال می‌شدید؟ می‌ترسیدید؟ هر دو؟
• اکثر شخصیت‌هایی که به زندگی بازمی‌گردند جوان هستند. چرا؟ چه چیزی در مرگ یک فرد جوان نسبت به یک فرد مسن متفاوت یا دراماتیک‌تر است؟ چرا این نمایش تصمیم گرفته روی افراد جوان بازگشته تمرکز کند؟

درام غلیچ درباره‌ی شهر کوچکی در استرالیا است که با بازگشت شش نفر از ساکنان سابق از قبرهایشان به زندگی، دچار آشفتگی می‌شود. خشونت در این فیلم پراکنده است اما ممکن است برای بینندگان جوان به‌ویژه ناراحت‌کننده باشد، زیرا به‌طور صمیمی با مرگ عزیزان و اندوه سروکار دارد. مردی در صفحه‌ی نمایش شلیک می‌شود و می‌میرد، شخصیتی چاقو را از خون برمی‌دارد و برادر در حال مرگش را در آغوش می‌گیرد و می‌گرید. شخصیت‌ها از چشم‌هایشان خونریزی می‌کنند و ناگهان تجزیه می‌شوند و به خاک تبدیل می‌شوند. یک افسر پلیس سگی دیوانه را (خارج از صفحه‌ی نمایش) می‌کشد. شخصیت‌های زن و مرد از پشت عریان دیده می‌شوند؛ زنی سینه‌های برهنه‌اش را در آینه بررسی می‌کند و جای زخم ماستکتومی را تصور می‌کند. فحش‌هایی که در فیلم به کار رفته شامل استفاده‌های متعدد از کلمات فاک و شیت و ارجاع به شخصیت‌هایی است که به عنوان ابو و بومی (اصطلاح عامیانه برای بومیان استرالیا) نامیده می‌شوند. شخصیتی هرچه را که دوست دارد بدون هیچ عواقبی می‌دزدد. شخصیتی بزرگسال با حرص آبجو را از شیر آب می‌مکد و مقداری از آن را به نوجوانی تعارف می‌کند.

مرموز و جذاب، این درام (نوعی) زامبی تازگی را به داستانی که تا حدودی شناخته شده است، می‌آورد و تماشای آن را به یک تجربه‌ی ایده‌آل تبدیل می‌کند. برای بینندگان آمریکایی، هماهنگ شدن با ریتم آهسته و آرام سریال ممکن است کمی چالش‌برانگیز باشد. سریال «Glitch» هر هفت دقیقه یک غافلگیری برای نگه داشتن بینندگان ندارد؛ افشاگری‌های آن کمتر قابل پیش‌بینی است و به همین دلیل وقتی اتفاق می‌افتند، تاثیر بیشتری بر بیننده می‌گذارند.جیمز، ساعاتی پس از درک این موضوع که همسر درگذشته‌اش به زندگی بازگشته، زمانی را صرف دراز کشیدن بر روی یک چرخ و فلک در یک زمین بازی با کیت می‌کند، در حالی که دوربین به سمت صورت‌هایشان می‌آید، و در آن لحظه غرق در شادی هستند. اما این شادی دیری نمی‌پاید. چند ثانیه بعد، کیت می‌پرسد، «من اینجا چکار می‌کنم؟ چرا برگشتم؟» جیمز پاسخ می‌دهد، «نمی‌دانم. اما از تو مراقبت خواهم کرد. هر طور که شده.» و جیمز سعی می‌کند، به هر قیمتی، از کیت مراقبت کند، و از این وضعیت دیوانه‌وار. اما کم‌کم، اوضاع از کنترل خارج می‌شود. اگر شب‌ها شروع به تماشای این سریال کنید، شاید تا طلوع آفتاب، هنوز مشغول تماشا باشید و دکمه «بله، هنوز مشغول تماشای Glitch هستم» را فشار دهید.