انجمن سیاه

در دهه ۱۹۷۰، جیمز «وایتی» بولگر (با بازی جانی دپ) ترسناک‌ترین گانگستر در دنیای زیرزمینی بوستون است، اما تعداد کمی از هم‌قطاران خلافکارش می‌دانند که او با اف‌بی‌آی نیز همکاری می‌کند. جان کانولی (با بازی جوئل ادگورتون)، دوست دوران کودکی بولگر، به یک مامور اف‌بی‌آی تبدیل شده و این دو یک توافق پیچیده را ترتیب می‌دهند که موضوع اصلی فیلم جرم سیاه است. در ازای محافظت، بولگر اطلاعاتی را فراهم می‌کند که به کانولی در از بین بردن رقبای دوستش کمک می‌کند. این موضوع بولگر را آزاد می‌گذارد تا امپراتوری جنایی خودش را گسترش دهد و با موفق‌تر شدن، خشونت بیشتری هم به خرج دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در «بلک مس» صحبت کنند. آیا این خشونت نسبت به آنچه در فیلم‌های اکشن یا ترسناک می‌بینید، آزاردهنده‌تر است یا خیر؟ چرا؟ تاثیر انواع مختلف خشونت در رسانه‌ها چیست؟
• بلک ماس بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. آیا فکر می‌کنید بولگر واقعاً به همان خشونتی بود که در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟ چرا فیلم‌سازان ممکن است حقایق را در فیلم‌هایی که بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده‌اند، تغییر دهند؟ چگونه می‌توانید اطلاعات بیشتری به دست آورید؟
• درباره رابطه بولگر و کانولی صحبت کنیم. چه کسی از چه کسی استفاده می‌کند؟ آیا مامور اف بی آی فاسد است، یا واقعاً سعی دارد بوستون را پاکسازی کند؟ چطور «خوب‌ها» و «بد‌ها» در این فیلم با هم متفاوتند؟
• فیلم چگونه به مفهوم خوب در مقابل بد می‌پردازد؟ آیا افراد می‌توانند هر دو باشند؟ بولگر به‌وضوح یک فرد بد است، اما همسایگانش او را دوست دارند. چگونه یک نفر می‌تواند برای افراد مختلف چیزهای متفاوتی باشد؟

والدین باید بدانند که بلک مس بر اساس داستان واقعی جیمز "وایتی" بالجر (جانی دپ) ساخته شده است -- مشهورترین گانگستر در تاریخ بوستون جنوبی -- و رابطه او با مأمور اف‌بی‌آی جان کانولی (جوئل اجرتون). این دو که از کودکی با هم دوست بودند، ائتلافی را تشکیل می‌دهند تا رقبای بالجر را از سر راه بردارند، و اوضاع خیلی زود پیچیده می‌شود... و بسیار خشن. انتظار صحنه‌های زیادی از خشونت گرافیکی را داشته باشید، جایی که بالجر (که همیشه تهدیدآمیز است) هر کسی را که سر راهش باشد از میان برمی‌دارد، با صحنه‌های نزدیک و خشن از شلیک به سر و کتک زدن تا حد مرگ، و همچنین صحنه‌ای آزاردهنده و گرافیکی از خفه کردن. همچنین فحاشی زیادی در فیلم وجود دارد، از جمله کلمه "فاک" در تقریبا هر صحنه، و همچنین نوشیدن و سیگار کشیدن فراوان، و همچنین کمی مصرف مواد مخدر و برخی اشاره‌های جنسی، بنابراین این درام جنایی واقعی بهتر است برای بینندگان مسن‌تر ذخیره شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

داستان جیمز «وایتی» بالجر، گانگستر سابق و خبرچین اف‌بی‌آی و فراری، داستانی است که می‌تواند دستمایه‌ی یک داستان بزرگ باشد. فیلم «بلک ماس» به‌خوبی از این داستان غنی استفاده کرده، هرچند نه به‌طور کامل. اول از همه، نکات مثبت: فیلم به‌صورت تاریخ بازبینی‌شده‌ای روایت می‌شود که با مصاحبه‌های نزدیک تقویت شده و به تماشاگر حس می‌دهد که پشت صحنه‌ی یک تحقیق جنایی را می‌بیند، که اکثر مردم از آن بی‌خبرند. این روش، روشی مؤثر برای جذب تماشاگران است. و بازیگران هم ناامید نمی‌کنند؛ به‌عنوان یک گروه، مانند یک ماشین دقیق (یا اگر ترجیح می‌دهید، یک باند) هستند که می‌دانند چطور با دقت حرکت کنند، به رهبری دپ که آن‌قدر در نقشش غرق شده که می‌تواند با نگاهش لرزه بر اندامتان بیندازد (هرچند آرایش اغراق‌شده‌اش کمی حواس‌پرت‌کننده است).اگر فقط فیلم به همان اندازه که گسترده است، عمیق می‌شود. بولگری که در اینجا می‌بینیم، مانند نسخه‌ای خلاصه شده از یک داستان است و زمان زیادی صرف شناخت انگیزه‌های او نمی‌شود - و نه اینکه او در زمان دستگیری‌اش چگونه بود. با این حال، «بلک ماس» هیجان‌انگیز است.