در حال جان دادن

در سال ۱۹۳۰ در میسیسیپی، آدی باندرن (بت گرانت) در حال مرگ است. او در حالی که پسرش کش (جیم پاراک) تابوتش را می‌سازد، در بستر دراز کشیده است. بقیه اعضای خانواده‌اش، شوهرش آنس (تیم بلیک نلسون) و فرزندانش دارل (جیمز فرانکو)، جول (لوگان مارشال-گرین)، دیوی دل (آنا اُریلی) و واردامن (بردی پرمنتر) به طرق مختلف با مرگ او مواجه می‌شوند. جو تاریک‌تر می‌شود وقتی که خانواده برای انتقال تابوت آدی به شهر زادگاهش برای دفن، متحد می‌شوند. آنها باید با رودخانه‌های سیل‌زده، پایی شکسته و آتش‌سوزی انبار کنار بیایند. آیا آنها می‌توانند این آزمون‌ها را تاب بیاورند و متحد بمانند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم صحبت کنند. چگونه لحظات تاریک‌تر و آزاردهنده‌تر به برجسته‌سازی یا نشان دادن سختی‌های خانواده کمک می‌کنند؟ آیا می‌شد این فیلم را بدون آن لحظات ساخت؟
• این فیلم در مقایسه با کتاب چطور است؟ آیا آن را با اقتباس‌های ادبی دیگری که شاید دیده‌اید مقایسه کرده‌اید؟ آیا فیلم باعث می‌شود که بخواهید کتاب را بخوانید، اگر هنوز نخوانده‌اید؟
• این فیلم در مقایسه با فیلم‌های دیگر جیمز فرانکو چگونه است؟ او با انتخاب این کتاب خاص برای ساخت فیلم چه پیامی می‌خواهد بدهد؟

والدین باید بدانند که فیلم «در حال مرگ» اقتباسی از رمان بزرگ ویلیام فاکنر در سال ۱۹۳۰ است که توسط جیمز فرانکو نوشته، کارگردانی و بازی شده است. این فیلم حاوی خشونت ناراحت‌کننده‌ای است، به‌ویژه پای شکسته‌ای که دچار گانگرن می‌شود و باید اره شود (اندکی خون نشان داده می‌شود). و البته، مرگ در مرکز داستان قرار دارد. همچنین صحنه ناراحت‌کننده‌ای وجود دارد که در آن یک پزشک سقط جنین با یک بیمار رابطه جنسی برقرار می‌کند به عنوان "پرداخت" برای خدماتش. مردی کاملاً برهنه به مدت یک یا دو ثانیه نشان داده می‌شود، و صحنه جنسی ملایم دیگری نیز وجود دارد. زبان فیلم سبک است و شامل عبارت «son of a bitch» می‌شود. یک صحنه نوشیدن الکل وجود دارد، اما عمدتاً به عنوان مسکن درمانی در طول صحنه پای شکسته. دانش‌آموزان دبیرستانی که با کتاب مشکل دارند ممکن است در اینجا کمک زیادی نگیرند، اما طرفداران سرسخت فاکنر که مسن‌تر هستند ممکن است از آن لذت ببرند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در حال جان سپردن ریسک‌های بیشتری از اکثر فیلم‌ها را به جان می‌خرد. دهه‌هاست که کسی تلاش نکرده تا رمانی از ویلیام فاکنر را برای پرده‌ی نقره‌ای اقتباس کند، و قطعاً در حال جان سپردن — رمانی با ۱۵ راوی متفاوت — انتخابی دشوار برای بازیگر/نویسنده/کارگردان و مرد رنسانسی جیمز فرانکو بود. شاید آسان‌ترین کار این بود که یکی از آن فیلم‌های ادبی براق، پرستش‌گرانه و بی‌روح را بسازد. اما فرانکو به جای آن فیلمی آشفته، عجیب، خاموش و گیج‌کننده ساخته است، اما در عین حال صمیمی و شخصی.فرانکو در مورد جزئیات دوره حساس نیست. لباس‌ها شبیه لباس‌های واقعی به نظر می‌رسند و دکورها مثل مکان‌های واقعی و زندگی شده هستند. لهجه‌های می‌سی‌سی‌پی غلیظ و ناهنجار هستند؛ خیلی سخت است که بیشتر صحبت‌های تیم بلیک نلسون را -- که با دهان پر از دندان‌های پوسیده‌اش نجوا می‌کند -- متوجه شوید. در واقع، خیلی سخت است که به هر شخصیت فردی گوش دهید، اما حال و هوای کلی و حس ارتباط خانوادگی خیلی قوی است.