زیبا

اوکسبال (خاویر باردم) در بارسلون زندگی پیچیده‌ای دارد. او به عنوان واسطه‌ای بین تاجران و کارگران چینی و مهاجران سنگالی که در خیابان اجناس ارزان می‌فروشند، امرار معاش می‌کند. وقتی متوجه می‌شود فروشندگان در کنار کارشان به فروش مواد مخدر هم مشغولند، دردسرها شروع می‌شود. سپس همسر سابق دو قطبی و معتادش (ماریسل آلوارز) دوباره وارد زندگی‌اش می‌شود و سعی می‌کند ارتباطی متزلزل با دو فرزند اوکسبال برقرار کند. او همچنین باید تصمیم بگیرد که آیا قطعه دفن پدرش را به شرکتی که زمین را می‌خواهد بفروشد یا نه. و در میانه تلاش برای کمک به همه کسانی که درگیر هستند، اوکسبال متوجه می‌شود که به سرطان مبتلا شده است. همه اینها با بخش مخفی او متعادل می‌شود: قدرت او در برقراری ارتباط با مردگان.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد استفاده فیلم از تصاویر جنسی و خشونت‌آمیز بحث کنند. این موارد چگونه لحن فیلم را تغییر می‌دهند؟ آیا باعث می‌شوند داستان اکسبال شدیدتر شود؟ یا غم‌انگیزتر؟
• آیا اکسبال شخص خوبی است؟ آیا از این شخصیت خوشتان می‌آید؟ او در طول فیلم چه کارهایی انجام می‌دهد؟ در مورد کارهای بدش چه می‌شود؟ چطور می‌توان آنها را مقایسه کرد؟ آیا او را الگوی مناسبی می‌دانید؟
• در یکی از صحنه‌ها، شخصیت‌ها در مورد این صحبت می‌کنند که چطور یک پسر جوان سیگار کشیده است. آیا مجازاتی برای این کار او وجود دارد؟ در مورد شخصیت‌های دیگر که سیگار می‌کشند چه؟ آیا سیگار کشیدن در این فیلم جذاب به نظر می‌رسد یا خیر؟

والدین باید بدانند که این درام بالغانه از کارگردان نامزد اسکار، آلخاندرو گونزالس اینیاریتو (بابل) فیلمی سنگین و طولانی با مضامین بزرگسالانه است که شامل جرم، مرگ، بیماری، خیانت، روابط جنسی و مواد مخدر می‌شود. تصاویر خشونت‌آمیز، ترسناک و ناراحت‌کننده زیادی در آن وجود دارد، بدترین آن انباری پر از اجساد است که توسط یک بخاری گاز معیوب کشته شده‌اند. زبان بسیار تند و زننده شامل ده‌ها بار استفاده از کلمات فحش و ناسزا می‌شود. همچنین برهنگی زنانه و روابط جنسی وجود دارد و شخصیت‌ها هم الکل می‌نوشند و هم کوکائین مصرف می‌کنند. بسیاری از شخصیت‌ها سیگار می‌کشند، از جمله نوجوانان (شخصیتی حتی جوان‌تر هم سیگار می‌کشد، اگرچه بینندگان این را نمی‌بینند). در مجموع، فضای فیلم بسیار غمگین است، اما لحظاتی از امید و الهام نیز وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

باردم در این نقش، بازی فوق‌العاده و طبیعی‌ای ارائه می‌دهد که به فیلم روح و حتی زیبایی می‌بخشد. آلخاندرو گونزالس اینیاریتو، کارگردان مشهور مکزیکی (فیلم‌های ۲۱ گرم و بابل) اغلب داستان‌های پیچیده را با دست‌مایه‌های سنگین روایت می‌کند و می‌توان استدلال کرد که داستان‌های جدی و آگاهانهٔ اجتماعی او بیشتر برای جوایز و ستایش‌ها طراحی شده‌اند تا دلایل شخصی یا هنری. به عنوان مثال، فیلمبرداری با دوربین دستی در فیلم «بیوتیفول» به طور مداوم توجه را به خود جلب می‌کند.با اینکه بیوتیفول — عنوان فیلم که از روی نقاشی یک کودک نوشته شده و عمدا غلط املایی دارد — به پدر کارگردانش تقدیم شده، اما همه چیز را به جز سینک آشپزخانه (و حتی آن) به داستان خود اضافه کرده است، از جمله سرطان، نیروهای ماوراءالطبیعه، طلاق، مرگ، اختلالات دوقطبی و زنا. این فیلم به اندازه فیلم‌های قبلی ایناریتو شلوغ و جدی است، اما مزیت داشتن یک شخصیت اصلی به جای یک گروه بزرگ را دارد.