روزی مردی به نام ددپول بود

روزی روزگاری ددپول، نه فقط ددپول ۲ بدون فحش و صحنه‌های خشن و خونین است: این فیلم داستان را به‌عنوان قصه‌ای قبل از خواب بازسازی می‌کند که ددپول (رایان رینولدز) آن را برای فرد ساوج، بازیگر/کارگردان، نقل می‌کند. فرد ساوج در این فیلم در رختخوابی در اتاقی که شبیه اتاق شخصیت او در فیلم شاهزاده عروس است، بستۀ شده است. ددپول و فرد ساوج در حین نقل داستان ضدقهرمان بددهن، که از غم و اندوه و از دست دادن‌های دردناک می‌گوید، مکالمات جانبی زیادی با هم دارند. این داستان از این قرار است که ددپول بعد از یک شکست و غم بزرگ، اول به‌هم‌ریختگی و بعد به آغوش مشتاق دوست ایکس من خود، کالوسوس (با صدای استفان کاپیچیک)، می‌افتد. کالوسوس، ددپول/وِید ویلسون را به‌عنوان «کارآموز ایکس من» استخدام می‌کند. وقتی در حین رویارویی با جهش‌یافتهٔ ۱۴ سالهٔ عصبانی، راسل/فایرفیست (جولیان دنیسُن)، اوضاع بد می‌شود، وِید خودش را در زندان جهش‌یافته‌ها با راسل جوان آتش‌افروز می‌یابد و درنهایت با کِیبِل (جاش برولین)، یک سرباز سایبورگ فوق‌العاده جدی از آینده، درگیر می‌شود. وقتی راسل با جهش‌یافتهٔ شرور غول‌پیکر، جاگرنات، متحد می‌شود، این دشمنان جدید با اکراه با هم متحد می‌شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در «ددپول یک بار برایم تعریف کرد» صحبت کنند. چطور این خشونت با نسخه اصلی فیلم (اگر آن را دیده‌اید) مقایسه می‌شود؟ طنز ددپول چطور خشونت را تحت تاثیر قرار می‌دهد یا کاهش می‌دهد؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• برای کسانی که هر دو نسخه اصلی و بازسازی شده را دیده‌اند: کدام تفاوت‌ها را بیشتر پسندیدید؟ به نظر شما انگیزه انتشار نسخه ملایم‌تر چه بود؟
• وِید/ددپول الگوی مناسبی است؟ در مورد کیبل، کالوسوس، ونسا و شخصیت‌های مکمل دیگر چه طور؟
• چگونه این فیلم مفهوم اهمیت کار تیمی را منتقل می‌کند؟ آیا بر دیگر نقاط قوت مثبت شخصیت‌ها تأکید دارد؟

والدین باید بدانند که «Once Upon a Deadpool» نسخه‌ای سانسورشده و ملایم‌تر از «ددپول ۲» است که در آن وِید/ددپول فرد سِیوج را گروگان می‌گیرد و داستان فیلم را برایش تعریف می‌کند، به سبک فیلم «عروس شاهزاده». در این فیلم صحنه‌های اضافه و بازسازی‌شده‌ای هم وجود دارد؛ حتماً تا انتهای تیتراژ را تماشا کنید تا صحنه‌های جایزه و ادای احترام ویژه‌ای به استن لی فقید را ببینید. در این نسخه (تا حدودی) ملایم‌تر، تفاوت‌های آشکار، زبان و صحنه‌های جنسی ملایم‌تر و خشونت به‌طور قابل‌توجهی کمتر است. هنوز هم صحنه‌های مبارزه (و انفجار، آتش‌سرفتن شخصیت‌ها و غیره) وجود دارد، اما صحنه‌های دلخراش کمتری وجود دارد، هرچند که ددپول را می‌بینید که نصف می‌شود و تکه‌هایش منفجر می‌شود. او همچنین بارها تلاش می‌کند خودکشی کند، هرچند می‌داند موفق نخواهد شد. در فیلم از کلمات «s--t»، «a--hole»، «bitch» و طیف وسیعی از کلمات زشت دیگر (و همچنین جوک‌هایی درباره مجرمان جنسی و اسباب‌بازی‌های جنسی) استفاده شده است، اما کلمات فحش حذف شده یا به‌طور طنزآمیزی سانسور شده‌اند. طرفداران دقت‌نظر متوجه تفاوت‌های جزئی دیگری هم خواهند شد، اما به‌طورکلی این همان فیلم است، با اشاره‌ای طنزآمیز و نوستالژیک به یک فیلم کلاسیک خانوادگی. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

بدبین‌ها ممکن است آن را یک تلاش آشکار برای کسب درآمد بنامند، اما این نسخه بازسازی شده و کمتر گرافیکی ددپول ۲، نسخه‌ای قابل دسترس‌تر و همچنان سرگرم‌کننده از دنباله است. نه تنها صحنه‌های جدیدی با حضور ساوج/رینولدز به آن اضافه شده، بلکه صحنه‌های اضافی با بازیگران دنباله نیز وجود دارد. و ۱ دلار از هر بلیط فروخته شده در اکران اواخر ۲۰۱۸ فیلم به سازمان خیریه فاج کِنسِر (Fudge Cancer) اهدا خواهد شد (چون وِید بدون ابرقدرت‌هایش، در حال مرگ بر اثر این بیماری است). این نسخه، شوخی‌های زننده و کلمات رکیک را کاهش داده، اما قطعا حذف نکرده است. اما طنز خاص ددپول همچنان به قوت خود باقی است و ادای احترام به فیلم پرنسس براید (The Princess Bride) به اندازه‌ای بامزه است که هر کسی را که با فیلم کلاسیک خانوادگی راب راینر (Rob Reiner) آشنا باشد، مجذوب می‌کند. (در یک صحنه، ددپول در حال روایت بوسه پرشور خود و وَنِسا است و سپس به طور معنی‌داری مکث می‌کند تا ساوج اعتراض کند که بوسیدن زشت است، اما البته بازیگر پاسخ می‌دهد که او حالا یک مرد بالغ است.)در این فیلم جوک‌های زیادی هم در مورد رینولدز و حرفه و میراث کانادایی او وجود دارد، اما همچنین در مورد نقص‌ها و حفره‌های داستانی ددپول ۲ (که بیشترشان توسط ساوج اشاره می‌شود). این چیزهای کوچک اضافی هستند که فیلم را از احساس کاملاً غیرضروری بودن نجات می‌دهند. علاوه بر این، والدینی که آمادگی ندیدند تا فرزندانشان در مدرسه متوسطه نسخه درجه R را ببینند، احتمالاً می‌توانند از این نسخه با فرزندانشان لذت ببرند، با دانستن اینکه نوجوانان هنوز می‌توانند نسخه اصلی را ببینند وقتی که در نهایت مناسب باشد. این فیلم تا حدودی شبیه نسخه‌های «نسخه خوانندگان جوان» از کتاب‌های پرفروش مانند Unbroken و The Boys in the Boat است - بچه‌ها می‌توانند تا زمانی که به بلوغ کافی برای درک مواد اصلی برسند صبر کنند، اما ویرایش و اضافات گزینه‌ای را برای طرفداران جوان‌تر و مشتاق ارائه می‌دهد.