جهان جاسوسی
Peep World
۵.۵۲۰۱۰۷۹ دقیقه۱۸+
مناسب برای بالای ۱۸ سال
تصاویر فیلم
پیشنهادهای مشابه
نمایش همه
نقد و بررسی
معتبر: این تحلیلها بهترین و دقیقترین نتایج رو دارن! ما دادههای کافی و باکیفیت داشتیم و هوش مصنوعی ما نتایج مناسبی رو برای این دسته از فیلمها بهمون داده.
خشونت: کم
ترس: خیلی کم
ناهنجاری اجتماعی: خیلی زیاد
الگوی مثبت: خیلی کم
پیام مثبت: خیلی کم
خلاصه فیلم
ویرایشنیت مایرویتس (با بازی بن شوارتز) به تازگی رمانی موفق نوشته که بر اساس عادات و مشکلات خواهر و برادرهای واقعیاش است: جکِ بسیار مسئولیتپذیر (با بازی مایکل سی. هال)، چریِ مضطرب و همیشه دلخور (با بازی سارا سیلورمن) و جوئلِ همیشه در حال دست و پنجه نرم کردن با مشکلات (با بازی رین ویلسون). هر کدام از آنها به شیوهای خاص و منحصر به فرد دچار نقص و عیب هستند و هر کدام با پدر مستبدشان، هنری (با بازی ران ریفکین) مشکلات جدی دارند. این قطعاً دستمایهای است برای یک شام خانوادگی پرتنش.
درباره این موارد گفتگو کنید
- خانوادهها میتوانند در مورد نحوه نمایش خانواده اصلی در فیلم صحبت کنند. چرا همه اینقدر عصبانی هستند؟ آیا این موضوع را به عنوان یک درگیری خانوادگی واقعی میبینید؟ خانواده شما چطور با اختلافات برخورد میکند؟
- فیلم والدین را چگونه به تصویر میکشد؟ هنری پدر خوبی است؟ آیا کسی را در فیلم به عنوان الگوی مثبت در نظر میگیرید؟
- این فیلم به نظرتان برای جلب نظر چه کسانی ساخته شده است؟ چطور به این نتیجه رسیدید؟
آنچه والدین باید بدانند
ویرایشوالدین باید بدانند که این کمدی مستقل ناقص، تمام بحثهای جزئی و بیاهمیت درون یک خانواده بسیار ناسالم را آشکار میکند. فحش و ناسزا به وفور شنیده میشود (از جمله کلمات f--k و s--t و موارد دیگر)، و بحثهای شدید و ناراحتکنندهای وجود دارد. برخی از شخصیتها الکل مصرف میکنند، و چند نفر دیگر به وضوح نشان میدهند که واقعاً به نوشیدنی الکلی نیاز دارند. یک صحنه رابطه جنسی وجود دارد (اما برهنگی در آن نیست)، چند اشاره جنسی، و صحنهای که در یک فروشگاه فیلمهای بزرگسالان اتفاق میافتد، با نمایش بسیاری از وسایل جنسی در پسزمینه. بیشتر شخصیتها جزئینگر و یکبعدی هستند، و در پایان هیچ پیام ارزشمندی وجود ندارد. برای آگاهی از فیلمهای مشابه بیشتر، میتوانید برای دریافت ایمیلهای هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبتنام کنید.
این فیلم چه نکات مثبتی دارد
PEEP WORLD مثال خوبی است از اینکه گاهی یک ابزار داستانگوییِ عالی به تنهایی کافی نیست. رمانی که در مرکز داستان قرار دارد، قرار است بمب ساعتی باشد، اما وقتی آن بمب منفجر میشود (به صورت استعاره)، واقعاً حسش نمیکنیم. فیلم تقریباً در کل مسیر بیاثر است، با وجود اینکه بازیگرانش هم استعداد و هم طنزپردازی دارند (یا هر دو) — از جمله هال برنده جایزه امی، ویلسون همیشه خندهدار و سیلورمن پرهیاهو.حتی شام تولد هنری هم به طرز عجیبی هیجانانگیز نیست، با اینکه قرار است جایی باشد که همه چیز به اوج خود برسد. این فقط نشان میدهد که: علیرغم فناوری و آگاهی فراوان در مورد هنر و تجارت فیلم، فیلمسازی هنوز شامل جادو و جنبل است. وقتی جواب میدهد، یک شاهکار است. وقتی جواب نمیدهد، یک فیلم درجه دو است.
دیدگاههای کاربران
دیدگاهی ثبت نشده است.
