قتل نرم

سه مجرم نه‌چندان باهوش، فرانکی (اسکات مک‌نیری)، راسل (بن مندلسون) و جانی آماتو (وینسنت کوراتولا)، نقشه‌ای وسوسه‌انگیز و غیرواقعی طراحی می‌کنند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند که یک بازی قمار مافیایی به مدیریت مارکیه تراتمن (ری لیوتا) را سرقت کنند. ایده‌شان این است که تراتمن مقصر جلوه داده شود، چون او قبلاً هم یک بار از بازی قمار خودش سرقت کرده بود. مافیا برای تمیز کردن اوضاع، آدمکش خود، جکی (برد پیت) را می‌فرستد و جکی هم یک همکار قدیمی به نام میکِی (جیمز گاندولفینی) را استخدام می‌کند، اما میکِی بیشتر درگیر مشروب و فاحشه‌هاست. بنابراین جکی مجبور می‌شود که کار را خودش تمام کند. مشکل اینجاست که جکی دوست ندارد شخصاً در قتل‌ها درگیر شود؛ او ترجیح می‌دهد که قربانیانش را «ملایم بکشد». چه میزان خونریزی لازم است تا بالاخره همه چیز درست شود؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Killing Them Softly صحبت کنند. تاثیر تصاویری که در این فیلم می‌بینید چگونه با آنچه در فیلم‌های ترسناک و اسلشر می‌بینید مقایسه می‌شود؟ منظور از صحبت‌های شخصیت جیک جیلنهال در مورد کشتن اهدافش به روش «ملایم» چیست؟ آیا او واقعاً این کار را انجام می‌دهد؟
• آیا شخصیت جیمز گاندولفینی الکلی است؟ چه چیزی باعث می‌شود او بنوشد؟ آیا او به نظر می‌رسد که برای لذت نوشیدن می‌کند؟ آیا عواقبی برای نوشیدن او وجود دارد؟
• آیا با ارزیابی شخصیت اصلی موافقید که آمریکا یک کسب و کار است و جامعه نیست؟ چرا بله یا خیر؟
• فیلم در سال ۲۰۰۸ اتفاق می‌افتد. داستان چه ارتباطی با بحران مالی و انتخابات آن سال دارد؟

والدین باید بدانند که فیلم جنایی Killing Them Softly که بر اساس رمانی از جرج وی. هیگینز در دهه ۱۹۷۰ ساخته شده و با بازی برد پیت است، حاوی صحنه‌های بسیار خشونت‌آمیز و خونین است. زبان فیلم نیز بسیار تند و پر از فحش است و تقریباً در تمام طول فیلم از کلمات رکیک استفاده می‌شود. در یک صحنه، خوابیدن یکی از شخصیت‌ها با یک روسپی نشان داده می‌شود (البته بدون برهنگی). در چند صحنه، صحبت‌های جنسی بسیار زننده‌ای وجود دارد. یکی از شخصیت‌ها فروشنده مواد مخدر است و در یک صحنه واضح از هروئین استفاده می‌کند، و یکی دیگر الکلی است. به‌طور کلی، این فیلم دیدگاهی بسیار بدبینانه و تکان‌دهنده دارد، اما نوجوانان و بزرگسالان باهوش ممکن است علاقه‌مند به فکر کردن و بحث در مورد پیام‌های فیلم باشند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در حالی که این فیلم به طور خاص ژانر جنایی را ارتقا یا نقد نمی‌کند، اما به عنوان یک نمونه عالی از آن ایستاده است. با کشتن آن‌ها به آرامی، کارگردان نیوزیلندی اندرو دومینیک، که همچنین فیلم عالی ترور جسی جیمز توسط رابرت فورد بزدل را ساخت، بیشتر بر گفتگوهای رنگارنگ تمرکز دارد تا بر اکشن، اما بدون کیفیت شوخی و خودکم‌بینی بسیاری از نسل پسا تارانتینو. این فیلم در سال ۲۰۰۸ در بحران مالی و انتخابات ریاست جمهوری اتفاق می‌افتد و نگرش بسیار بدبینانه‌ای به جهان دارد؛ سعی می‌کند خطی بین این اتفاقات و جرایم سازمان‌یافته بکشد، اگرچه خیلی عمیق به این ایده نمی‌پردازد.قطعات تنظیم شده توسط دومینیک فوق العاده هستند، با جو و گفتگوهای ریتمیک غنی، شامل چند فلش بک شوخ طبعانه و صحنه ای خیره کننده که به طور زنده یک حالت سرخوشی ناشی از هروئین را به تصویر می کشد، و همچنین استفاده ای طعنه آمیز از موسیقی پاپ. پیت به خصوص فرمانروایی می کند، از کیفیت هیپنوتیزم خود برای کنترل هر صحنه استفاده می کند.