عکاس ماوتهاوزن

عکاس ماوتهاوزن داستان تلاش‌های قهرمانانه یک مرد را برای وادار کردن نازی‌ها به پاسخگویی در برابر جنایاتشان روایت می‌کند. ماوتهاوزن، اردوگاه کار اجباری در اتریش در دوران جنگ جهانی دوم، میزبان طیف وسیعی از زندانیان بود، از جمله ۷۰۰۰ نفر از شورشیان بومی اسپانیا که در جنگ علیه دیکتاتور اسپانیایی فرانسیسکو فرانکو جنگیده و شکست خورده بودند. زندانیان اسپانیایی که پس از دستگیری به عنوان "بی‌وطن" شناخته می‌شدند، به ماوتهاوزن فرستاده شدند و در آنجا مورد شکنجه، قتل، ضرب و شتم قرار گرفتند و در بدترین شرایط به کار اجباری وادار شدند. فرانسیسک بویکس (ماریو کاساس) که به کار با عکاسان اردوگاه گماشته شده بود، به طور مداوم از بی‌رحمی و تراژدی اطرافش منزجر می‌شد. او می‌دانست که پروپاگاندای نازی‌ها به عکس‌های "صحنه‌سازی‌شده" از "شرایط قابل زندگی" در اردوگاه متکی بود، اما فرانسیسک عکس‌های دیگری را می‌دید که وحشت‌های روزمره را به تصویر می‌کشیدند. برای فرانسیسک و نزدیکانش واضح بود که آن عکس‌های دیگر - از انبوه اجساد، مردان برهنه در ترس شدید و یک زندانی حلق‌آویز شده - قرار بود سوزانده شوند، زیرا تهدید پیروزی متفقین نزدیک‌تر می‌شد. نجات نگاتیوها، تنها شواهد از گستره واقعی جنایاتی که بر زندانیان ماوتهاوزن روا شده بود، به ماموریت فرانسیسک تبدیل شد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم عکاس ماوتهاوزن صحبت کنند. آیا فکر می‌کنید خشونت‌های تصویری و تعداد صحنه‌های خشونت‌آمیز، ابزارهای ضروری برای روایت داستان بودند؟ چرا بله و چرا خیر؟ این صحنه‌ها چگونه بر شما تأثیر گذاشتند؟ چرا آگاهی از تأثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان مهم است؟
• درباره طراحی بصری فیلم فکر کنید. آیا می‌دانستید تنها زمانی که از رنگ‌های شاد استفاده شد (به جز خون) در صحنه‌هایی مثل نمایش «تنوع» و مهمانی‌های خانه رهبران نازی بود؟ پرهیز از رنگ در اردوگاه و مناطق اطراف آن چگونه به حال و هوای فیلم و تلخی آن کمک کرد؟
• در واقعیت تاریخی، زندانیان اسپانیایی نیز در اردوگاه‌های کار اجباری نگهداری می‌شدند، اما این موضوع کمتر مورد بحث قرار می‌گیرد. علاوه بر یهودیان، گروه‌های دیگری نیز در «راه حل نهایی» هیتلر قرار داشتند و در اردوگاه‌های نامدار آن دوران به سر می‌بردند.
• نسل‌کشی چیست؟ چرا آگاهی از کشتار نازی‌ها و نابودی میلیون‌ها انسان، اهمیت دارد؟ به رویدادهای کنونی در سراسر جهان فکر کنید. آیا فکر می‌کنید که "هرگز دوباره"، اعلامیه‌ای که پس از جنگ به طور گسترده‌ای به اشتراک گذاشته شد، می‌تواند امکان‌پذیر باشد؟ چرا بله یا خیر؟

والدین باید بدانند که فیلم عکاس ماتهاوزن (El Fotógrafo de Mauthausen) با زیرنویس انگلیسی، داستان واقعی فرانسیسک بویکس، زندانی اسپانیایی اردوگاه کار اجباری را روایت می‌کند که توانست جلوی آزار و اذیت نازی‌ها را بگیرد و شواهد جنایات آن‌ها را آشکار کند. در حالی که فیلم لحظات پیروزی و خوش‌بینی دارد، اما بیشتر آن گواهی بر زشتی رژیم نازی، رفتار غیرانسانی آن‌ها با انسان‌های بی‌شمار و رد کامل اخلاق و حرمت زندگی است. خشونت و وحشیگری در فیلم تقریباً مداوم است: زندانیان تیرباران، گاز، سوزانده، شکنجه و کتک می‌خورند. برهنگی مردان در بسیاری از صحنه‌ها نشان داده می‌شود؛ مردان سعی می‌کنند قسمت‌های خصوصی خود را بپوشانند، گاهی ناموفق. زنان را به فحشا وادار می‌کنند. فحاشی زیرنویس شامل کلمات فاک، احمق، آشغال، همجنس‌گرا و روسپی است. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند؛ نوشیدنی‌های الکلی در چند صحنه وجود دارد. این فیلم هم پاداش‌دهنده و هم دل‌شکنانه است، اما فقط برای مخاطبان بالغ توصیه می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

نمایش دلهره‌آور و بی‌رحمانه مار تارگارونا از وحشت‌های شر مطلق در کنار امید، هدف و دلسوزی هم سوزاننده و هم دلگرم‌کننده است. عکاس ماتهاوزن، یک تولید اسپانیایی که در مجارستان فیلمبرداری شده، مفهومی نوآورانه نیست — فیلم‌های هولوکاست پیش از این این نوع داستان را به خوبی روایت کرده‌اند. اما این یک تولید استادانه با هویتی منحصربه‌فرد است. فیلمبرداری آن استثنایی است؛ و بازی‌ها قابل توجه. قابل توجه‌تر از همه، عکس‌های واقعی قاچاق شده از ماتهاوزن است که در انتهای فیلم به نمایش درمی‌آیند. فقط در آن زمان است که تماشاگران متوجه می‌شوند که چقدر از صحنه‌هایی که خانم تارگارونا فیلمبرداری کرده، لحظات واقعی را بازسازی می‌کنند. این بسیار قدرتمند است — همانطور که تاثیر کل فیلم قدرتمند است. وقتی نیروهای خیر حتی به شیوه‌ای کوچک پیروز می‌شوند — و موفقیت بویکس، هرچند قابل توجه، نمی‌تواند جبران‌کننده وحشیگری‌های اردوگاه باشد — تماشاگران احساس می‌کنند که به خاطر توجهی که به فیلم داشته‌اند، پاداش گرفته‌اند.