در دره‌ای از خشونت

در دره خشونت، پل (با بازی ایتان هاوک)، سرباز سابق، به همراه سگ وفادارش در حال سفر است. او سوگند خورده که دیگر نکشد و امیدوار است به مکزیک برود و زندگی آرامی داشته باشد. اما پل اشتباه می‌کند و برای آب در شهر کوچک و غم‌انگیزی به نام دنتون توقف می‌کند، جایی که با مری‌آن (با بازی تیسا فارمیگا)، منشی جوان و زیبا هتل آشنا می‌شود. او همچنین با قلدر محلی، جیلی (با بازی جیمز رنسون) درگیر می‌شود. پل در یک مبارزه منصفانه جیلی را شکست می‌دهد و بعد از تذکر جدی پدر جیلی، مارشال کلاید مارتین (با بازی جان تراولتا)، پل به راهش ادامه می‌دهد. اما وقتی جیلی و افرادش پل را در بیابان به وحشیانه‌ترین شکل مورد حمله قرار می‌دهند، او قسم می‌خورد که انتقام بگیرد. او بدون برنامه‌ریزی به شهر برمی‌گردد و قطعاً با یک مبارزه شدید روبرو می‌شود. آیا پل انتقامش را می‌گیرد؟ و آیا زنده می‌ماند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در «دره‌ای از خشونت» صحبت کنند. این موضوع چه احساسی در شما ایجاد کرد؟ چرا فکر می‌کنید این اتفاق افتاده است؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• آیا شخصیت‌های فیلم انگیزه‌ای جز انتقام دارند؟ این موضوع چگونه بر نحوه دید شما به آن‌ها و اعمالشان تأثیر می‌گذارد؟
• جیلی قلدر است؟ چرا این کارها را می‌کند؟ با او چطور برخورد می‌شود؟
• آیا در فیلم به کلیشه‌هایی برخورد کردید؟ آیا آن‌ها برای دوره زمانی که فیلم در آن اتفاق می‌افتد، دقیق هستند؟ آیا این موضوع آن را قابل قبول می‌کند؟
• جاذبه ژانر وسترن چیست؟ در بیش از ۱۰۰ سال وجودش چقدر تغییر کرده است؟ این فیلم را در مقایسه با وسترن‌های دیگری که دیده‌اید، چگونه ارزیابی می‌کنید؟

والدین باید بدانند که «در دره خشونت» یک فیلم وسترن است به کارگردانی تی وست، کارگردان فیلم‌های ترسناک فرقه‌ای (خانه شیطان، مهمانخانه‌دارها). تمام داستان فیلم حول یک عمل خشونت‌آمیز بی‌رحمانه و انتقام خونین آن می‌چرخد. به همین دلیل، هیچ پیام اخلاقی خاصی در فیلم وجود ندارد، به جز اینکه نباید با سگ یک مرد دست‌درازی کرد. انتظار صحنه‌های زیادی از خشونت با اسلحه، قتل‌های خشن و خونین، و اجساد را داشته باشید. سگی آسیب می‌بیند و مردی زنان را لگد می‌زند و هل می‌دهد. همچنین صحنه‌های مبارزه، کتک‌کاری و فلش‌بک/خواب ترسناکی مرتبط با جنگ وجود دارد. زبان فیلم گاهی بسیار تند است و کلماتی مانند «لعنتی»، «احمق»، «خر»، «کثافت» و موارد مشابه به صورت پراکنده استفاده می‌شوند. همچنین مواردی از تحقیر افراد چاق و کلیشه‌های نژادی/فرهنگی وجود دارد. یکی از شخصیت‌های فرعی به عنوان یک فرد مست به تصویر کشیده شده است، و سایر شخصیت‌ها گاهی ویسکی می‌نوشند و/یا سیگار برگ می‌کشند. صحنه‌هایی از استحمام مردان وجود دارد، اما هیچ صحنه حساسی نشان داده نمی‌شود، و همچنین صحنه‌ای از تلاش برای بوسیدن و در آغوش گرفتن بین دو شخصیت وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

وست -- کارگردان برجسته فیلم‌های ترسناک -- مهارت‌های خود را به ژانر وسترن تطبیق می‌دهد و با استفاده از سبک منحصر به فرد خود، فیلمی ساده با موضوع انتقام خلق می‌کند که سرشار از لمس‌های سرگرم‌کننده و شگفت‌انگیز است. با سکانس افتتاحیه بزرگ و قرمز و موسیقی پرهیجان و غرش‌آور جف گریس، فیلم «در دره خشونت» به وضوح از سرجیو لئونه الهام گرفته شده است، اما در نهایت بیشتر شبیه یک فیلم ب پرتنش و اقتصادی است تا یک حماسه گسترده. وست، همانند فیلم‌های ترسناک فوق‌العاده‌اش «خانه شیطان» و «مهمانخانه‌دار»، از تکنیک کندسوزی استفاده می‌کند و زمان زیادی را صرف تماشای صحبت کردن شخصیت‌ها یا صرفاً بودن آن‌ها می‌کند قبل از اینکه به جلو حرکت کند.این فیلم لحظات غیرمنتظره طنز و همچنین لحظات شگفت‌انگیز خشونت را به تصویر می‌کشد. (فلش‌بک/ کابوس مرتبط با جنگ ریشه‌های وحشت غرب را آشکار می‌کند.) همچنین اجازه می‌دهد که هاوک اجرای گرد و کاملی داشته باشد، که به عنوان یک فرد تنها و بی‌تفاوت، و تراولتا به عنوان یک قانون‌گذار عاقل و محتاط، عملکردی سرگرم‌کننده داشته باشند. و اگرچه زنان به ندرت در ژانر وسترن حضور دارند، فارمیگا سرگرم‌کننده و سرسخت است. طرح داستان فیلم یادآور فیلم‌های بسیاری است (به ویژه، تقریباً نوت‌فور-نوت، جان ویک)، اما غرب این فیلم را کاملاً متعلق به خود می‌کند. این فیلم، افزودنی شایسته به یک ژانر کلاسیک است.