تیرانوسور

فیلم "تیرانوسور" داستان مردی به نام جوزف (پیتر مولان) را روایت می‌کند که با غمی عمیق و مشکلات ریشه‌داری در کنترل خشم خود دست و پنجه نرم می‌کند و با اختلال مصرف الکل زندگی می‌کند. رفتارهای عجیب و غریب او سرانجام او را وارد مسیر هانا (الیویا کولمن)، صاحب یک فروشگاه محلی می‌کند و این زوج دوستی غیرمنتظره‌ای برقرار می‌کنند، چرا که او نیز تلاش می‌کند تا از چیزی فرار کند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره خشونتی که در فیلم تیراناسور وجود دارد، صحبت کنند. آیا صحنه‌های خشونت‌آمیز به انتقال داستان به شیوه‌ای موثر کمک کردند؟ آیا تکان‌دهنده یا هیجان‌انگیز بودند؟ چرا؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز کودکان را نسبت به خشونت بی‌تفاوت می‌کند؟
• بحث در مورد الفاظ تند و نژادپرستانه‌ای که در فیلم استفاده شده بود. آیا به نظرتان این الفاظ ضروری بودند یا اغراق‌آمیز؟ این نوع گفتار چه تاثیری بر فیلم داشت؟ چگونه می‌توان با کودکان درباره نژادپرستی و خشونت نژادی صحبت کرد؟
• این فیلم چگونه نوشیدن الکل را به تصویر کشیده است؟ کدام شخصیت‌ها را می‌توان مبتلا به اختلال مصرف الکل دانست؟ نوشیدن الکل چه پیامدهایی برای شخصیت‌ها داشت؟ آیا این پیامدها واقعی به نظر می‌رسیدند؟
• درباره شخصیت یوسف صحبت کنیم. ما شاهد انجام برخی کارهای وحشتناک توسط او هستیم. با این وجود، آیا همچنان خود را در موقعیت همدردی با او می‌یابید؟ اگر چنین است، چرا؟ آیا غیرعادی بود که یک شخصیت اصلی مانند او را ببینیم؟

والدین باید بدانند که "تیرانوسور" یک درام بریتانیایی قدرتمند اما خشن با مضامین بزرگسالانه‌ای مانند الکلیسم، سوءاستفاده خانگی، خشونت علیه حیوانات و اندوه است. هسته مرکزی فیلم دو غریبه به نام‌های جوزف (پیتر مولان) و هانا (الیویا کولمن) هستند که دوستی برقرار می‌کنند که به آنها کمک می‌کند تا تا حدی از زندگی پرتنش خود فرار کنند. جوزف رفتارهای وحشتناکی دارد. در صحنه آغازین، سگ خود را به مرگ می‌کوبد. اما از طریق هانا مهربان که صبور و فهمیم است، او روی مهربان‌تری از خود نشان می‌دهد. هانا در ازدواجی آزاردهنده با جیمز (ادی مارسان) گرفتار شده است. صحنه تجاوز جنسی ناراحت‌کننده‌ای بین این دو وجود دارد که هانا بعداً آن را به طور دقیق توصیف می‌کند، و همچنین صحنه‌ای که جیمز بر روی هانا که خوابیده است، ادرار می‌کند. همچنین سگ دیگری کشته می‌شود و سر بریده آن بر روی لپ خونین قاتل دیده می‌شود. فیلم دارای زبان تند و تیز و مکرری است و چندین بار از کلمات "ک*س" و "ک*س کردن" و همچنین توهین نژادپرستانه "پاکی" استفاده می‌شود. تعدادی از شخصیت‌ها، از جمله جوزف، با الکلیسم دست و پنجه نرم می‌کنند و در سراسر فیلم نوشیدن الکل به تصویر کشیده می‌شود، اما هرگز الکلیسم مورد ستایش قرار نمی‌گیرد و فیلم با بررسی این بیماری به شیوه‌ای تاثیرگذار و اصیل، از واقعیت‌های تلخ آن چشم‌پوشی نمی‌کند.

یکی از تاثیرگذارترین و بی‌پرده‌ترین فیلم‌هایی که در سینمای بریتانیا پس از هزاره جدید تولید شده است، این درام قدرت یک ضربه شگفت‌انگیز را دارد. "تیرانوسور" اولین تجربه کارگردانی پدی کانسیدین است که به شدت تحسین برانگیز است. این بازیگر که در فیلم‌هایی مانند "کفش‌های مرد مرده" به کارگردانی شین میدووز بازی کرده، به وضوح از مربی خود آموخته‌های زیادی دارد، چرا که این فیلم کاملاً در سبک فیلمسازی میدووز است و این لزوماً چیز بدی نیست.این فیلم تلخ و سخت است و دو نمایش فوق‌العاده از مullan و Colman در نقش‌های اصلی ارائه می‌کند. مullan آنقدر خوب است که در واقع به شخصیت وحشتناکش ظاهر انسانی می‌بخشد. به اندازه ای که ما تقریبا بتوانیم برای او هورا بکشیم، با وجود اقدامات نکوهیده او در مراحل اولیه فیلم. در مورد کلمن، می توان گفت که این نقش واقعا ارزش او را ثابت کرد و شاید بهترین اجرای او تا به امروز باشد - که شامل نقش آفرینی برنده اسکار او در فیلم مورد علاقه نیز می شود. این فیلم، که تماشای آن سخت و سنگین است و فقط برای اواخر نوجوانی و بزرگسالان مناسب است، بینندگان را با بازی های قدرتمندانه و روایت غم انگیز خود شگفت زده خواهد کرد.