این نایک

نیک یک درام پزشکی است که در آن پرسنل بیمارستان خیالی نایکر بوکر (یا نیک) در اوایل دهه ۱۹۰۰ به تصویر کشیده شده‌اند. کلایو اوون در نقش دکتر جان دبلیو تاکری، رئیس متعهد و مغرور جراحی بیمارستان شهر نیویورک است که به کاهش نرخ مرگ و میر بیمارانش متعهد است. آندره هالند در نقش دکتر الگرنون ادواردز، معاون رئیس جراحی، دکتری است که در هاروارد تحصیل کرده و به دلیل نژادش باید خود را ثابت کند. اریک جانسون در نقش دکتر اورت گالینگر و مایکل آنگارانو در نقش دکتر برترام چیکرینگ جونیور، جراحان جوان، در این مجموعه حضور دارند. در حالی که تاکری بر روی بیماران عمل جراحی می‌کند و در بیمارستان غیرانتفاعی و کم‌بودجه بر روی پیشرفت‌های پزشکی کار می‌کند، باید افرادی مانند کرنلیا رابرتسون، دختر ثروتمند یکی از اهداکنندگان اصلی بیمارستان، و هرمان بارو، مدیر بیمارستان را راضی نگه دارد. اما او با مشکلات شخصی نیز دست و پنجه نرم می‌کند، که با پرستار لوسی الکینز در میان می‌گذارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شرایط طبابت در اوایل قرن بیستم صحبت کنند. پزشکان چگونه بدون امکاناتی مانند دستگاه‌های اشعه ایکس و برق از بیماران مراقبت می‌کردند؟ آیا روش‌هایی که در آن دوران ابداع شدند، هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرند؟
• آیا فکر می‌کنید این سریال نگاهی واقع‌گرایانه به نیویورک در آن دوران ارائه می‌دهد؟ در مورد بیمارستان‌ها و پزشکی چه طور؟ آیا یک برنامه تلویزیونی باید حتماً شامل نمایش تصاویر گرافیکی از روش‌های پزشکی و محتوای خشونت‌آمیز دیگر باشد تا تاریخ را بازسازی کند؟
• این برنامه چه پیامی دارد؟ آیا قصد آموزش چیزی را دارد؟

والدین باید بدانند که سریال نایت یک سریال مخصوص بزرگسالان است و شامل صحنه‌های فراوان گرافیکی و خشن از جراحی‌ها، قتل‌ها و دیگر اعمال خشونت‌آمیز است. در این سریال از الفاظ رکیک و توهین‌های نژادی استفاده شده و همچنین سکانس‌هایی از مصرف الکل، سیگار و مواد مخدر وجود دارد. انتظار شوخی‌های جنسی و برهنگی (سینه و باسن) را داشته باشید. نوجوانان بالغ ممکن است از این سریال لذت ببرند اما مناسب کودکان نیست.

مجموعه تلویزیونی کِنیک، که الهام گرفته از بیمارستان اصلی نایکربوکر هارلم در قرن نوزدهم است، تصویری پرشور از نظام پزشکی نیویورک در اوایل قرن بیستم ارائه می‌دهد، زمانی که با موج مهاجران فقیر، بیماری‌های فراگیر ناشی از شرایط زندگی نامناسب، فساد گسترده و ارزش‌های مذهبی و اجتماعی آن دوران دست و پنجه نرم می‌کرد. این مجموعه همچنین نشان می‌دهد که برخی از چالش‌هایی که بیمارستان‌ها در آن زمان با آن مواجه بودند، از جمله افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی و سیاست‌های اداری پشت صحنه، تفاوتی با چالش‌هایی که نظام پزشکی امروز با آن روبرو است، ندارند.محتوای گرافیکی این نمایش تماشای آن را دشوار می‌کند، اما روایت‌های آن که رویه‌ها و روش‌های پزشکی را با داستان‌های شخصی کارکنان بیمارستان می‌بافد، به‌خوبی ساخته شده‌اند. شخصیت‌های چندوجهی، از دکتر تاکری تا افرادی مثل خواهر هریت (کارا سیمور) و راننده آمبولانس تام کلی (کریس سالیوان)، به پیچیدگی نمایش می‌افزایند. این نمایش برای همه مناسب نیست، اما اگر از داستان‌های تاریخی به‌خوبی ساخته‌شده لذت می‌برید (و معده قوی دارید)، تماشای آن ارزش دارد.