پنجره‌ی مخفی

پنجره‌ی پنهان" که بر اساس کتاب استفن کینگ ساخته شده، بر زندگی مورت (جانی دپ)، نویسنده‌ی ژانر وحشت متمرکز است که در کلبه‌ای دورافتاده و پس از جدایی از همسرش زندگی می‌کند. مورت بیشتر اوقات افسرده و خواب‌آلود است. او عاشق توله سگش است و به‌طور واقعی حتی به یک موش هم آسیب نمی‌زند. اما انگار نمی‌تواند دوباره به کارش برگردد. بهترین کاری که می‌تواند انجام دهد پاک کردن نوشته‌های قبلی‌اش است. و بعد صدای زنگ در به گوش می‌رسد. اینجا است که شخصیت منفی فیلم، مرد تهدیدآمیزی با کلاهی بزرگ شبیه کلاه کشیش‌ها، وارد داستان می‌شود. او خود را جان شوتر (جان تورتورو) معرفی می‌کند و ادعا می‌کند مورت داستان او را دزدیده است. پس از آن، همه عناصر سنتی فیلم‌های دلهره‌آور یکی پس از دیگری رخ می‌دهند: سرنخ‌های گمراه‌کننده، کلانتر ظاهرا بی‌کفایت و متحد ظاهرا قدرتمند، آسیب به اموال، مرگ‌های شوکه‌کننده، متهم کردن قهرمان به جرم‌هایی که مرتکب نشده، موسیقی ترسناک، نمای نزدیک‌های تنگ و تودار که ما را از دانستن چیزی که خارج از قاب است بی‌اطلاع نگه می‌دارند، و البته لحظه‌ی "آها".

• خانواده‌ها می‌توانند درباره سرنخ‌هایی که نشان‌دهنده پیچش نهایی داستان هستند، از جمله اولین صحنه و صحنه‌ای در حمام، صحبت کنند. چرا مهم است که ریک تجربه قبلی با اتهام سرقت ادبی داشته است؟

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی صحنه‌های بسیار پرتنش، خطرناک و خشونت‌آمیز است و اجساد زخمی و کشته‌شدگان به تصویر کشیده می‌شوند. همچنین صحنه‌هایی از کشتن حیوانات و آتش زدن خانه وجود دارد. این فیلم دارای اشاره‌ها و موقعیت‌های جنسی از جمله زنا است. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند و الکل مصرف می‌کنند و به سوء مصرف الکل نیز اشاره می‌شود. در این فیلم از برخی الفاظ بسیار تند و ناسزا استفاده شده است که برای رده‌ی سنی نوجوانان (PG-13) مناسب نیست.

این فیلم چند صحنه‌ی هیجان‌انگیز و ترسناک دارد، اما در کل خیلی کلیشه‌ای و تکراری است. همه‌چیز در آن احساس تکرار شدن و کلیشه شدن می‌دهد. بازی دپ همیشه دیدنی است و به نظر می‌رسد که از صحنه‌های تک‌گویی طولانی مورتی لذت می‌برد، گویی که نوعی تمرین بازیگری مقابل دوربین است. جان شوتر به مورتی می‌گوید که داستان او نیاز به پایان بهتری دارد. این فیلم هم دقیقاً به همین نیاز دارد.استیون کینگ از چه چیزی می‌ترسد؟ این نویسنده پرکار هنوز از صفحه نمایشگر خالی یا حتی بدتر، صفحه‌ای پر از نوشته‌های بد و غیرقابل اصلاح می‌ترسد. نویسنده‌ای که تخیلش میلیون‌ها خواننده مشتاق را تا صبح بیدار نگه داشته، هنوز از از دست دادن کنترل تخیلش یا ناپدید شدن کامل آن می‌ترسد. این‌ها چیزهایی است که فیلم «پنجره پنهان» به یاد می‌آورد.