هیچ

لولی (کلویی گریس مورتز) از زندگی بیشتر از اینکه مهره‌ای میان مادر خودخواه و بی‌توجه (جولیت لوئیس) و پدرش الکلی (انسون مانت) باشد، انتظار دارد. در بیابان‌های پالمیرا، نبراسکا، تنها دارایی او نقاشی‌های زیبایش و اسلحه‌ای است که به طرز عجیبی در سیزدهمین سالگرد تولدش در بار مورد علاقه والدینش دریافت کرده است. (زندگی لولی همین است.) یک روز، او تصمیم می‌گیرد با هنر و اسلحه‌اش به سمت لاس وگاس حرکت کند. سپس تصمیم سرنوشت‌سازی می‌گیرد تا با یک غریبه، ادی (ادی ردمین)، که خشمش زیر پوستش در حال جوشیدن است، سوار ماشین شود. لولی او را ترک می‌کند و توسط گلندا (بلیک لایولی)، کلاهبرداری با قلبی از طلا و عادت به کوکائین، سوار می‌شود که ظاهراً ارتباطی با ادی مرموز دارد. این سه نفر مثلث خشونت‌باری را تشکیل می‌دهند و تنها یک پایان برای آن متصور است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد لولی صحبت کنند. آیا او یک شخصیت زن قدرتمند است؟ چگونه سن او بر احساسات شما نسبت به کارهایی که انجام می‌دهد و اتفاقاتی که برایش می‌افتد، تأثیر می‌گذارد؟ یک نوجوان واقعی نقش لولی را بازی می‌کند و خود را در صحنه‌های ناراحت‌کننده قرار می‌دهد. آیا این مناسب است؟
• لولی چگونه امیدوار می‌ماند؟ چگونه در درون خود راه بقا را می‌یابد؟
• والدین، با فرزندان خود در مورد خشونت خانگی صحبت کنید. فرزندان چه راه‌حل‌هایی در اختیار دارند؟ بزرگسالانی که شاهد خشونت خانگی هستند چه مسئولیت‌هایی بر عهده دارند؟ چگونه رسانه‌ها معمولاً آن را به تصویر می‌کشند و این چگونه بر دیدگاه جامعه نسبت به آن تأثیر می‌گذارد؟

والدین باید بدانند که فیلم هیک، فیلمی ناراحت‌کننده در مورد یک دختر نوجوان به نام لولی (با بازی کلویی گریس مورتز) است که خانه نابه‌سامان و بی‌توجه خود را ترک می‌کند و با افرادی مواجه می‌شود که ممکن است آسیب‌دیده‌تر و خطرناک‌تر باشند. بیشتر بزرگسالان در این فیلم یا آزاردهنده هستند یا مجرم؛ تعداد بسیار کمی از آنها متوجه می‌شوند که لولی فقط 13 سال دارد. خشونت در فیلم مداوم نیست اما شامل کتک‌کاری‌های وحشیانه، مرگ، استفاده از اسلحه و تجاوز تلویحی است. همچنین مصرف الکل و کوکائین توسط افراد زیر سن قانونی، رفتارهای شهوانی و شبیه به پدوفیل و الفاظ زشت وجود دارد. در مجموع، تماشای این فیلم دشوار است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اجراها بسیار قوی هستند، به‌خصوص اجرای موریتز؛ گاهی اوقات واقعاً به نظر می‌رسد که او در تلاش است تا از این همه وحشت، سر در بیاورد. اجرای لایولی در نقشش خوب است، اما بسیاری از جنبه‌های این نقش را قبلاً در فیلم «شهر» دیده بودیم. و ادیِ ردِماین واقعاً یک آدمِ ترسناک است؛ او باعث می‌شود که پوستتان بلرزد و صحنه‌های خاصی را ناراحت‌کننده‌تر کند.نمیتوانید احساس بدی نداشته باشید برای لولی، با وجود ظاهر سخت او. او مجبور بوده آن پوسته را برای سالها بسازد، زندگی با والدین وحشتناکش. واضح است که او بهتر از اینها را شایسته است. اما هیک، برداشت دریک مارتینی از زندگی سخت او، به شکلی عجیب از همدردی و احساس تهی است، حتی اگر با لحظاتی آمیخته باشد که ما لولی را ببینیم، مثل یک گل آفتابگردان، در جستجوی خورشید معروف، با وجود تاریکی اطرافش. این به این دلیل است که مارتینی جهان او را با ناامیدی، خشونت و غم بسیار پر کرده است، به طوری که ما واقعاً نمی‌فهمیم چرا او هنوز در خود توان مبارزه برای بقا را دارد. هیک بسیار غم‌انگیز، بسیار سرد و بسیار دیر است تا شادی را به زندگی لولی بیاورد -- و به تجربه بیننده از فیلم، در این مورد -- که شما باید تعجب کنید آیا پایان واقعاً قابل اجرا است.