بتی پرستار

فیلم پرستار بتی داستان زن شیرینی به نام بتی (رنه زلوگر) را روایت می‌کند که با یک فروشنده خودروهای دست‌دوم زننده ازدواج کرده است (آرون اکهارت). او نمی‌داند که همسرش هروئین دزدیده و آن را در یکی از ماشین‌هایش پنهان کرده است. وقتی همسرش توسط یک قاتل حرفه‌ای کشته می‌شود، بتی به آنچه که روانپزشکان آن را حالت فرار می‌نامند، فرو می‌رود. او هیچ خاطره‌ای از دیدن جرم ندارد، بلکه فکر می‌کند که همسرش را ترک کرده تا نامزد سابقش، یک دکتر سریال تلویزیونی را پیدا کند. او راهی سفر می‌شود تا او را پیدا کند، بی‌خبر از اینکه همان ماشینی را می‌راند که همسرش هروئین را در آن جاسازی کرده بود. دو قاتل، چارلی (مورگان فریمن) و وسلی (کریس راک)، به دنبال او هستند. بتی در شهر لس آنجلس، در یک بیمارستان مشغول به کار می‌شود و با بازیگری که نقش مرد رویاهایش را ایفا می‌کند، ملاقات می‌کند. چارلی نیز در پی رویایی است و می‌خواهد این یک کار آخر را تمام کند و بازنشسته شود، اما هرچه بیشتر به زن مورد هدفش علاقه‌مند می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که بتی چگونه یاد گرفت که می‌تواند مشکلات خود را حل کند و رویای واقعی خود را برای تبدیل شدن به یک پرستار دنبال کند. همسر بتی طرفداران سریال‌های درام را این‌گونه توصیف می‌کند: «افرادی که زندگی ندارند و زندگی دروغین دیگران را تماشا می‌کنند.» آیا این توصیف برای هر کسی که یک برنامه تلویزیونی یا فیلم تماشا می‌کند، از جمله کسانی که این برنامه را تماشا می‌کنند، صادق است؟ آیا بین تماشا کردن برای فرار از واقعیت و تماشا کردن برای سرگرمی یا کسب بینش تفاوتی وجود دارد؟ چرا بتی برای مدت طولانی با چنین شوهر بدخلقی ماند؟ آیا شخصیت‌های دیگری هم بودند که در پی رویاهایشان بودند؟ چه کسانی؟

والدین باید بدانند که این فیلم، علی‌رغم اینکه بیشتر کمدی است، لحظات ترسناک و خشونت‌باری دارد. صحنه‌ی اسكالپ كردن بسیار دلخراش است. این فیلم همچنین حاوی زبان تند و موقعیت‌های جنسی است.

لب‌های زلویگر شایسته دریافت اسکار خود هستند. او در نقش پیشخدمتی که طرفدار پر و پا قرص یک سریال تلویزیونی است و آن‌قدر در این خیال غرق می‌شود که گمان می‌کند خودش یکی از شخصیت‌های آن سریال است، تنها با استفاده از حرکات لب‌هایش، شیرینی و قدرت شخصیت خود را بهتر از چیزی که بیشتر بازیگران با استفاده از کل بدن خود می‌توانند برسانند، منتقل می‌کند.سفر بتی از کانزاس به لس‌آنجلس یادآور سفر آن دختر کانزاسی دیگر، دوروتی، است. هر دو به سرزمینی فانتزی می‌روند، اما در نهایت درمی‌یابند که پاسخ را باید در درون خود بیابند. کسی به بتی می‌گوید: «عزیزم، به هیچکس نیاز نداری. می‌دانی چرا؟ چون خودت را داری.» هم بتی و هم چارلی در پی رویایی هستند که بتوانند گذشته خود را پشت سر بگذارند.