گودزیلا: بلعندهٔ سیاره

در فیلم GODZILLA: THE PLANET EATER، اتحاد زمین در پی ویرانی شهر مک‌گودزیلا ضعیف شده است. یوکو در کما به سر می‌برد و فقط نانومتال او را زنده نگه داشته است. متفیز در حال سازماندهی نوعی فرقه مرگ است تا خدای اکسیف را به زمین بیاورد و گودزیلا را یک بار برای همیشه نابود کند. بازماندگان بیلوسالودو می‌خواهند هارو را اسیر کنند و کنترل سفینه فضایی آراتروم و کاپیتان ساکاکی را به دست بگیرند. در همین حال، گودزیلا کاملا بی‌حرکت است. هارو سعی می‌کند تصمیم بگیرد که بعدا چه کاری انجام دهد در حالی که با زنی از هوتوا به نام ماینا وقت می‌گذراند، که می‌گوید می‌خواهد با او «زندگی را پیوند بزند». در همین حال، متفیز و فرقه‌اش در نهایت کایدورا را از آسمان‌ها فراخوانده‌اند. کایدورا به گودزیلا حمله می‌کند. هارو باید راهی برای متوقف کردن گودزیلا یک بار برای همیشه پیدا کند و به نوعی ثابت کند که بشریت باید زنده بماند و به دلیل فناوری و امیال مخربش محکوم به انقراض نیست.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های گودزیلا صحبت کنند. نسخه‌ی «گودزیلا: سیاره‌خوار» در مقایسه با نسخه‌های دیگر گودزیلا که در طول سال‌ها ساخته شده‌اند، چگونه است؟
• برخی از نمونه‌های دیگر هیولاها و ابرقهرمانانی که در طول زمان به عنوان نسخه‌های مختلف خود ظاهر شده‌اند، کدامند؟
• فیلم سعی داشت چه پیام‌هایی را منتقل کند؟

والدین باید بدانند که گودزیلا: سیاره‌خوار یک انیمه سال ۲۰۱۸ است که سومین قسمت از یک سه‌گانه محسوب می‌شود. تماشای دو فیلم اول این مجموعه برای درک داستان ضروری است. این فیلم برداشتی معاصر از گودزیلا در ژانر نوآر است، که شباهت اندکی به فیلم‌های درجه‌ب و کارتون‌های صبح شنبه دهه ۸۰ دارد. این فیلم کمتر به یک فیلم هیولایی معمولی شباهت دارد—گودزیلا در بیشتر قسمت‌های فیلم حرکت چندانی ندارد—و کسانی که انتظار یک فیلم اکشن دارند، از ریتم کند فیلم و مدیتیشن‌های مداوم آن در مورد وجود و معنویت ناامید و آزرده خواهند شد. ایما و اشاره‌های جنسی در فیلم وجود دارد: یک زن بیگانه لباس‌هایش را درمی‌آورد (بدون برهنگی؛ پوستش خال‌کوبی شده است) و می‌گوید که می‌خواهد «به زندگی متصل شود.» الفاظ رکیک خفیفی مثل «خرت و پرت»، «لعنتی» و «لعنتی» در فیلم به کار رفته است. همچنین صحنه‌های خشونت‌آمیزی در فیلم وجود دارد: اژدهای مار مانند که مردم را می‌کشد، انفجار یک کشتی و یک فرقه مرگ که برای سرنوشت محتوم خود التماس می‌کنند و آن را با آغوش باز می‌پذیرند. این فیلم مضمونی غم‌انگیز دارد، اما ریتم کند و داستان گیج‌کننده آن باعث می‌شود که حتی طرفداران بزرگ انیمه هم نتوانند به راحتی از آن پیروی کنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

با تمام تفکرات و تأملاتش در مورد زندگی و مرگ، فناوری و معنویت، این انیمه اغلب بیشتر شبیه بحث‌های اتاق خواب دانشجویان سال اول دانشگاه به نظر می‌رسد تا یک فیلم هیولا. کسانی که انتظار دارند گودزیلایی را ببینند که در توکیو به وحشیگری می‌پردازد، به شدت از گودزیلا: سیاره‌خوار ناامید خواهند شد. در واقع، در بیشتر فیلم، گودزیلا به اندازه یک تمساح بی‌حال سرحال است. خود داستان گواهی است بر تمام چیزهایی که در بدترین حالت انیمه اشتباه است: به حد امکان داستان‌های فرعی (و داستان‌های فرعی فرعی) را وارد کنید، حداقل یکی از شخصیت‌ها را از طریق دیالوگ‌های ملودراماتیک و اغراق‌آمیز «حساس» کنید، و امیدوار باشید که هنر زیبا/فراواقعی روز را نجات دهد.انیمیشن، به جز برخی از جلوه‌های ویژه کامپیوتری، با انیمه‌های برتر برابری می‌کند. اما انیمیشن نمی‌تواند کمبود اکشن و فضای کلی مریض‌کننده فیلم را جبران کند. حتی بدون فرقه مرگ، نوعی نیچه‌گرایی فراگیر در صحنه‌ها وجود دارد. اگر این موضوع در خدمت داستانی والاتر بود، قابل قبول بود، اما داستان بسیار کند و سرگردان در تفکرات فلسفی است، به طوری که غیرممکن است بدانیم یا حتی اهمیت دهیم که از چه کسی حمایت کنیم، و به راحتی می‌توان خود را مانند این نسخه از گودزیلا یافت: به خواب رفته.