نرمن

نورمن (با بازی دان برد) دانش‌آموز دبیرستانی است که با مرگ اخیر مادرش و سرطان پیشرفته پدرش داگ (با بازی ریچارد جنکینز) دست و پنجه نرم می‌کند. او تصمیم می‌گیرد به همه بگوید که خودش به سرطان مبتلا شده و حالا باید هر روز در مدرسه دروغش را ادامه دهد. به زودی این خبر به دوستانش، معلمش آقای آنجلو (با بازی آدام گلدبرگ) و دوست‌دختر جدیدش امیلی (با بازی امیلی ونکمپ) می‌رسد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که آیا دروغ‌گویی می‌تواند در خدمت هدفی خوب توجیه‌پذیر باشد یا خیر. از طریق دروغ‌گویی، نورمن ارتباطاتی با معلم و همکلاسی‌هایش برقرار می‌کند که پیش از این فاقد آن بود. آیا این موضوع دروغ او را توجیه می‌کند؟ چگونه و چرا؟
• در چه مواقعی باید به حقوق افراد در حال مرگ احترام گذاشت و در چه مواقعی نباید این کار را کرد؟
• آیا فکر می‌کنید این فیلم روند سوگواری را به درستی نشان می‌دهد؟ فیلم‌ها به چه روش‌های دیگری روند سوگواری را به تصویر می‌کشند و تا چه حد آن‌ها را دقیق می‌دانید؟

والدین باید بدانند که نورمن یک درام مستقل طنز تاریک است که با موضوعات بسیار سنگین درباره مرگ، بیماری لاعلاج، احساسات خودکشی و خودآزاری، و اندوه سروکار دارد. در این فیلم مقدار زیادی الفاظ زشت، از جمله «فاک» به کار رفته است. در یکی از صحنه‌ها، نوجوانی چاقویی را به سمت سینه‌اش می‌گیرد و خون از سینه‌اش جاری می‌شود. در فیلم مقداری شوخی جنسی وجود دارد و یک شخصیت نوجوان درباره «رابطه جنسی» صحبت می‌کند. این فیلم با مرگ والدین سر و کار دارد و به دلیل طنز تاریک و موضوع پیچیده و دشوارش، بیشتر مناسب نوجوانان بالغ و بزرگسال است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این درام تاثیرگذار با مجموعه‌ای پیچیده از مسائل دست و پنجه نرم می‌کند -- از دست دادن ویرانگر و بیماری لاعلاج -- در پس زمینه اضطراب‌های معمول دوران دبیرستان و عشق جوانی. بازی‌های این فیلم به‌طور باور نکردنی خوب و بسیار تاثیرگذار هستند و شخصیت اصلی آن، که فراتر از سنش خردمند است، به‌خوبی بار تنهایی و سختی‌هایی را که از مدیریت رویدادهای به شدت تروماتیک در سنین پایین به وجود می‌آیند، به تصویر می‌کشد. این فیلم شایسته تقدیر است، چرا که با تمام ظرافت‌ها و مناطق خاکستری رنج و عذاب سر و کار دارد -- احساسات حل‌نشدنی، ابهامات، و حقوق فرد در حال مرگ برای رفتن به روشی که می‌خواهد -- در حالی که همچنان معصومیت و شادابی اولین‌های نوجوانی را به نمایش می‌گذارد (با همراهی موسیقی اصلی اندرو برد، خواننده محبوب موسیقی مستقل). اما از دست دادن هر دو والدین، بحث‌ها در مورد نحوه زندگی در 18 سالگی به عنوان یک یتیم، پیچیدگی‌های سوگواری و از دست دادن -- این‌ها سوالات بزرگی هستند که پاسخ‌های آسانی ندارند، و والدین ممکن است بخواهند در نزدیکی هر بحثی که در این مورد به وجود می‌آید، حضور داشته باشند.