اتاق ناامیدی‌ها

در اتاق ناامیدی‌ها، دانا (کیت بکینسیل) و دیوید (مل رایدو) و پسرشان لوکاس (دانکن جوینر) از شهر بزرگ به خانه‌ای قدیمی در روستا نقل مکان می‌کنند تا از خاطرات یک تراژدی اخیر دور شوند. دانا، که معمار است، شروع به کاوش در خانه می‌کند و اتاقی کوچک و عجیب پیدا می‌کند که از بیرون قفل می‌شود. او همچنین شروع به دیدن چیزهای عجیب در اطراف خانه و باغ آن، مانند یک پیرمرد و یک سگ سیاه، می‌کند. و کابوس‌ها و رویاهایی را تجربه می‌کند که آنقدر واقعی هستند که نمی‌تواند آن‌ها را از واقعیت تشخیص دهد. آیا این خانه ارواح دارد، یا دانا باید با گذشته‌اش آشتی کند تا با حالش کنار بیاید؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در اتاق ناامیدی صحبت کنند. چه میزان از این خشونت متوجه کودکان است؟ آیا حیوانات هم درگیر هستند؟ چه میزان از این خشونت در رویاها، کابوس‌ها یا توهمات به تصویر کشیده می‌شود؟ این موضوع چگونه بر داستان تأثیر می‌گذارد؟ تأثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• چه چیزی این فیلم ترسناک را متمایز می‌کند؟ تا چه حد ترسناک است؟ چه چیزی باعث جذابیت فیلم‌های ترسناک می‌شود؟
• چه چیزی شخصیت اصلی را در فیلم به نوشیدن وامی‌دارد؟ آیا پیامدهای واقع‌گرایانه‌ای وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• نظر شما در مورد ایده «اتاق ناامیدی» چیست؟ آیا چنین چیزی واقعی به نظر می‌رسد؟ چگونه می‌توانید اطلاعات بیشتری در مورد این موضوع به دست آورید؟

والدین باید بدانند که اتاق ناامیدی فیلمی ترسناک در مورد خانواده‌ای با گذشته‌ای غم‌انگیز است. صحنه‌های خشونت خونین شامل شخصیت‌هایی است که مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند و خون‌آلود می‌شوند، کودکان در حال مرگ (یک نوزاد به طور غم‌انگیز و تصادفی کشته می‌شود) و در خطر قرار دارند، جسد گربه‌ای له شده، حمله سگ به پسری و تصاویر تکان‌دهنده دیگر. در یک صحنه، شخصیت اصلی مست می‌کند و به پرخاشگری می‌پردازد و بشقاب‌ها را می‌شکند. اشاره‌هایی به نوشیدن الکل، سیگار کشیدن و داروهای تجویزی نیز وجود دارد. الفاظ زشت به طور مکرر استفاده نمی‌شوند اما شامل چند مورد از کلمات «لعنتی»، «خرابکاری» و «خدایا» است. سکس در این فیلم مسئله‌ای نیست، به جز کمی دلربایی و لحظات صمیمی بین شوهر و زن. عنوان فیلم به اتاق‌های مخفی اشاره دارد که ثروتمندان در گذشته فرزندان ناخواسته خود را در آن‌ها نگه می‌داشتند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

با اینکه این فیلم ترسناک خانه‌ای تسخیرشده از یک بازیگر توانا بهره می‌برد و طراحی جالبی دارد، اما چیز زیادی برای ارائه ندارد. ترس‌ها، رازها و روابط شخصیت‌ها در اتاق ناامیدی‌ها همگی تکراری و خسته‌کننده‌اند. کارگردان، دی. جی. کاروسو، نتوانست با چند صحنه، فیلم درخشش را به‌خوبی بازسازی کند و از ترفند قدیمی «همه‌چیز یک رؤیا بود» هم بیش‌ازحد استفاده کرد. حتی افسانه‌ای که پشت عنوان فیلم است — اتاق ناامیدی‌ها به‌ظاهر جایی است که ثروتمندان در گذشته فرزندان ناخواسته خود را در آن پنهان می‌کردند — فراتر از چند عکس دلخراش از کودکان معلول، کاوش نشده است.بکینسل به عنوان مادر رنجور، بهترین بازی خود را ارائه می‌دهد و صحنه‌های مستی و هذیان‌گویی دانا به نظر سرگرم‌کننده می‌رسند، اما در نهایت فیلم هیچ راهی برای ابراز اندوه او ارائه نمی‌دهد. شخصیت دیوید با همدلی نوشته شده، اما بازیگر انگلیسی رایدو با لهجه‌ای آزاردهنده و تیز بروکلینی آن را بازی می‌کند که او را بی‌احساس نشان می‌دهد. در نهایت، اتاق ناامیدی فیلمی است که به نظر می‌رسد با اندکی تفکر و اشتیاق ساخته شده و در پایان فقط ناامیدی به همراه دارد.