پیچیده

ستاره‌ی فیلم پیچ‌خورده اشلی جاد در نقش جسیکا شپرد است. اولین بار او را با چاقویی در گلویش می‌بینیم. او مهاجمش را مغلوب می‌کند و بعد، وقتی که مهاجم دستبند به دست و زانو زده است، او را لگد می‌زند. او توسط رئیس پلیس جان میلز (ساموئل ال. جکسون) به خاطر دستگیری مهاجمش ترفیع می‌گیرد، اما به روانپزشک پلیس (دیوید استراترن) برای مشاوره فرستاده می‌شود. اولین قتلی که او و شریک جدیدش (اندی گارسیا) به آن مامور می‌شوند، اولین قتل از مجموعه‌ای از قتل‌های مرتبط است. هر یک از قربانیان روی پشت دستشان با سوختگی سیگار علامت‌گذاری شده‌اند. و هر کدام یک شب را با جسیکا گذرانده‌اند. او به عنوان یک کارآگاه خیلی خوب نمی‌تواند انکار کند که "من بهترین مظنونم." پدرش قاتلی بود که مادرش را کشت و بعد خودکشی کرد. و او دچار فراموشی می‌شود و برای شب‌های قتل‌ها هیچ álibi ندارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پرسش سرشت در برابر پرورش بحث کنند. جسیکا می‌گوید که او برای تبدیل شدن به یک دختر خوب تربیت شده، اما در میان آدم‌های بد به دنیا آمده است. ما چه چیزی را می‌توانیم در مورد خودمان تغییر دهیم؟ چگونه می‌توانیم بدانیم؟

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی صحنه‌های دلخراش از اجساد و شخصیت‌هایی در معرض خطر شدید است. صحنه‌های مبارزه و تیراندازی وجود دارد و شخصیت‌ها کشته می‌شوند. این فیلم همچنین حاوی الفاظ بسیار زننده و توهین‌آمیز است. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند و الکل مصرف می‌کنند، و برخی از آنها به‌طور افراطی الکل مصرف می‌کنند. برخی از شخصیت‌ها تحت تأثیر مواد مخدر قرار دارند. صحنه‌ای از تلاش برای خودکشی نیز وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

بخش بزرگی از این فیلم قابل پیش‌بینی است. جسیکا قرار است یک کارآگاه بزرگ باشد، اما مدام سرنخ‌های واضح را از دست می‌دهد. آیا او قاتل است؟ نه، او قربانی بعدی است. خب، ما قبلاً این را ندیده بودیم! جسیکا انگشت خود را می‌خراشد تا نمونه خون بگیرد. آیا او می‌تواند مثل زیبای خفته باشد؟ آیا می‌توان از نمادپردازی بیشتری استفاده کرد؟ ایده خوبی در این فیلم وجود دارد که در مورد حل احساس گناه و ناامنی است، اما همه این‌ها به دلیل ناکارآمدی و کسالت فیلم از دست می‌رود.پانزده دقیقه از این فیلم گذشته بود، قبل از اینکه اولین قربانی قتل پیدا شود، من قاتل را فهمیدم. این به من اجازه داد تا بقیه فیلم را به چیزهای جالب‌تری فکر کنم، مثل اینکه چرا این افراد موافقت کردند در این فیلم بازی کنند. من به یاد دارم زمانی که ساموئل ال. جکسون، اندی گارسیا، و دیوید استراثرن، و به خصوص کارگردان فیلیپ کافمن کلاس و اعتبار داشتند. حتی به یاد دارم زمانی که اشلی جاد فیلم‌هایی می‌ساخت که درباره زنان شجاع اما حساس در خطر نبودند که نمی‌دانستند به چه کسی می‌توانند اعتماد کنند. اما همه اینها خیلی وقت پیش به نظر می‌رسد.