شسته رفته

فیلم SWEPT AWAY با سوار شدن اَمبر لیتون (مدونا) که زنی فوق‌العاده ثروتمند، خسته و بداخلاق است، به یک قایق تفریحی خصوصی که به نظر او به اندازه‌ی کافی لوکس نیست، آغاز می‌شود. او در این سفر با همسر بی‌تفاوتش (بروس گرینوود) که به نظر می‌رسد از بداخلاقی‌های همسرش کمی سرگرم شده، و دو زوج دیگر همراهی می‌شود. جوزپه (آدریانو جیانینی) یکی از خدمه‌ی قایق که نتوانسته خود را با نقش جدیدش تطبیق دهد، باید از گردشگران ثروتمند آمریکایی پذیرایی کند، گردشگرانی که نماینده‌ی شر سرمایه‌داری هستند و به نظر او شغل قبلی‌اش را به عنوان ماهیگیر از او گرفته‌اند. جوزپه هدف تمسخر اَمبر قرار می‌گیرد و او هم از جوزپه متنفر است، اما بعد از دیدن زیبایی عضلانی اَمبر در حال حمام آفتاب، جوزپه به او علاقه‌مند می‌شود. در پی یک سری حوادث، اَمبر و جوزپه در یک جزیره‌ی دورافتاده سرگردان می‌شوند و شرایط برعکس می‌شود. اَمبر برای زنده ماندن باید به مهارت‌های ماهیگیری جوزپه تکیه کند، اما جوزپه تمایلی به کمک به او ندارد. در ازای غذا، اَمبر باید خدمتکار جوزپه شود، لباس‌هایش را بشوید، پاهایش را ببوسد و در مقابل سیلی‌هایش بگوید "بله، آقای من" و در این شرایط اَمبر متوجه می‌شود که واقعاً عاشق جوزپه است، همانطور که جوزپه هم عاشق اوست.

• در روابط قدرت و سیاست، خانواده‌ها می‌توانند در مورد آن صحبت کنند. چگونه تعادل قدرت در سلطه و تسلیم شدن تحت تأثیر شرایطی قرار می‌گیرد که فراتر از کنترل شخصیت‌ها است؟ پول چگونه بر اقدامات شخصیت‌های مختلف تأثیر می‌گذارد؟

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی الفاظ تند، خشونت و صحنه‌ای نزدیک به تجاوز است. سلطه کلامی امبر بر جوزپه در قایق ناراحت‌کننده است، اما سلطه فیزیکی او بر امبر در جزیره برای کودکان کوچک (و بسیاری از بزرگسالان) کاملا نامناسب است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

ایده‌ی خوبی بود که هدر رفت. تصور کنید چه پتانسیلی داشت: کارگردانی خشن و نوآورانه از گای ریچی که بازسازی فیلمی جسورانه درباره‌ی جنسیت و طبقه‌ی اجتماعی و برخورد افرادی با عقاید کاملا مخالف را به تصویر می‌کشد. حالا تصور کنید که این فیلم با اضافه کردن تنش جنسی، جزیره‌ای متروکه و دو بازیگر جذاب، می‌توانست آتشی برافروزد و شب را با شعله و جرقه روشن کند. اما در این مورد، هیچ جرقه‌ای برای شروع آتش وجود ندارد و تنها چیزی که "از دست رفته" است، یک ساعت و سی و سه دقیقه‌ای است که صرف تماشای آن شده.آدریانو جیانینی، که پدرش (جیانکارلو جیانینی) در فیلم اصلی سال ۱۹۷۴ در نقش جوزپه بازی کرده بود، به‌طور متقاعدکننده‌ای در صفحه نمایش می‌درخشد، اما به‌طور کلی مادونا خشک و بی‌روح است که در صحنه رقص خیالی خود جرقه‌ای به این فیلم خیس و خسته‌کننده می‌زند.