دو برابر

سایمون (جسی آیزنبرگ) در دنیای موازی و ترسناکی زندگی می‌کند، در یک دفتر بی‌روح کار می‌کند و به آپارتمان بدبختانه‌اش برمی‌گردد. او عاشق دختری به نام هانا (میا واسیکوسکا) در ساختمان کناری است – او هانا را تماشا می‌کند که نقاشی‌های کوچکی می‌کشد و پاره‌شان می‌کند – اما جرات نزدیک شدن به او را ندارد. جیمز وارد می‌شود، که دقیقا شبیه سایمون است، به جز اینکه او جسور، با اعتماد به نفس و جذاب است. در ابتدا به نظر می‌رسد که او می‌خواهد به سایمون کمک کند تا از وضعیت بدش خارج شود، اما بعد معلوم می‌شود که جیمز فقط به فکر خودش است. او در دفتر با دزدیدن کار سایمون پیشرفت می‌کند و به سراغ هانا هم می‌رود. وضعیت سایمون به زودی بحرانی می‌شود و او متوجه می‌شود که باید دست به اقدامات جدی بزند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم «دوبل» صحبت کنند. چرا خودکشی در دنیای این فیلم محبوب است؟ این موضوع چه پیامی به بینندگان منتقل می‌کند؟
• فیلم با مفهوم «دوگانه» چه چیزی را می‌خواهد بگوید؟ آیا یک فرد می‌تواند دو جنبه از شخصیت خود داشته باشد که او را متفاوت نشان دهد؟
• آیا هر دو طرف فیلم درست یا غلط هستند؟ کدام یک جذاب‌تر یا جالب‌تر است؟ چرا؟
• دنیای «دیس‌توپیایی» چیست؟ این فیلم چگونه این ایده را به تصویر می‌کشد؟ چه چیزهایی در این دنیا خوب و چه چیزهایی بد هستند؟ چه چیزهایی می‌توانند تغییر کنند؟

والدین باید بدانند که فیلم دابل (بر اساس داستانی از فئودور داستایوسکی) یک کمدی سیاه است که ظاهرا در یک دنیای موازی نسبتا تاریک اتفاق می‌افتد. زبان فیلم تند است و چندین بار از کلمه فاک استفاده می‌شود، به‌ویژه در یک سخنرانی تند در انتهای فیلم. همچنین از کلمات دیگری مانند شیت و اس نیز استفاده شده است. تصاویر خشونت‌آمیز متعددی در فیلم وجود دارد، مانند خودکشی (با برکه‌های خون) و مبارزه، و همچنین چاقو و اسلحه نشان داده می‌شود. یکی از شخصیت‌ها به عنوان یک معشوقه پرشور نشان داده می‌شود که چند زن را اغوا می‌کند، و اگرچه برهنگی یا اعمال جنسی به طور مستقیم نشان داده نمی‌شود، اما صدای رابطه جنسی شنیده می‌شود. شخصیت‌های بزرگسال در دو صحنه الکل مصرف می‌کنند. این فیلم ممکن است مانند فیلم برزیل (1985) تری گیلیام، به عنوان یک فیلم کلاسیک مورد علاقه برخی از نوجوانان قرار بگیرد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

ریچارد آیواده کارگردان، در این فیلم نیز مانند فیلم قبلی خود سابمارین، واقعا چیز جدیدی به پرده سینما نمی‌آورد، اما آنچه می‌آورد سرشار از سبک و نوعی خاص از انرژی تلخ و طنز سیاه است. دابل از موسیقی متن ناهنجار و آزاردهنده‌ای استفاده می‌کند، مانند بسیاری از فیلم‌های دیوید لینچ. به این موسیقی، محیطی از دفاتر و آپارتمان‌های بی‌امید را اضافه کنید، که در آینده‌ای جایگزین و عجیب با تلفن‌های دایال قدیمی و تلویزیون‌های لوله‌ای قرار گرفته‌اند، و شما حسی واقعی از کافکا به دست می‌آورید، با کمی از فیلم برزیل در آن.با وجود این حس تلخ، آیزنبرگ حس قوی انسانیت و هویت را به نقش دوگانه خود می‌آورد، و به خوبی هم در نقش دردکشیده و منفعل و هم در نقش مغرور و تهاجمی جا می‌افتد. چهره زاویه‌دار او به نحوی در موقعیت‌های مختلف یا جذاب یا باهوش به نظر می‌رسد. این یک اجرای صمیمی در فیلمی است که می‌توانست محدودکننده باشد، و واسیکوسکا به خوبی او را تکمیل می‌کند. حضور کوتاه و کوچک بازیگران دیگر، طنز خوشامدگویی را به فیلم اضافه می‌کند، و تاریکی را قابل تحمل و حتی لذت‌بخش می‌کند.