«کوکتل»

داگ کاگلین (برایان براون) با شخصیت، برایان فلانگان (تام کروز) را آموزش می‌دهد تا به یک باریستای موفق و مشهور در نیویورک تبدیل شود. نمایش‌های چشمگیر آن‌ها در مخلوط کردن نوشیدنی‌ها، باعث می‌شود در یک کلوپ مد روز استخدام شوند، اما بر سر یک زن با هم دعوا کرده و برایان کار را ترک می‌کند و به جامائیکا می‌رود، جایی که با جوردن مونی، نقاش و پیشخدمت، آشنا شده و عاشق او می‌شود. اما طمع بر او چیره می‌شود و در نهایت با یک مدیر اجرایی ثروتمند در صنعت مد هم‌خانه می‌شود. برایان که از احساس گناه رنج می‌برد، به دنبال جوردن می‌رود و متوجه می‌شود که او باردار است و ثروتمند است، اما حاضر به بازگشت به او نیست. با وقوع برخی اتفاقات غم‌انگیز، برایان در نهایت درک می‌کند که در زندگی چه چیزهایی واقعاً باارزش هستند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد درس‌هایی که برایان از خودکشی بهترین دوست و مربی‌اش می‌گیرد، صحبت کنند. مرگ داگ چگونه الهام‌بخش او برای تلاش سخت در جهت رسیدن به رویایش می‌شود؟ همچنین خانواده‌ها ممکن است بخواهند در مورد نقش الکل در این فیلم بحث کنند. چگونه الکل در فیلم جذاب و اغواگر نشان داده می‌شود؟ آیا فیلم پیامی مثبت و کلی دارد؟

والدین باید بدانند که سکس و مصرف الکل بخش بزرگی از این فیلم را تشکیل می‌دهند و رده‌بندی R برای آن مناسب است. این فیلم شامل صحنه‌های شبیه‌سازی‌شده‌ی رابطه‌ی جنسی با دو زن مختلف است، اما برهنگی زیادی در آن وجود ندارد. چند صحنه‌ی مشت‌زنی و همچنین پیامدهای خودکشی در آن نشان داده می‌شود. مصرف بیش از حد الکل بخش مهمی از داستان فیلم است، اما هیچ پیامد خاصی به جز یک سردرد بعد از مستی نشان داده نمی‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم کوکتیل به‌طور اساسی سطحی و مربوط به دهه ۱۹۸۰ است، درست مثل موسیقی متن آن. در این فیلم، جملات طنزآمیز کوتاهی وجود دارد که بیشتر توسط داگ بیان می‌شود، که سعی دارد با قوانین کوگان در مورد نوشیدنی‌سازی، دانش خود را به شاگردش منتقل کند. صحنه‌های آکروباتیک آماده‌سازی نوشیدنی‌ها بسیار سرگرم‌کننده هستند، اما مصرف الکل به‌طور سطحی و گذرا به تصویر کشیده شده است. والدین ممکن است بخواهند در حین تماشای فیلم، این موضوع را با نوجوانان خود مطرح کنند.