یک روز شاد دیگر

لین (الن بارکین) روزهای سختی را پیش رو دارد. پسر بزرگش دیلن (مایکل ناردلی) قرار است ازدواج کند، اما این فقط یک روز شاد دیگر نیست، همانطور که عنوان فیلم به طنز نشان می‌دهد. همسر سابق لین (توماس هیدن چرچ) که خاطره‌ای بسیار دردناک با او دارد و همسرش (دیمی مور) که از او بیزار است، در مراسم حضور خواهند داشت. در همین حال، پسر دیگر لین، الیوت (ازرا میلر) که با اعتیاد دست و پنجه نرم کرده، به تازگی از مرکز بازپروری مرخص شده و پسر کوچک‌ترش بن (دانیال یلسکی) به دلیل اختلال آسپرگرش در پردازش همه این اتفاقات دچار مشکل است. و دخترش آلیس (کیت باسورث) که دانشجوی کالج است، انتظار می‌رود در مراسم حضور یابد اما با اجبار به آسیب رساندن به خودش دست و پنجه نرم می‌کند؛ او به ویژه از اینکه در نزدیکی پدرش باشد، وحشت دارد. و در نهایت، خواهران لین همچنان غیبت می‌کنند در حالی که مادر دور افتاده‌اش (الن برستین) اصرار دارد فاصله بین آن‌ها را حفظ کند. و پدر لین در حال مرگ است. آیا همه آن‌ها با هم کنار خواهند آمد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش روابط خانوادگی در فیلم «روز دیگر، روزی خوش» صحبت کنند. آیا این دیدگاه مثبتی از خانواده است؟ آیا منفی است؟ پیام کلی فیلم چیست؟
• چرا هالیوود دوست دارد از دورهمی‌های خانوادگی برای درام استفاده کند؟ چه چیزی باعث می‌شود این موقعیت‌ها ذاتاً مملو از مواد و محتوا باشند؟
• فیلم چگونه با اعتیاد برخورد می‌کند؟ آیا پیامدهای مصرف و سوءمصرف مواد مخدر واقع‌گرایانه است؟ والدین، با نوجوانان خود در مورد مصرف الکل و مواد مخدر صحبت کنید.

والدین باید بدانند که این درام مستقل سرشار از ناهنجاری‌های خانوادگی است و حول یک مراسم عروسی می‌چرخد. موضوع سنگین فیلم شامل سوء مصرف مواد، خشونت فیزیکی، دوری، خودآزاری و مرگ است که می‌تواند برای برخی از بینندگان بزرگسال، چه برسد به نوجوانان و جوانان، بسیار سنگین و طاقت‌فرسا باشد. انتظار فراوان از فحاشی (فحش‌های رکیک)، برهنه‌گرایی مختصر و صحبت‌های جنسی بی‌ادبانه، صحنه‌های طولانی از یک نوجوان که مست می‌کند و همچنین رفتار تلخ و دل‌شکسته‌کننده بین اعضای خانواده‌ای که به نظر می‌رسد به یکدیگر علاقه‌مند هستند، حتی اگر در نشان دادن آن خیلی خوب نباشند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در این فیلم، تقریبا هر شخصیت ناراضی است و از اضطراب تا ترومای عمیق و تقریبا هر چیزی در بین آن‌ها را تجربه می‌کند. بازی‌ها قوی و لحظات روشنگری سنگین هستند، اما گاهی اوقات همه چیز فقط کمی بیش از حد به نظر می‌رسد.این فیلم آنقدر از تراژدی سرشار است که همه با هم مخلوط می‌شوند و تاثیر آن را کمرنگ می‌کنند. برای مثال، داستان الیوت پتانسیل زیادی دارد، اما در نهایت احساس می‌شود که فقط یک مشکل غم‌انگیز دیگر از یک نوجوان با مسئله اعتیاد به مواد مخدر است، با وجود دیالوگ‌های هوشمندانه‌اش. با این حال، باز هم تجربه‌ای به یادماندنی است که شاهد به اشتراک گذاشتن صفحه نمایش توسط بارکین و برستین باشید؛ طرفداران بازیگری از آن لذت خواهند برد.