پرندگان کوچک

لیلی (جنو تمپل) و آلیسون (کی پانابیکر) بهترین دوستان و تکیه‌گاه یکدیگر در شهری غم‌انگیز در کنار دریاچه‌ی شور سالتون هستند. خانواده‌هایشان غمگین و درگیر مشکلات هستند و زندگی‌شان برای غم‌انگیزی نوشته شده است. سپس لیلی با پسری از لس‌آنجلس آشنا می‌شود، یک دل‌بستگی کوتاه که او را مشتاق بودن در کنار هم می‌کند. آلیسون به لیلی کمک می‌کند تا به ال‌ای برود، جایی که با معشوقه‌اش و گروه اسکیت‌بازش ملاقات می‌کنند. اما زندگی دور از دریاچه‌ی سالتون نیز غم‌انگیز است و آلیسون محتاط می‌شود. اما لیلی می‌خواهد بماند. چگونه آن‌ها در این آب‌های جدید راه خود را پیدا می‌کنند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه به تصویر کشیدن اعضای نوجوان گروه‌های خلافکار در فیلم «پرندگان کوچک» صحبت کنند؛ افرادی خشونت‌طلب، بی‌خانمان و بی‌بندوبار که مراقب ندارند و آینده‌ای ندارند. آیا این تصویر واقع‌گرایانه به نظر می‌رسد؟
• فیلم چگونه مصرف الکل، سیگار و مواد مخدر را به تصویر می‌کشد؟ آیا پیامدهای قابل باوری در این رابطه وجود دارد؟
• درباره دوستی لیلی و آلیسون صحبت کنیم. چرا پیوندشان شروع به سست شدن می‌کند؟ چه چیزی آن‌ها را کنار هم نگه می‌دارد؟

والدین باید بدانند که لیتل بردز، یک درام تاثیرگذار در مورد دو دختر نوجوان در جستجوی لحظاتی از زندگی غم‌انگیزشان، هم تکان‌دهنده و هم ناراحت‌کننده است. آنها یک کامیون را می‌دزدند و به لس آنجلس فرار می‌کنند، جایی که با یک باند خشونت‌آمیز اسکیت‌بورد درگیر می‌شوند؛ یکی از آنها هیجان‌زده است، در حالی که دیگری نگران است و می‌خواهد به خانه برگردد، و این موضوع باعث ایجاد تعارضی می‌شود که پیوندشان را تهدید می‌کند. در این فیلم مدام فحاشی می‌شود و صحنه‌های کتک‌کاری واقع‌گرایانه و گرافیکی وجود دارد که قربانیان را خونین و بیهوش رها می‌کند، و همچنین یک حمله جنسی وحشتناک. نوجوانان الکل می‌نوشند، سیگار می‌کشند و مواد مخدر مصرف می‌کنند؛ همچنین چند صحنه از یکی از دختران بدون لباس بالا تنه وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

پرندگان کوچک فیلمی دردناک و دلهره‌آور است، شعری تصویری از بی‌رحمی که تصویری واقع‌گرایانه از دختران نوجوان را به تصویر می‌کشد که در آرزوی راهی برای رهایی از روزهای غم‌انگیزشان هستند. پانابیکر فوق‌العاده است و تمپل حتی بیشتر، بدون حتی یک بار اشتباه؛ شخصیت‌هایشان سرشار از اضطراب، ترس، امید، خشم و هیجان است، گاهی همه در یک لحظه. الگین جیمز، نویسنده و کارگردان، سابقه عضویت در گروه‌های خلافکار را در زندگی واقعی خود دارد و این موضوع را در داستانی گنجانده است که هم به دلیل خشونت صریح و هم به دلیل نمایش دوستان صمیمی که زندگی مشابهی دارند و با این حال به سمت مسیرهای متفاوتی می‌روند، تکان‌دهنده است.و با این حال هر دو شخصیت اصلی، به همراه خانواده‌هایشان (لسلی من در نقش مادر لیلی، که می‌خواهد درست عمل کند اما همیشه نمی‌داند چطور) به زیبایی به تصویر کشیده شده‌اند و با انسانیت و صداقت نفس‌گیر نمایش داده می‌شوند. قوی‌ترین لحظات فیلم در صحنه‌های خشن‌تر و زمانی است که این خشونت به نرمی و لطافت تبدیل می‌شود، حتی اگر به برخی شخصیت‌ها توجه کمتری شود. این موضوع قدرت فیلم را خیلی کم نمی‌کند. فیلم "پرندگان کوچک" به سمت افق پرواز می‌کند و تقریباً به آن می‌رسد.