صاحبان مهمانخانه

«هتل یانکی پدلر برای همیشه تعطیل می‌شود. در آخرین آخر هفته‌ی هتل، کارمندان لوک (پت هیلی) و کلر (سارا پاکستون) موافقت می‌کنند در هتل بمانند و به نوبت کار کنند. در عین حال، آن‌ها امیدوارند که شبح مادلین او‌مالی را شکار کنند و آن را روی نوار ضبط کنند. در همین حال، مهمانان هتل شامل یک مادر بداخلاق و پسر جوانش، یک پیرمرد مرموز و یک بازیگر فرسوده‌ی تبدیل‌شده به واسطه به نام لیان (کلی مک‌گیلیس) هستند. لیان به کلر هشدار می‌دهد که به زیرزمین هتل نروند، اما ظاهراً شبح در همان‌جا پنهان شده است...»

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم "نگهبانان مهمانسرا" صحبت کنند. چه چیزی ترسناک‌تر است، چیزهایی که می‌بینید یا چیزهایی که نمی‌بینید؟ آیا فیلم بدون خشونت لحظات ترسناکی دارد؟»
• «آیا در برخی صحنه‌ها حس می‌کنید اتفاقی در حال رخ دادن نیست؟ آیا این صحنه‌ها برای شما جذاب بودند یا خسته‌کننده؟ آیا برای جذاب شدن یک فیلم، لازم است در هر لحظه اتفاقی رخ دهد؟»
• «چه چیزی در فیلم‌های ترسناک و/یا وحشت‌آور جذاب است؟ چرا برخی از افراد از تماشای آن‌ها لذت می‌برند، درحالی‌که دیگران این‌طور نیستند؟»

«والدین باید بدانند که فیلم "نگهبانان مهمانسرا" — یک فیلم ترسناک مستقل در مورد هتلی تسخیرشده از کارگردان فیلم "خانه شیطان" — لحظات بسیار ترسناکی دارد و صحنه‌هایی با خون و خشونت زیاد، هرچند هیچ‌کدام مداوم نیستند. صحنه‌های جنسی یا برهنه‌ای وجود ندارد، اما اشاره‌های جنسی وجود دارد، به‌علاوه صحنه‌هایی از شخصیت‌ها با لباس بسیار کم. زبان قوی اما غیرمکرر شامل چند مورد استفاده از کلمات "لعنتی" و "خر" است؛ شخصیت‌ها نیز می‌نوشند و یک شخصیت فرعی به‌عنوان یک الکلی نشان داده می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شب فیلم خانوادگی" ثبت‌نام کنید.»

طرفداران ژانر وحشت که به دنبال چیزهای متفاوت و جدید هستند، از این فیلم لذت خواهند برد. کارگردان تی وست با فیلم قبلی خود، خانه شیطان، طرفداران زیادی پیدا کرد، اما در عین حال بسیاری را نیز از خود دلسرد کرد. ریتم منحصر به فرد او به سادگی برای همه جذاب نیست. وست، مانند کوئنتین تارانتینو و نیکولاس ویندینگ رفن (کارگردان فیلم درایو)، به وضوح از فیلم‌های کلاسیک دهه ۱۹۸۰ و قبل از آن الهام گرفته است. او به جای ارائه صحنه‌های خونین و ترسناک و پرش‌های ناگهانی، بیشتر مانند یک جادوگر عمل می‌کند، انتظارات را منحرف می‌کند و پایان‌بندی غیرمنتظره‌ای را ارائه می‌دهد.با فیلم «مهمان‌پذیر»، وست نه تنها به‌خوبی از فیلم قبلی خود پیروی کرده، بلکه آن را بهبود بخشیده است. این فیلم بیشتر بر روی راهروها و اتاق‌های روشن تمرکز دارد تا تاریکی‌های سایه‌دار. به همین ترتیب، این بار او شخصیت‌های دوست‌داشتنی، گرمی و طنزی را به‌کار برده تا گذر زمان بین شوک‌های غیرمنتظره را آسان‌تر کند. پکستون به‌ویژه درخشان است و با ارائه یک اجرا خنده‌دار و جذاب، در یک فیلم جریان اصلی، می‌تواند به ستاره‌ای درخشان تبدیل شود.