غار

دکتر نیکولای (مارسل ایورس) یک صومعه مدفون را با موزاییک‌هایی که داستانی از شیاطین و قربانیان را روایت می‌کنند، کشف می‌کند. خود صومعه در بالای یک سیستم غار زیرزمینی قرار دارد. نیکولای که مشکوک است غار ممکن است اکوسیستم خود را داشته باشد، یک تیم از غواصان و کوهنوردان غار را به رهبری جک (کول هوئر) استخدام می‌کند تا آن را بررسی کنند. تیم یک ارتباط بین انگل‌ها و گروهی از کاوشگران انسانی قبلی (در یک مقدمه ابتدایی معرفی شده، "30 سال پیش") در غار را کشف می‌کند. به زودی، اعضای تیم شروع به رفتار عجیب می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد انتخاب‌های شخصیت‌ها صحبت کنند. (با توجه به اینکه این شخصیت‌ها اغلب قابل تشخیص نیستند، انتخاب‌هایشان به نظر تابعی از گروه است، حتی زمانی که با هم بحث می‌کنند.) برخی از روی طمع و بلندپروازی، برخی از ترس و برخی از خشم عمل می‌کنند، اما همه انتخاب‌های معمول و بد فیلم‌های ترسناک-اکشن را انجام می‌دهند: به تنهایی حرکت می‌کنند، به یکدیگر بدبین هستند و مستقیماً به سمت تاریک‌ترین گوشه صفحه نمایش می‌روند. چگونه این اعمال آنها تنش ایجاد می‌کند؟ آیا انتخاب‌های دیگری هم دارند؟

والدین باید بدانند که این فیلم، با داستانی کوتاه، به زودی به صحنه‌ای طولانی از جهش و فرار تبدیل می‌شود: شخصیت‌ها در تونل‌های تاریک خزیده، راه می‌روند و مبارزه می‌کنند، برخی از این تونل‌ها پر از جمجمه است. هیولاهای فیلم در ابتدا شکل‌های نامفهوم و غیرقابل درکی هستند که در نهایت خود را به عنوان موجوداتی که پرواز می‌کنند، شنا می‌کنند و غارنشینی می‌کنند، نشان می‌دهند. خشونت‌ها می‌توانند گرافیکی و تصویری باشند، از جمله نفوذهای خونین، انفجارها و کشیدن‌ها. شخصیت‌ها از فحش دادن آشکار اجتناب می‌کنند، اما یکدیگر را خطاب قرار می‌دهند (برای مثال، خر). فیلم شامل صحنه‌های پرتنش است -- موجودات در تاریکی کمین کرده‌اند، فضاهای تنگ و شخصیت‌هایی که فریاد می‌زنند -- که ممکن است برای بینندگان جوان‌تر ناراحت‌کننده باشد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم ترسناک و پرهیجان غار درباره هیولاهایی در مکانی تاریک است، اما پس از حدود ۱۲ دقیقه داستان فیلم تمام می‌شود. این فیلم اساسا یک فیلم اسلشر است با هیولاهایی که به‌طور «علمی» توضیح داده می‌شوند. این واقعیت که چند عضو تیم شروع به رفتار عجیب می‌کنند فقط سوال اینکه چه کسی اول «تبدیل» می‌شود را پیچیده‌تر می‌کند. ظاهرا تغییر شبیه به خون‌آشام شامل پارانویا («نمیتوانم کاری کنم اگر به من اعتماد ندارند» یک قربانی احتمالی می‌گوید) و رنگ‌پریدگی وحشتناک («او همان مردی نیست که با او شروع کردیم» یک همکار نگران می‌شود) است. ترس از دگرگونی هیولایی چیز جدیدی نیست، اما بعد اضافه‌شده سازگاری تکاملی می‌تواند جالب باشد. مشکل اینجاست که شخصیت‌های اصلی هرگز جذاب نیستند، بنابراین شما در مورد تغییراتشان خیلی نگران نیستید.به همان اندازه ناامیدکننده، نمایش فضا در فیلم است که شما فکر می‌کنید باید جنبه‌ای حیاتی در فیلمی به نام غار باشد، اما به همان اندازه ذهنی و انتزاعی است که تجربیات ظاهری شخصیت‌ها. انگار کل فیلم با هدست‌های ویدئویی تفنگداران دریایی در فیلم بیگانگان فیلمبرداری شده، هراس‌انگیز، اما هرگز خیلی جذاب نیست.