غرب آرام

در سال ۱۸۷۰، جِی جوان (با بازی کودی اسمیت-مک‌فی) به تنهایی از مرز غربی عبور می‌کند تا معشوقه‌اش رز (با بازی کارن پیستوریوس) را پیدا کند. وقتی گروهی از قاتلان او را با اسلحه تهدید می‌کنند، سیلاس (با بازی مایکل فاسبندر) که یک فراری است، ناگهان او را نجات می‌دهد. سیلاس پیشنهاد می‌دهد که جی را به مقصدش برساند و در ازای آن مبلغی دریافت کند، و آن‌ها به راه می‌افتند. آن‌ها با اتفاقات عجیب، مضحک و ناراحت‌کننده‌ای مواجه می‌شوند تا اینکه با پین (با بازی بن مندلسون) که قبلاً با سیلاس همکار بوده، روبرو می‌شوند. بعد جی متوجه می‌شود که رز به یک فراری تحت تعقیب تبدیل شده و هدف شکارچیان جایزه است. جی سعی می‌کند به موقع به رز برسد تا از او محافظت کند، اما ممکن است سیلاس برنامه‌های دیگری داشته باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم وست وحشی صحبت کنند. این خشونت چه تاثیری دارد؟ آیا تکان‌دهنده است؟ هیجان‌انگیز؟ فیلم چگونه به این تاثیر دست پیدا می‌کند؟ آیا فکر می‌کنید همه این موارد برای داستان ضروری است؟ آیا تماشای فیلم‌های خشونت‌آمیز باعث می‌شود بچه‌ها پرخاشگرتر شوند؟
• چه چیزی باعث می‌شود شخصیت‌های داستان این کار را انجام دهند؟ پیامدها چیست؟ آیا واقع‌گرایانه هستند؟
• جاذبه ژانر وسترن چیست؟ چرا اکنون نسبت به گذشته محبوبیت کمتری دارد؟ آیا هنوز ژانر ارزشمندی است؟
• آیا جِی الگوی مناسبی است؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که فیلم وسترن «وست آرام» حاوی طنز بسیار ظریف و کمی تاریک است. صحنه‌های تیراندازی و کشتار فراوان است و خونریزی زیادی رخ می‌دهد؛ یکی از شخصیت‌ها با تیر از دست زخمی می‌شود و در صحنه‌ای تاریک، دو کودک در حالی که منتظر والدین خود هستند نشان داده می‌شوند، که به تازگی به قتل رسیده‌اند. در فیلم از کلمات «ف*ک»، «ش*ت»، «بیچاره» و «نامشروع» استفاده شده است، و همچنین یک اشاره جنسی خیلی مختصر و کوتاه وجود دارد. شخصیت‌ها مشروب «ابسنت» می‌نوشند و با سردرد بیدار می‌شوند؛ آنها همچنین به طور منظم سیگار برگ و سیگار می‌کشند (که برای آن دوران صحیح است)، و یک اشاره مختصر به قارچ‌های روان‌گردان وجود دارد. بینندگانی که حداقل طرفداران معمولی فیلم‌های وسترن هستند، این فیلم را بیشتر می‌پسندند، اما نوجوانان ماجراجو و علاقه‌مندان به فیلم‌های مستقل نیز ممکن است بخواهند آن را تماشا کنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

جان مک‌لین نویسنده و کارگردان این وسترن، که پیش از این نوازنده و عضو گروه بت باند بوده، با این فیلم بلند تحسین‌برانگیزی را رقم زده است. اسلُو وست قطعاً از شکوه‌های این ژانر بهره می‌برد؛ فیلم مملو از شات‌های زیبا، حرکات پر‌نعمت، و استفاده استادانه از رنگ، نور و تاریکی است، و البته بدون اشاره به تصاویر تاثیرگذار انسان در تقابل با محیطش. بسیاری از شات‌ها به سادگی زیبا هستند، مثل شاتی که جی برای گوش دادن به موسیقی مکث می‌کند. برخی هم سرگرم‌کننده‌اند، مثل وقتی که جی به اشتباه وارد اردوگاه اشتباه می‌شود و داستانی خنده‌دار را می‌شنود.اما این یک وسترن سنتی نیست؛ طعم مک لین از بی معنی بودن در لبه ها نفوذ می کند - درست مثل وقتی که شخصیت ها با خونسردی جسد مردی را که توسط درختی که داشت آن را قطع می کرد له شده بود مشاهده می کردند - گاهی باعث خنده های غیرمنتظره می شود. بازیگران فوق العاده هستند، به خصوص فاسبیندر، که یک قانون شکن وسترن عالی است، حتی اگر شخصیتش کمی از طریق انگیزه های مبهم دور نگه داشته شود.