ماهی‌های کوچک

در شهری بی‌نام و نشان -- هرچند خوانندگان وفادار کتاب‌های اس.ای. هینتون می‌دانند که این شهر، بخش خشن تولسا، اوکلاهما است -- دلیقنت دبیرستانی رست جیمز (مت دیلون) از خانواده‌ای مرفه اما از هم پاشیده پس از ترک مادرشان، سرچشمه می‌گیرد. پدرش (دنیز هوپر) که وکیل است، اکنون به الکلی معتاد تبدیل شده، در حالی که برادر ۲۱ ساله‌اش، معروف به موتورسیکلت بوی (میکی رورک)، یک افسانه خیابانی است که به پایان دادن به جنگ‌های گانگستری قبل از ترک شهر اعتبار دارد. رست جیمز رؤیای تبدیل شدن به بزرگی موتورسیکلت بوی را در سر می‌پروراند و در همین حین، با دعوا، رابطه جنسی و بدرفتاری در کلاس، شهرت مردانه خود را حفظ می‌کند. سپس موتورسیکلت بوی بازمی‌گردد، سفری زندگی‌ساز به کالیفرنیا برای دیدن مادرشان داشته است. او اغلب سرد و ساکت است، به رمزآلودی سخن می‌گوید، مثل بودایی با ژاکت چرمی، و تلاش می‌کند رست جیمز را از بن‌بست اختلال عملکردی که خانواده و شهرشان را دربرگرفته، دور کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پیام‌های فیلم و انتخاب‌های شخصیت‌ها صحبت کنند. چرا موتورسیکلت بوی از کالیفرنیا به شهر خطرناک و بی‌آینده‌اش بازگشت؟
• آیا با افرادی شبیه شخصیت موتورسیکلت‌سوار آشنا هستید؟ آیا می‌توانید با این افراد و موقعیت‌ها ارتباط برقرار کنید یا خیر؟ چه فیلم‌ها و کتاب‌های دیگری در مورد این نوع شخصیت صحبت می‌کنند؟
• بسیاری از نوجوانان این کتاب را خوانده‌اند. از آنها بپرسید نظرشان در مورد رویکرد غیرمعمول کارگردان کوپولا به داستان چیست و آیا دوست دارند فیلم‌های جدی‌تری از این دست ببینند که با عکاسی سیاه و سفید و تصاویر توهم‌زا، ریسک‌های جسورانه‌ای را به نمایش می‌گذارند.

والدین باید بدانند که صحنه‌های خام شامل صحنه‌های جشن جنسی با برهنگی زنان و مردان (خیال‌پردازی‌های شهوانی در مورد دختری زیبا با پوشش اندک در کلاس درس کمی کمتر صریح است) می‌شود. همچنین دعواهای خیابانی (شبیه دوئل، با حضور همه بچه‌ها در زمان تعیین‌شده)، دزدی و کتک‌کاری با آچار چرخ، و رانندگی بی‌ملاحظه با موتورسیکلت (بدون کلاه ایمنی) و یک تیراندازی مرگبار وجود دارد. مصرف مشروبات الکلی و مستی و سیگار کشیدن نیز در فیلم دیده می‌شود، و همچنین بحث و انتقاد در مورد مصرف و اعتیاد به هروئین. فحاشی در سطح R با تأکید بر کلمه فاک است و شخصیت اصلی با تحسین از سبک زندگی گروه‌های خیابانی صحبت می‌کند، اگرچه شخصیت‌های دیگر تلاش می‌کنند نظر او را تغییر دهند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

پس از اقتباس بسیار وفادارانه و حتی محافظه‌کارانه از کتاب «بیگانگان» اثر اس.ئی. هینتون، کارگردان فرانسیس فورد کاپولا این بار به سراغ اقتباس دیگری از آثار هینتون رفت و آن را به شکلی بسیار هنری و با سبک‌پردازی چشمگیر به تصویر کشید. کاپولا به جای ایمن‌بازی، فیلم را به صورت سیاه و سفید (با تصاویر رنگی جسورانه و خلاقانه) و با زاویه‌های دوربین نوآورانه، تدوین پویا، دیالوگ‌های جانبی و صحنه‌پردازی سورئال فیلمبرداری کرد. گاهی اوقات تم‌های فیلم در میان جلوه‌های صوتی و تصویری هیپنوتیزم‌کننده (که برخی از آن‌ها ممکن است به رنگ‌کوری و ناشنوایی جزئی پسر موتورسوار اشاره داشته باشند) گم می‌شوند، اما بازی‌های قدرتمندی در فیلم وجود دارد. این فیلم در حالی که بسیاری از فیلم‌های دهه ۱۹۸۰ تلاش می‌کردند شبیه موزیک ویدئو باشند، هیچ منتقدی آن را به تقلید از ام‌تی‌وی متهم نکرد، حتی با وجود اینکه استوارت کاپلند، نوازنده راک و عضو گروه پلیس، موسیقی متن فیلم را ساخته بود. در عوض، این فیلم یک حماسه خشونت‌آمیز از گروه‌های جوان است که توسط کاپولا به یک فیلم هنری (با درجه سنی R) تبدیل شده است، با تمام جنبه‌های مثبت و منفی که همراه با خودخواهی فیلمساز است. خوانندگانی که قبلاً پیام‌های کتاب را دریافت کرده‌اند، ممکن است بیش از همه با تفسیرهای آزاد کاپولا از روایت قدرتمند هینتون کنار بیایند.