بحران

هر فصل از سریال بحران حول یک جرم پرریسک متفاوت با مجموعه‌ای از شخصیت‌های پیچیده شکل می‌گیرد و تنش میان بازیگران مختلف را از قربانیان بی‌خبر و خانواده‌هایشان تا مجرمان پشت پرده را بررسی می‌کند. در فصل اول سریال، اتوبوسی پر از نوجوانان از یک دبیرستان معتبر در واشینگتن، دی.سی. — از جمله پسر رئیس‌جمهور ایالات متحده — گروگان گرفته می‌شوند و این اتفاق اف‌بی‌آی و والدین قدرتمند دانش‌آموزان را به حرکت وامی‌دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فرضیه بحران و اینکه آیا هرکدام از آن‌ها می‌تواند واقعاً اتفاق بیفتد، صحبت کنند. این سریال تا چه حد به واقعیت به جرم و جستجوی بعدی برای گروگان‌ها می‌پردازد؟ آیا تماشای این اتفاقات داستانی باعث می‌شود که دو بار در مورد شرکت در اردوی بعدی مدرسه فکر کنید؟ مدرسه شما چه اقداماتی برای حفظ امنیت شما و دوستانتان انجام می‌دهد؟
• چگونه بحران، نقش فناوری را در زندگی ما، به ویژه در مورد تلفن‌های همراه و سایر اشکال ارتباطات سیار، بررسی می‌کند؟ آیا نبود آیفون و سایر ابزارهای ارتباطی که به آن‌ها عادت کرده‌ایم، نحوه تعامل ما را در زمانی که این ابزارها در دسترس نباشند، تغییر می‌دهد؟
• تا چه حد کریسيس فرهنگ نوجوانان امروزی را به تصویر می‌کشد؟ آیا می‌توانید با این شخصیت‌ها از نظر روابطشان با والدین و یکدیگر ارتباط برقرار کنید؟

در سریال بحران، ماجرا حول محور ربوده شدن اتوبوسی پر از نوجوانان به همراه دو بزرگسال است که بینندگان را در طول فصل به جستجوی دانش‌آموزان گمشده و افرادی که آن‌ها را به گروگان گرفته‌اند، می‌کشاند. داستان با خشونتی به شکل تیراندازی، انفجار و مبارزه تن به تن پیش می‌رود، پس اندکی خون و تصاویر دلخراش مانند انگشت بریده خواهید دید. همچنین فحش‌های سبک مانند «لعنتی» و «به جهنم» را خواهید شنید و برخی کنایه‌های جنسی از هر دو گروه نوجوانان و بزرگسالان را خواهید دید، از جمله اشاره به رابطه عاشقانه بین یک معلم و دانش‌آموز.

قطعا بحران اولین سریالی نیست که یک خط داستانی را در یک فصل کامل ادامه می‌دهد (همچنین به قتل و دنباله‌رو مراجعه کنید) و احتمالا آخرین آن هم نخواهد بود. اما همچنان به لطف داستانی پر پیچ و خم و شخصیت‌های جذابی که در زمانی که انتظارش را ندارید، رازهایشان را فاش می‌کنند، مفهومی تازه به نظر می‌رسد. درست است که گاهی گفتگوها به سمت کلیشه‌ای شدن می‌روند، اما با توجه به جذابیت اصلی این سریال (به جز نام‌های بزرگی مانند جیلیان اندرسون و درموت مالرونی) که عنصر غافلگیری است، این موضوع اهمیتی ندارد.این مجموعه بیشتر بر بزرگسالان تمرکز دارد، اما نوجوانانی که آن را تماشا می‌کنند قطعاً با شخصیت‌هایی مواجه می‌شوند که می‌توانند با آنها ارتباط برقرار کنند. یک مزیت اضافه برای خانواده‌ها، حداقل در فصل اول مجموعه، این است که بحران زمینه‌ای برای بحث‌های عمیق‌تر فراهم می‌کند، از ایمنی مدرسه و سیاست‌های دبیرستان تا ارتباط والدین و فرزندان و پیامدهای رابطه دانش‌آموز و معلم.