فرقه چاکی

نیکا پیرس (فیونا دوریف) چهار سال گذشته را در یک بیمارستان روانی با امنیت بالا گذرانده است، اما بعد از متقاعد کردن خودش و پزشکانش مبنی بر اینکه او قاتل خانواده‌اش بوده، به یک بیمارستان روانی با امنیت متوسط منتقل می‌شود. در همین حال، اندی بارکلی، که اکنون بزرگسال است اما هنوز از رویارویی‌های دوران کودکی‌اش با چاکی زخم‌هایی بر دل دارد، سر بریده عروسک اصلی چاکی را در یک گاوصندوق نگه داشته است. او سر عروسک را به پزشک نیکا می‌دهد تا پزشک را متقاعد کند که چاکی قاتل بوده و نه نیکا. در حالی که نیکا وارد جلسات درمانی گروهی با بیماران دیگر می‌شود، پزشک ارشد بیمارستان تصمیم می‌گیرد برای ارتباط بیماران با احساساتشان، کاری جدید انجام دهد: او یک عروسک "پسر خوب" را بیرون می‌آورد، یک یادگاری از دهه ۸۰ و دقیقاً همان برندی از عروسک که چاکی قاتل از آن بیرون آمده بود، بعد از اینکه روح یک قاتل زنجیره‌ای آن را تسخیر کرد. در همین حال، تیفانی (جنیفر تیلی) عروسکی مشابه برای نیکا می‌گذارد، یادگاری برای یادآوری یادخواهرزاده‌اش که مرده است. به زودی بعد از اینکه این عروسک‌ها به بیمارستان روانی می‌رسند، بیماران شروع به مردن به روش‌های وحشتناکی می‌کنند، و نیکا مظنون اصلی است. رئیس روانپزشکان حاضر به باور کردن داستان‌های نیکا نیست، و این وضعیت را به عنوان فرصتی برای نوشتن یک کتاب غیرداستانی پرفروش می‌بیند. در حالی که عروسک‌های چاکی دیگری می‌رسند و قتل‌ها ادامه پیدا می‌کنند، اندی باید راهی برای ورود به بیمارستان روانی و متوقف کردن عروسک‌های چاکی پیدا کند، حتی در حالی که آن‌ها یاد گرفته‌اند از جادو برای تسخیر نه تنها عروسک‌های چاکی دیگر، بلکه انسان‌ها هم استفاده کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های ترسناک صحبت کنند. چگونه فیلم «فرقه چاکی» از خون و خشونت برای ترساندن مخاطبانش استفاده می‌کند؟ چطور از تعلیق و تنش در فیلم بهره می‌برد؟ چه چیزی باعث جذابیت فیلم‌های ترسناک می‌شود؟
• این فیلم بخشی از یک مجموعه سینمایی است که حدود سه دهه است که وجود دارد. به نظر شما چرا استودیوهای فیلم‌سازی این‌قدر دنباله‌های زیادی می‌سازند؟ آیا این فیلم احساس نوآوری و تازگی داشت یا اینکه حس می‌شد ایده‌ی آن قدیمی و تکراری شده است؟
• آیا در این فیلم به بیماران روانی با احترام و شأن برخورد می‌شود، یا اینکه آنها و اختلالاتشان به عنوان طنز و شوخی به تصویر کشیده شده‌اند؟
• یکی از شخصیت‌های اصلی این فیلم، زنی معلول است. این نقش چگونه به تصویر کشیده شده و چگونه حضور یک زن معلول، تفاوتی با تصاویر معمول زنان در فیلم‌های ترسناک دارد؟

والدین باید بدانند که «فرقه چاکی» فیلمی ترسناک محصول ۲۰۱۷ است که در آن چاکی در یک بیمارستان روانی دست به قتل‌عام می‌زند. به‌طور قابل‌توجهی، خشونت و صحنه‌های دلخراش فراوانی در فیلم وجود دارد. شخصیت‌ها با چاقو، دریل و تیغه کشته می‌شوند؛ خون زیادی در فیلم وجود دارد و در یکی از صحنه‌ها سر بریده می‌شود. زنی با کفش پاشنه‌بلند به صورت مردی چاقو می‌زند و او را می‌کشد. اسلحه و تفنگ‌ها از فاصله نزدیک به سر عروسک‌های چاکی شلیک می‌شود. در صحنه‌ای فلش‌بک، پرستار بچه‌ای را نشان می‌دهد که از چند طبقه سقوط می‌کند و می‌میرد. به‌طور ضمنی به‌طور قوی نشان داده می‌شود که روان‌پزشک ارشد بیمارستان روانی یکی از بیماران خود را مورد آزار جنسی قرار داده است؛ او در حال تزریق دارویی به زنی روی صندلی چرخدار با سرنگ است و سپس او را می‌بوسد و لمس می‌کند. بیمار دیگری در بیمارستان روانی در حال انجام رابطه جنسی توافقی با زن روی صندلی چرخدار است (بدون برهنگی). چاکی سیگار می‌کشد مثل اینکه ماری‌جوانا می‌کشد. کلمه «فحش» به‌طور مکرر استفاده می‌شود. یکی از دیالوگ‌های چاکی دربارهٔ این است که آیا زنی با موهای قرمز، موهای قرمز طبیعی دارد یا نه. تبلیغ غیرضروری محصولات: شخصیت‌ها مستقیماً به آدامس جوسی فروت و هات تپیک اشاره می‌کنند و یکی از شخصیت‌ها در حال دنبال کردن آخرین قتل‌عام چاکی در پرز هیلتون است. در مجموع، این یک فیلم ترسناک بی‌معنی است، اما برای کسانی که انتظارات کمی دارند، سرگرم‌کننده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

هرچند کسی انتظار ندارد که قسمت هفتم یک مجموعه ترسناک تقریباً ۳۰ ساله، خیلی عالی باشد، اما به طور غیرمنتظره‌ای، داستان تکراری است. تماشاگرانی که انتظار زیادی ندارند و به دنبال سرگرمی‌های سطحی هستند، ناامید نخواهند شد. صحنه‌های اجباری خونین و دلخراش، ترس‌های ساختگی با موسیقی ترسناک و بلند، زمانی که شخصیت‌ها با ظاهر ناگهانی دیگر شخصیت‌ها غافلگیر می‌شوند، و تعلیق باور نکردنی که خسته‌کننده به نظر می‌رسد و نه جذاب. حتی داستان نیکا -- که زنی قوی و با منابع بود و به همین دلیل از ملکه‌های جیغ‌کش معمول فیلم‌های ترسناک فاصله داشت -- در پایان، به سمت داستانی کلیشه‌ای و تا حدودی تنبل می‌رود.فیلم هفتم در هر مجموعه فیلم ترسناک هرگز خوب نیست و دشوار است تصور اینکه کسی، حتی طرفداران فیلم‌های چاک و عروسک‌ها از گذشته، فکر کنند که با فیلم «فرقه چاک» شاهد شاهکار سینمایی خواهند بود. و فیلمسازان خودشان هم به این موضوع آگاهند، نوعی پذیرش بد بودن فیلم به سبک «کوسه‌نادو»؛ برای مثال، شخصیتی که جنیفر تیلی بازی می‌کند به او گفته می‌شود که خیلی شبیه جنیفر تیلی است. و در اینجا چاک بیشتر شبیه دنی دویتو با زبان بد دهن به نظر می‌رسد. کل این مجموعه فیلم دیگر جذابیت خود را از دست داده و اگر این فیلم نشان‌دهنده چیزی باشد، زمان مناسبی است که این مجموعه به پایان برسد.