باب رابرتس

اگر یک رهبر فاشیست از نوع آن‌هایی که سبیل‌های عجیب و غریبی دارند و به کشتار جمعی علاقه‌مندند، به عنوان باب دیلن بازمی‌گشت، چه اتفاقی می‌افتاد؟ این سوالی است که تیم رابینز در فیلم باب رابرتز به آن می‌پردازد. رابینز نویسندگی و کارگردانی فیلم را بر عهده داشته و در نقش خواننده فولک خوش‌تیپ و کاریزماتیک بازی می‌کند که با صدای آرامش از "به ارث بردن و سرمایه‌گذاری با افتخار" می‌خواند و پیروانش را به برخورد با معتادان به کراک و "آویزان کردنشان از بلندترین درخت" تشویق می‌کند. او در مورد کلاهبرداران رفاه اجتماعی و لیبرال‌های تنبل و شکایت‌کننده می‌خواند و پیروان جوان، ثروتمند و سفیدپوستی را جذب می‌کند. اما آیا رابرتز، که در یک کمون بزرگ شده و بعداً برای پرداخت هزینه کالج چک جعلی کشیده، می‌تواند از اتهامات جنایی (سرقت پول مسکن ارزان‌قیمت برای پرداخت هواپیماهای قاچاق مواد مخدر) فرار کند و در انتخابات پیروز شود؟ آیا جذبه او دوام خواهد آورد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه مصرف رسانه‌های سیاسی و واکنش‌شان به نامزدهای سیاسی صحبت کنند. اخبار را از کجا به دست می‌آورند؟ آیا به آن اعتماد دارند؟ آیا به دنبال رسانه‌های جایگزین هستند؟ چه نوع نامزد سیاسی برایشان جذاب است؟ آیا متوجه می‌شوند که ترس‌هایشان توسط سیاستمداران برانگیخته می‌شود؟ آیا شهروندان زیرک و در عین حال مصرف‌کنندگان زیرک رسانه هستند؟ آیا فکر می‌کنید ممکن است تحت تاثیر یک سیاستمدار قرار بگیرید؟

والدین باید بدانند که باب رابرتز یک سوءقصد ساختگی ترتیب می‌دهد، رسانه‌ها را دستکاری می‌کند و گروهی از ناراضیان را پرورش می‌دهد که در نهایت یک روزنامه‌نگار را می‌کشند. باب همچنین در مورد اعدام معتادان با دار زدن می‌خواند، خودخواهی را تبلیغ می‌کند و احساسات ضد مهاجران، ضد فمینیست و ضد اقلیت را در میان پیروان متعصب خود پرورش می‌دهد... همه به نام طنز، البته. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در باب فیلم باب رابرتز، پاسخ از قبل مشخص است؛ اما برخلاف فیلم کمدی سیاسی دهه ۹۰، باب رابرتز به اندازه حمله قلبی بی‌روح است. رابینز هیچ تلاشی برای راحت کردن بینندگان با رابرتز نمی‌کند و در واقع، تمسخر را دعوت می‌کند. یک گوینده خبری شکاک، یکی از بسیاری از سخنرانی‌های دست و پا چلفتی در فیلم، می‌گوید: «باب رابرتز نیکسون است، اما زیرک‌تر و پیچیده‌تر. این مرد شخصیتی آزاداندیش و ذهنیت یک شورشی را به خود گرفته و آن را به خودش برگردانده است: محافظه‌کار شورشی. این یک نبوغ منحرف است. چه استاد ماکیاولیایی.»مانند بیشتر داستان‌های پادآرمان‌شهر (۱۹۸۴ و دنیای قشنگ نو به ذهن می‌آیند)، باب رابرتز پیش‌فرض خود را به نتیجه‌ای بسیار افراطی می‌رساند. در اینجا، مردان آفریقایی-آمریکایی جان خود را از دست می‌دهند و مردم فریب می‌خورند و رابرتز را بدون شنیدن نحوه حکومت او انتخاب می‌کنند. ما قبلاً پاسخ را می‌دانیم وقتی همان گوینده خبر می‌پرسد، آیا ما باید باور کنیم که آنچه باب رابرتز می‌خواهد در آمریکا ببیند، مردمی مطیع و ساکت هستند که به خواسته‌ها و اقدامات رؤسای جمهور خود احترام می‌گذارند، صرف نظر از اینکه چقدر غیراخلاقی یا غیرقانونی هستند؟