چاک

در فیلم چاک، چاک وپنر (با بازی لیو شرایبر) در طول روز فروشنده مشروبات الکلی و در شب بوکسور سنگین وزن است. با لقب "خونین بیون"، او می‌تواند مشت‌ها را تحمل کند، اگرچه به نظر می‌رسد به راحتی آسیب می‌بیند. در سال 1975، به لطف ترکیبی از شانس، زمان‌بندی و تبلیغات، فرصتی برای مبارزه با محمد علی، قهرمان سنگین وزن (که به تازگی عنوان خود را از جورج فورمن کسب کرده است) به دست می‌آورد. بیشتر کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که چاک شکست خواهد خورد، اما او 15 راند مبارزه می‌کند و موفق می‌شود یک بار علی را ناک‌اوت کند. بعد از مبارزه، چاک کوکائین را کشف می‌کند و شروع به لذت بردن از شهرت و خوشگذرانی می‌کند. یک سال بعد، متوجه می‌شود که فیلم موفق راکی با بازی سیلوستر استالونه از او الهام گرفته شده است و تلاش می‌کند از این موضوع برای احیای شهرت رو به افول خود استفاده کند. چاک با استالونه ملاقات می‌کند و برای بازی در راکی 2 تست می‌دهد، اما مشخص است که این فصل از زندگی چاک به پایان رسیده است. اما بعد از این چه اتفاقی خواهد افتاد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت چاک صحبت کنند. آیا این خشونت مناسب موضوع/داستان به نظر می‌رسد یا بیش از حد به نظر می‌رسد؟ چطور با چیزی که در یک فیلم اکشن می‌بینید مقایسه می‌شود؟ آیا همه انواع خشونت در رسانه‌ها تاثیر یکسانی دارند؟
• چگونه مصرف مواد مخدر و نوشیدن الکل به تصویر کشیده شده است؟ آیا وپنر به نظر می‌رسد از انجام این کار لذت می‌برد یا خودش را تنبیه می‌کند؟ آیا اقدامات او عواقبی در پی دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• در این فیلم، روابط جنسی چگونه به تصویر کشیده شده است؟ آیا شخصیت اصلی به دنبال عشق/یک شریک قابل اعتماد است، یا به دنبال لذت لحظه‌ای است؟ والدین، با نوجوانان خود در مورد ارزش‌های خود در مورد روابط جنسی و عاطفی صحبت کنید.
• چطور فکر می‌کنید حس می‌شود اگر تقریباً مشهور شوید و بعد همه‌چیز را از دست بدهید؟ می‌توانید با چاک همدردی کنید؟
• این فیلم در مقایسه با داستان‌های واقعی بوکس دیگری که دیده‌اید، چگونه است؟

والدین باید بدانند که چاک یک فیلم زندگی‌نامه‌ای درباره چاک وپنر (با بازی لیو شرایبر) بوکسور سنگین‌وزن است که ۱۵ راند با محمد علی کلی مبارزه کرد و الهام‌بخش فیلم راکی شد، با این حال بعد از آن هرگز دوران حرفه‌ای موفقی نداشت. این فیلم داستان سقوط وپنر است، اما همچنان جالب و قابل‌توجه است. انتظار می‌رود صحنه‌های خشونت‌آمیز زیادی از بوکس، مشت‌زنی، صورت‌های خونین، بینی‌های شکسته و چشم‌های متورم در فیلم وجود داشته باشد. شخصیت اصلی بارها به همسرش خیانت می‌کند و او را در حال معاشقه و تلاش برای اغوا کردن زنان می‌بینیم. دو زن بدون بالاتنه نشان داده می‌شوند، باسن برهنه وپنر هم دیده می‌شود و صحنه‌های بوسیدن هم وجود دارد. همچنین مردان را در حال نگاه‌های شهوانی و دست‌درازی به باسن زنان در کف رقص می‌بینیم. زبان فیلم بسیار تند است و از کلمات فحش و ناسزا استفاده می‌شود. شخصیت اصلی به مصرف طولانی‌مدت کوکائین و الکل روی می‌آورد و همچنین فروشنده الکل است. نوشیدن الکل در اجتماع به‌طور مکرر نشان داده می‌شود (گاهی اوقات با سردردهای شدید بعد از آن) و همچنین سیگار کشیدن. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

بر اساس داستان واقعی چاک وپنر، این فیلم زندگی‌نامه‌ای بیشتر شبیه یک حکایت به نظر می‌رسد تا یک داستان، اما فقدان رویدادهای مهم فرصتی را برای زنده شدن شخصیت فراهم می‌کند. در فیلم چاک، لیو شرایبر در نقش بوکسور بسیار تاثیرگذار است و از نظر فیزیکی به واقعیت تبدیل می‌شود و در رینگ با عرق و خون مبارزه می‌کند و هسته‌ای عاطفی را برای خواسته‌ها و نیازهای این شخصیت پیدا می‌کند — تراژدی تقریباً به دست آوردن شهرت و سپس از دست دادنش.مبارزه علی و ملاقات با استالونه قطعاً نقاط اوج فیلم هستند، همانطور که در زندگی چاک بودند، و کارگردان فیلیپ فالاردو انرژی غیرقابل مقاومتی به آنها می‌دهد (بازیگرانی که این اسطوره‌ها را در جوانی به تصویر می‌کشند، نیز بسیار خوب هستند). زندگی شخصیت فیلم رو به افول می‌رود، و اگرچه ممکن است به نظر برسد که فیلم نیز به همان سمت می‌رود، اما به نوعی از نظر احساسی قدرتمند باقی می‌ماند. با وجود اینکه چاک بسیاری از اشتباهاتی را که شخصیت‌ها در فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای معمولاً مرتکب می‌شوند، مرتکب می‌شود (مواد مخدر، خرج کردن احمقانه پول، دور کردن همسر و فرزندانش و غیره)، اما به نظر می‌رسد اشتباهات صادقانه‌ای هستند. و مانند شعرهای کوچکی که چاک سعی می‌کند برای مردم بنویسد، فیلم هم ساده‌دلانه و هم دلپذیر است. بازی نائومی واتس به عنوان یک باریستا خردمند و بدبین که توجه چاک را جلب می‌کند، بسیار کمک‌کننده است.