باغ‌وحش کوچک

در فیلم PETTING ZOO، ما با لیلا (دیون کِلر) آشنا می‌شویم، دانش‌آموزی بی‌روحیه در سال آخر دبیرستان که ظاهراً استعدادی دارد که می‌تواند بورس تحصیلی دانشگاه تگزاس را برای او به ارمغان بیاورد، اما کمبود راهنمایی و نظارت والدین باعث شده است که او چیزی درباره پیشگیری از بارداری یا حماقت معاشرت با دوست‌پسر مصرف‌کننده مواد یاد نگرفته باشد. بنظر می‌رسد که او به درستی گیر کرده است. پدرش، که ارتباط کمی با او دارد، شروع به داد و فریاد می‌کند وقتی که او از او می‌خواهد رضایت والدین را برای سقط جنین امضا کند. او با دوست‌پسر معتادش زندگی می‌کرده، بنابراین به نظر می‌رسد که او باهوش‌تر از آن بوده که از دست پدرش که کنترل‌گر است فرار کند. اما لیلا بندرت لبخند می‌زند یا بالاتر از یک صدای آرام و یکنواخت صحبت می‌کند. شاید او خیلی ضربه خورده باشد که نتواند به مخالفت او مقاومتی نشان دهد. او هیچ برنامه‌ای برای رفتن به ایالتی که نیاز به امضای پدرش ندارد ندارد و دوباره، بدون هیچ ابراز احساسی، او بورس تحصیلی را رد می‌کند و به عنوان پیشخدمت کار می‌کند. نویسنده و کارگردان میکا مگی هیچ چیزی در شخصیت‌پردازی لیلا ارائه نمی‌دهد که نشان‌دهنده انگیزه و هوش او باشد که ظاهراً باعث شده آن بورس دانشگاهی را به دست آورد. چیزی که درست به نظر می‌رسد پذیرش منفعل لیلا از همه شکست‌هایش است. در دنیای او، اعضای خانواده کمک نمی‌کنند، مردم اهمیت نمی‌دهند و کسی نیست که برای نجات روز وارد شود، بنابراین او انتظارش را ندارد. بدون حمایت خانواده و بدون الگوهایی برای چگونگی زندگی، طبیعی است که شانس درست به همان اندازه که برای اولین بار به طور شگفت‌انگیزی ظاهر شد، پرواز کند. این فیلم هیچ چیزی برای نشان دادن این که آینده او چیزی غیر از بچه‌ها و فقر است ندارد. در واقع، کیفیت کند، مبهم و دوپهلو روایت باعث می‌شود بیننده احساس کند که خشونت و فاجعه محتمل‌تر از فرصت و موفقیت به سراغ او بیایند. پدرش بارداری و تمایل به سقط جنین را «خیلی معمولی» از نوع زندگی او می‌داند. یک رئیس او را یک بازنده خطاب می‌کند. واضح است که زندگی او پر از قضاوت، منفی‌گرایی و انتظارات پایین دیگران است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که برای نوجوانان چقدر دشوار است که بدون راهنمایی والدین یا حمایت بزرگسالان از نوعی دیگر، با مشکلات بزرگسالان مانند بارداری و پرداخت صورتحساب روبرو شوند. لیلا چگونه در PettingZoo با این موضوع کنار می‌آید؟
• چرا فکر می‌کنید پدر لیلا با سقط جنین او مخالفت کرد؟ آیا شما فکر می‌کنید او باید با او صحبت می‌کرد یا اینکه فقط گفتن «نه» کافی بود؟
• این فیلم به طور مبهمی نشان می‌دهد که اگر لیلا بچه‌اش را نگه می‌داشت، زندگی‌اش بسیار متفاوت می‌شد. فکر می‌کنید داشتن یک فرزند چه تأثیری بر زندگی او می‌گذاشت؟ چرا وقتی فهمید باردار است، بورس تحصیلی‌اش را رد کرد؟

در فیلم سینمایی سال 2015 با نام "باغ‌وحش خانگی"، والدین باید بدانند که موضوع بارداری نوجوانان و محدودیت‌های ناشی از قوانین رضایت والدین در برخی ایالت‌ها مطرح شده است. سهل‌انگاری نوجوانان، نبود نظارت بزرگسالان و معضلات آنها ممکن است مباحثی در مورد روابط جنسی نوجوانان، بارداری و قوانین مرتبط با این مسائل را برانگیزد. دختری 17 ساله دو بار با دو شریک نوجوان متفاوت رابطه جنسی دارد. به جز پشت یک مرد، هیچ برهنگی نشان داده نمی‌شود. پدری به دخترش که هنوز未成年 است، اجازه سقط جنین نمی‌دهد و این باعث می‌شود که او یک بورس تحصیلی دانشگاهی را رد کند. نوجوانان در فیلم ماریجوانا می‌کشند و الکل می‌نوشند. الفاظی مانند "کـسـت" و "شـخـم" در فیلم استفاده شده است. دختری جنین مرده‌ای را به دنیا می‌آورد که نشان داده نمی‌شود. او بعدا خاکستر جنین را که سوزانده شده، دفن می‌کند.

نویسنده و کارگردان مگی، اولین فیلم خود را که ظاهراً بازگویی سال‌های اولیه زندگی اوست، با ریتمی آرام و گاهی آهسته روایت می‌کند. فیلم با بی‌توجهی عمدی و شبیه به سبک مستند هدایت می‌شود، گویی فیلمساز هیچ ایده‌ای درباره اتفاق بعدی ندارد و بنابراین همه‌جا را نگاه می‌کند تا هر چیزی که ممکن است مهم باشد را ثبت کند. دوربین روی ماه در آسمان شب مکث می‌کند. چرا؟ یک دقیقه کامل از پنجره قطار به تماشای درختانی که پشت سر گذاشته می‌شوند، نگاه می‌کند. چرا؟ لحظات طولانی از نگاه کردن از داخل شیشه جلوی ماشین در حالی که باران می‌آید، وجود دارد. چرا؟ ثانیه‌های طولانی صرف تماشای لیلا می‌شود که در ماشین پارک‌شده دراز می‌کشد، گویی خود را برای اتفاقی وحشتناک که هرگز رخ نمی‌دهد، آماده می‌کند. چرا؟ چند ثانیه‌ای روی نمای نزدیک چند صفحه از کتاب مقدس مکث می‌شود. چرا؟ هیچ‌کدام از این تصاویر اهمیت خاصی ندارند، بنابراین نمی‌توان معنایی از آنها استنباط کرد.این عنوان به همان اندازه اسرارآمیز است، زیرا هیچ اشاره یا استعاره آشکاری به باغ‌وحش، نوازش یا موارد دیگر ندارد. و کلر، در نقش لیلا، سکون خاصی را به این نقش می‌دهد که یادآور کریستن استوارت است، اما این سکون می‌تواند به راحتی نشانه‌ای از حماقت یا استقامت درونی باشد. صورت بی‌احساس او به ندرت نشان می‌دهد که در مورد همه اینها چه احساسی دارد. بدتر از آن، دنیای لیلا بی‌معناست. مادربزرگ‌ها بی‌دلیل می‌میرند. جنین‌ها بی‌دلیل می‌میرند. در هماهنگی با همه این بی‌معنایی و تصادفی بودن، داستان قوس واقعی ندارد و احساس می‌کنید که وقتی اتفاق خوبی رخ می‌دهد، بیشتر به شانس مربوط می‌شود تا هر چیز دیگر. این ممکن است یک مشاهده واقع‌گرایانه باشد، اما تصویری بسیار تاریک را ترسیم می‌کند.