فرمول ۵۱

در فیلم FORMULA 51، المو مک‌الروی (با بازی ساموئل ال. جکسون) یک داروساز آموزش‌دیده است که به دلیل محکومیت مرتبط با مواد مخدر هرگز مجوز فعالیت دریافت نکرد. بنابراین، او ۳۰ سال را صرف تهیه مواد مخدر برای یک قاچاقچی خشن (خواننده راک، میت لوف) کرد که نه‌تنها از خودش به‌صورت سوم شخص صحبت می‌کند، بلکه در این حالت خود را «مارمولک» خطاب می‌کند. مک‌الروی ایده‌ای برای یک معامله بزرگ نهایی دارد تا آزادی خود را بخرد. او فقط باید همه مشتریان فعلی خود را از بین ببرد و آخرین اختراع خود را بفروشد، ماده‌ای که ۵۱ برابر قوی‌تر از هر ماده مخدر دیگری است که تا به حال اختراع شده، و در عین حال از دست قاتل زیبایی که در تلاش برای کشتن اوست، فرار کند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه‌ی برنامه‌ریزی مک‌الروی برای تحقق رویایش (که تا سکانس پایانی فیلم فاش نمی‌شود) صحبت کنند. چرا این رویا برای او اهمیت داشت؟ در مورد رویاها، می‌توان در مورد جذابیت‌های این داستان که باعث شد سموئل ال. جکسون بخواهد آن را تهیه‌کنی و در آن بازی کند، صحبت کرد.»

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی خشونت گرافیکی شدید و فحاشی مداوم است. زبان به کار رفته شامل کلمات ناسزای بریتانیایی بسیار زنده و واضح است که معنای تحت‌الفظی آن ممکن است برای برخی کاربران آشنا نباشد. شخصیت‌ها قاچاقچی مواد مخدر هستند (که معمولاً خودشان از مواد مخدر استفاده نمی‌کنند) و نگرش کلی نسبت به سوء مصرف مواد مخدر از هر نوع، سهل‌انگارانه است. یک صحنه جنسی وجود دارد که تا حدودی صریح است و برهنگی غیرجنسی مختصری وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم فاقد عناصر کلیدی مانند داستان، شخصیت‌پردازی و دیالوگ است. اما بدون شک حضور جذاب ساموئل ال. جکسون (که تهیه‌کننده مشترک فیلم نیز هست) با لباس اسکاتلندی و مبارزه با مهاجمان با استفاده از چوب‌های گلف و یک شوخی خنده‌دار، قابل توجه است. متاسفانه، جکسون همچنین با ایجاد ناراحتی شدید روده‌ای با مهاجمان مقابله می‌کند. و این شوخی از فیلم «پالپ فیکشن» دزدیده شده و در صحنه‌ای بهتر استفاده شده است. همچنین خشونت و الفاظ نامناسب زیادی در فیلم وجود دارد، اگرچه هیچ‌کدام به‌طور خاص بامزه یا به یادماندنی نیستند.رون یو، کارگردان، از ترفندهای قدیمی و خسته‌کننده دوربین هنگ کنگی استفاده می‌کند. تقریباً هر صحنه یا سریع‌تر شده یا کندتر. او استعداد رابرت کارلایل و امیلی مورتایمر را هدر می‌دهد. آنها شخصیت‌هایی را بازی می‌کنند که از صحنه‌ای به صحنه دیگر، انگیزه‌ها و حتی شخصیت‌های متفاوتی دارند. آنها هر کاری که داستان را جلو ببرد انجام می‌دهند، که به معنای هر کاری است که بیشترین تخریب را به بار بیاورد.