دوست‌پسر اشتباه

کتی ارنشاو (با بازی پالوما کویاتکوفسکی) در سوگ از دست دادن مادرش است و در میان همسالان خود در دبیرستانی در مالبو در تبعید اجتماعی به سر می‌برد. زمانی که پدرش (با بازی جیمز کان) نوجوانی آشفته به نام هیت (با بازی اندرو جیکوبز) را دعوت می‌کند تا با خانواده زندگی کند. هیت بلافاصله با برادر بزرگتر کتی، لی (با بازی شان فلین) درگیر می‌شود، که با مشکلات خودش دست و پنجه نرم می‌کند، اما او و کتی یک رابطه عاشقانه شدید را آغاز می‌کنند که او را از دوستانش الن (با بازی فرانچسکا ایستوود)، ادی (با بازی متیو بوه) و بلا (با بازی ریچل فاکس) دورتر می‌کند. در حالی که کتی تحت تأثیر هیت به سمت پایین سقوط می‌کند، او از دست دادن دیگری را تجربه می‌کند که چشمانش را به روی مسیر خطرناکی که انتخاب کرده است باز می‌کند، اما اشتیاق و وسواس نیروهای قدرتمندی هستند که ممکن است سرنوشت آنها را رقم بزند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این تفسیر و مقایسه آن با داستان اصلی یا فیلم‌هایی که بر اساس آن ساخته شده‌اند صحبت کنند. آیا فضای مدرن برای این نوع داستان‌های کلاسیک مناسب است؟ به چه صورت تغییر فضای داستان، لحن آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟
• آیا کتی و هیت شخصیت‌های همدرد و دلسوزی هستند؟ هر کدام چه چیزی را از دیگری طلب می‌کنند؟ آیا این خواسته‌ها قابل درک هستند، یا اینکه به اعتیاد نزدیک می‌شوند؟ خطرات یک رابطه مثل رابطه آن‌ها چیست؟
• در این داستان، موضوع از دست دادن مکرر است. هر شخصیت چه چیزی را به دست دیگری از دست می‌دهد؟ آیا این نشانه ضعف است، یا می‌توان آن را به چیز دیگری نسبت داد؟
• در اینجا مسئله طبقه اجتماعی چگونه مدیریت می‌شود؟ آیا تداخل بین طبقات باعث کشمکش می‌شود؟ آیا فکر می‌کنید این موضوع منعکس‌کننده نحوه عملکرد آن در دنیای واقعی است؟

وثرینگ دبیرستان بازگویی مدرن رمان کلاسیک امیلی برونته با نام بلندی های بادگیر است. این داستان در مالیبو، کالیفرنیا اتفاق می‌افتد و ماجرای عشق پرشور اما ویرانگر بین کتی نوجوان ثروتمند و افسرده و هیث، پسر ناتنی پدرش را روایت می‌کند. ملاقات‌های آن‌ها پرشور است (بوسیدن، نوازش، بدون برهنگی) و رابطه‌شان بسیار شدید است، با حسادت مشخص شده که هیث را به تأثیرگذاری بر رفتار کتی به روش‌های منفی و تشویق او به قطع روابط اجتماعی با دوستانش سوق می‌دهد. مصرف الکل و مواد مخدر برجسته است، به ویژه با شخصیتی که معتاد است، و شما دختران را در سوتین و لباس زیر خواهید دید، به علاوه یک مایوی تنگ. زبان نیز یک نگرانی است (کلمات زشت، نام‌های تحقیرآمیز مانند کثافت و روسپی). اما بزرگ‌ترین مشکل والدین با نحوه تفسیر نوجوانان از رابطه کتی و هیث خواهد بود، زیرا به آن به عنوان «عشق» اشاره می‌شود اما در واقعیت مالکانه و کنترل‌کننده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

دبستان وثرینگ یک تفسیر مدرن دست و پاگیر از تراژدی عاشقانه کلاسیک امیلی برونته است. این فیلم تلاش زیادی می‌کند تا نقاط داستانی کتاب دهه ۱۸۴۰ را در خود جای دهد، به طوری که داستان عملاً بر روی آن‌ها سُر می‌خورد. در این نسخه هیث به عنوان یک لاتینی، خالکوبی‌شده و در جمعی نادرست به تصویر کشیده می‌شود؛ او توسط آقای ارنشاو ثروتمند بعد از اینکه مادرش (یک کارمند ارنشاو) به دلیل نقض قوانین مهاجرت اخراج شد، پذیرفته می‌شود. عشق او به کتی در محیط مدرن کمتر شدید نیست، اما حتی پیشرفت آن اجباری به نظر می‌رسد به دلیل تلاش فیلم برای فشرده‌سازی جزر و مدهایی که در داستان برونته در طول ماه‌ها توسعه می‌یابند به چند روز. این ریتم شتاب‌زده به جای خلق شخصیت‌های پیچیده و تراژیک، به داستان احساس ناهنجاری می‌دهد و همدردی بینندگان را با داستان عشق محکوم به شکست کتی و هیث مختل می‌کند.دبیرستان وثرینگ نیز از مخاطبان هدف نامشخصی رنج می‌برد. فضای مدرن و شخصیت‌های جوان آن نشان می‌دهد که برای نوجوانان ساخته شده است، اما رابطه مخرب در مرکز داستان، آن را به انتخابی نامناسب برای این گروه سنی تبدیل می‌کند. رفتارهای منفی کتی و هیت اغلب بدون عواقب جدی باقی می‌مانند، و هیچ‌گاه لحظه‌ای وجود ندارد که به نظر برسد از اشتباهات خود درس می‌گیرند. حتی تراژدی و خشونت در زمینه عشق رمانتیک به تصویر کشیده می‌شوند، و نوجوانان تحت تأثیر قرار گرفته ممکن است رابطه مخرب مرکزی را به عنوان رابطه‌ای قابل تحسین اشتباه بگیرند. اگر فرزندانتان این فیلم را تماشا کردند، مطمئن شوید که درباره خطرات این نوع رابطه و ویژگی‌های روابط سالم‌تر با آنها صحبت می‌کنید.