پاکسازی: سال انتخابات

سرباز (با بازی فرانک گریلو) که تنها نام او را می‌دانیم، در فیلم "پاکسازی: هرج و مرج" زنده مانده است و اکنون در فیلم "پاکسازی: سال انتخابات" بازگشته است. او به‌عنوان رئیس امنیت سناتور چارلِن رُآن (الیزابت میچل) کار می‌کند که نامزد ریاست جمهوری است و وعده داده است که "پاکسازی" (یعنی دوره‌ای سالیانه ۱۲ ساعته که در آن هرگونه جرمی قانونی است) را متوقف خواهد کرد. البته همه‌چیز اشتباه پیش می‌رود و "پدران بنیان‌گذار جدید" به دنبال او و سرباز هستند. جو (مایکلتی ویلیامسون)، صاحب مغازه‌ای که با وجود تلاش‌هایش با مشکل مواجه است، به اتفاق دو دستیارش مارکو (جوزف جولیان سوریا) و لِینی (بتی گابریل) که شانس به آنها روی خوش نشان نداده، تصمیم می‌گیرند کمک کنند. اما هیچ‌کسی آماده نیست تا با برنامه‌ای که سیاستمداران قدرتمند برای آن شب دارند، روبه‌رو شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «پاکسازی: سال انتخابات» صحبت کنند. این فیلم چه هدفی را دنبال می‌کند؟ آیا فیلم خشونت را ستایش می‌کند یا محکوم می‌کند؟ تماشای این فیلم چه حسی در شما ایجاد می‌کند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• این سوال در مورد موضع سیاسی فیلم و خواسته‌های نیروهای سیاسی مخالف و همچنین کاربرد این ایده‌ها و تم‌ها در زندگی واقعی است.
• موضع فیلم در مورد مفهوم "پاکسازی" چیست؟ چه استدلال‌هایی برای آن یا علیه آن وجود دارد؟
• آیا این فیلم ترسناک است؟ آیا المان‌های ترسناک آن ماورایی هستند یا برگرفته از زندگی واقعی؟ چه چیزی باعث جذابیت فیلم‌های ترسناک می‌شود؟

والدین باید بدانند که "پاکسازی: سال انتخابات" سومین فیلم از این سری فیلم‌ها (بعد از "پاکسازی" و "آنارشی پاکسازی") است. مانند فیلم‌های دیگر، این فیلم نیز بسیار خشن و خونین است (اگرچه شاید کمی کمتر): در فیلم از اسلحه و تیراندازی، خون پاشیدن، اجساد، تصادف ماشین و مردی که گلوله‌ای را از شانه‌اش خارج می‌کند، استفاده شده است. سر یک شخصیت توسط گیوتین بریده می‌شود و افرادی در یک درخت حلق‌آویز می‌شوند. زبان فیلم نیز بسیار تند و زننده است و چندین بار از کلمات رکیکی مانند "f--k"، "c--t"، "p---y" و غیره استفاده می‌شود. در فیلم همچنین به صورت اتفاقی به نوشیدن الکل پرداخته می‌شود و دختران نوجوان در حالی که لباس زیر پوشیده‌اند نشان داده می‌شوند، در حالی که دوربین آنها را از بالا تا پایین بررسی می‌کند و آنها را شیء جلوه می‌دهد. مانند دیگر فیلم‌های این سری، این فیلم نیز ایده‌ای جالب را به صورت سطحی مطرح می‌کند و اگرچه از موضوعات روان‌شناختی به موضوعات سیاسی تغییر جهت می‌دهد، اما هیچ عمقی به آن اضافه نمی‌کند. با این وجود، این فیلم ممکن است باعث شود نوجوانان بزرگ‌تر درباره ایده‌آل‌ها و اقدامات "چپ" در مقابل "راست" بحث کنند.

وقتی فیلم‌های "پاکسازی" شروع شد، به طور مبهمی با ایده‌های روانشناسی بازی می‌کرد. اما این بار، موضوع فیلم سیاسی شده، اما به طرز آزاردهنده‌ای ساده‌انگارانه است. انتخاب‌های ضعیف در فیلمسازی هم کمکی نمی‌کند. جیمز دموناکو نویسنده و کارگردان، ممکن است با معرفی یک سناتور زن که برای ریاست جمهوری تلاش می‌کند، انتظارات برخی بینندگان را برآورده کرده باشد، اما در حالی که "رون" (الیزابت میچل) آرمان‌گرا است، حرف زیادی برای گفتن ندارد و تنها می‌گوید که "پاکسازی بد است" و هدف آن طبقه پایین جامعه است. سپس به شکلی عجیب، فیلم "پاکسازی: سال انتخابات" عمدتاً همین مردم را در حال شرکت در پاکسازی نشان می‌دهد.در واقع، آنچه دموناکو به عنوان طنز سیاسی و اظهارنظر سیاسی ارائه می‌کند، سطحی، بی‌پایه و اساس و تفاوت چندانی با هرگونه شکایت در رسانه‌های اجتماعی ندارد. و از نظر فنی، به نظر می‌رسد دموناکو پس از ساخت دو فیلم قبلی، چیزی یاد نگرفته است. بازی بازیگران اغراق‌آمیز است و فیلمبرداری و تدوین فاجعه‌بار است که نتیجه آن فیلم پرش‌دار و ناخوشایندی است که تماشاگر را وادار به حمام کردن پس از دیدن آن می‌کند.